zaterdag 8 juli 2017

Nostalgische herinneringen

 
Wat hebben we genoten! Van onze Schotland roadtrip. Binnenkort zal ik vast een paar leuke fotootjes met jullie delen! Van dit prachtige land en van de toffe momentjes die wij daarin hebben beleefd. Zo dankbaar dat het kon! En dat we ondanks mijn ziek zijn toch nog een hoop moois hebben mogen zien. Echt een geweldig avontuur, om nooit meer te vergeten!

Maar life goes on, dat is nu eenmaal zo. En daarom logeren we momenteel in m'n home sweet hometown, eventjes voor een paar weekjes, (terwijl m'n ouders op vakantie zijn), in m'n ouderlijk huis. Een plek waar trouwens best wel een aantal belangrijke stukjes fundament van mijn identiteit liggen! Zo ben ik hier bijvoorbeeld geboren, in het achterste slaapkamertje. En is de (inmiddels kostbare) vriendschap tussen mij en mijn zusje vele jaren geleden ontpopt in 'de aanbouw', toen we daar als kleine meisjes samen op één kamer sliepen. Je kunt het je vast voorstellen; dat was regelmatig een behoorlijk gezellige boel;).

En dan nu ook niet te vergeten dat voorste kamertje! Want dat is best wel een verhaal apart. Of eerder een verhaal bijzonder eigenlijk. Want daar heb ik, toen dat destijds mijn slaapkamertje was, voor de allereerste keer in m'n leven heel bewust de hand van God ervaren! Daar ben ik daarom vol overgave op veertienjarige leeftijd mijn wandel met Hem begonnen<3.

Alweer achttien jaar geleden dus, besef ik mij nu. Niet dat ik voor m'n veertiende niet in God geloofde, ik ben gelovig opgevoed en heb als kind nooit getwijfeld aan Zijn echtheid, maar echt voor Hem kiezen (na al Zijn overweldigende liefdesverklaringen!) was voor mij toch een soort van begin. Het begin van mijn christen zijn. Het begin van mijn reis met Hem. En heel eerlijk en oprecht kan ik zeggen dat er in al die jaren nooit een dag is geweest waarop ik spijt heb gehad van die keuze. Nee, het is zelfs mijn allerbeste keuze ooit geweest! Geen enkele andere keuze heeft me zoveel vreugde, liefde en vrijheid bezorgd!

Ja, ik heb hier op houtjes leren schaatsen, op het slootje pal naast ons huis. Ik heb hier mijn allereerste huisdier een naam gegeven, ze was zo'n lieverdje; Wolkje, de poes. Ik heb hier hutten gebouwd, bloemetjesparfum gebrouwd, urenlang gespeeld met mijn knuffels en heb hier ook toen ik ouder werd nog een hoop blij-makende dingen meegemaakt. Ik heb hier ontdekt hoe bitter tranen kunnen smaken, want zeker niet alles was altijd even leuk. Maar ik heb hier ook ontdekt wat intens lachen is, wat het is om te genieten en te leven puur in het nu. Hmmm... Mijn herinneringen van hier zijn talrijk, ik zou ze zo kunnen bundelen tot een boek! Maar natuurlijk ga ik jullie daarmee niet vermoeien;), al hoop ik stiekem wel dat jullie dit kleine kijkje in mijn verleden een beetje lees-leuk vinden:). Shabbat shalom to all of you!

4 opmerkingen:

  1. Leuk. En wat een lieve foto van jou en Wolkje.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, ik vind het zeker leuk om dit stukje levensverhaal van jou te lezen. Wat een voorrecht om zo op je 14 die bewuste geloofskeuze te mogen maken. Dat heeft je mogelijk behoed voor bepaalde stormen, maar zeker is het geen garantie voor alle stormen in jou en mijn leven. Maar wel voor een behouden aankomst, waarover je zo mooi schrijft in je volgende blog. Ik ben afgelopen vakantie in de boerderij geweest waar ik geboren ben, in Friesland. De schuur is volkomen ingestort en het huis is erg vervallen. Maar de herinneringen blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook bijzonder zeg zo'n bezoekje aan jouw geboortegrond! Klinkt alsof er nu niemand meer woont? Jammer. Maar herinneringen blijven idd hoe dan ook:).

      Verwijderen