zaterdag 15 juli 2017

Tegen de stroom in

 
Wauw, met een krachtige zwier gooide hij zich hoog de lucht in! Er zat ook eigenlijk niets anders op. Nee, er bestond waarschijnlijk geen enkele manier waarop hij anders bij die razende waterval omhoog zou kunnen komen. Hij had het er zwaar mee. Dat wel. Een makkie was het zeker niet. Maar het lukte hem wel! Uiteindelijk was hij wel daar waar hij graag wilde zijn!
 
Namelijk weer een stukje dichterbij de plek vanwaar hij oorspronkelijk weg kwam. Want dat was zijn doel. Wat hij onderweg ook tegenkwam. Bijvoorbeeld een gevaarlijke botsing met een rots, wat hem wel vaker dan eens was overkomen. Of een onplezierige ontmoeting met een soortgenoot, die juist precies de andere kant opging. En dan die watervalletjes hè. Hij kwam ze tegen in alle soorten en maten. Maar altijd weer was het een heel gevecht.

Ja, het was nogal een weg om te gaan, deze die hij ging, zo recht tegen de stroom in. Het zou zoveel gemakkelijker zijn geweest als hij met het water mee kon zwemmen. Als de rivier gewoon zijn vriend was geweest en niet zijn vijand. Als hij niet constant zo op hoefde te letten en alert hoefde te zijn. Ja, dat klonk hem werkelijk waar als een heerlijk iets in de oren.

Maar geen van die gemakken zouden hem ook maar een klein stukje dichterbij brengen. Dichterbij de plek die hij continu en onophoudelijk voor ogen hield. De plek waar hij jaren geleden was ontstaan. De plek die hij daarna, waar hij ook was gegaan en wat hij ook had gedaan, nooit was vergeten. De enige plek waar al zijn hartsverlangens vervuld zouden worden, dit wist hij heel zeker! En daarom zette hij door en was het simpelweg onmogelijk voor hem om te stoppen...

Ik vind het verhaal van de zalm (en de terugkeer naar zijn oorsprong) zo geweldig mooi! En toen we in Schotland de kans kregen om deze diertjes in actie te zien wilde ik dat natuurlijk dolgraag beleven! Ze doen me denken aan mezelf. Aan onszelf, vooral wanneer ik ook van anderen hoor hoe pittig deze reis op de smalle weg soms is of kan zijn. Na vaak een lange moeilijke tocht komt de zalm (uit)eindelijk in zachtaardig en vreedzaam gebied aan. Precies daar waar hij dan hoort te zijn. Thuis<3!

zaterdag 8 juli 2017

Nostalgische herinneringen

 
Wat hebben we genoten! Van onze Schotland roadtrip. Binnenkort zal ik vast een paar leuke fotootjes met jullie delen! Van dit prachtige land en van de toffe momentjes die wij daarin hebben beleefd. Zo dankbaar dat het kon! En dat we ondanks mijn ziek zijn toch nog een hoop moois hebben mogen zien. Echt een geweldig avontuur, om nooit meer te vergeten!

Maar life goes on, dat is nu eenmaal zo. En daarom logeren we momenteel in m'n home sweet hometown, eventjes voor een paar weekjes, (terwijl m'n ouders op vakantie zijn), in m'n ouderlijk huis. Een plek waar trouwens best wel een aantal belangrijke stukjes fundament van mijn identiteit liggen! Zo ben ik hier bijvoorbeeld geboren, in het achterste slaapkamertje. En is de (inmiddels kostbare) vriendschap tussen mij en mijn zusje vele jaren geleden ontpopt in 'de aanbouw', toen we daar als kleine meisjes samen op één kamer sliepen. Je kunt het je vast voorstellen; dat was regelmatig een behoorlijk gezellige boel;).

En dan nu ook niet te vergeten dat voorste kamertje! Want dat is best wel een verhaal apart. Of eerder een verhaal bijzonder eigenlijk. Want daar heb ik, toen dat destijds mijn slaapkamertje was, voor de allereerste keer in m'n leven heel bewust de hand van God ervaren! Daar ben ik daarom vol overgave op veertienjarige leeftijd mijn wandel met Hem begonnen<3.

Alweer achttien jaar geleden dus, besef ik mij nu. Niet dat ik voor m'n veertiende niet in God geloofde, ik ben gelovig opgevoed en heb als kind nooit getwijfeld aan Zijn echtheid, maar echt voor Hem kiezen (na al Zijn overweldigende liefdesverklaringen!) was voor mij toch een soort van begin. Het begin van mijn christen zijn. Het begin van mijn reis met Hem. En heel eerlijk en oprecht kan ik zeggen dat er in al die jaren nooit een dag is geweest waarop ik spijt heb gehad van die keuze. Nee, het is zelfs mijn allerbeste keuze ooit geweest! Geen enkele andere keuze heeft me zoveel vreugde, liefde en vrijheid bezorgd!

Ja, ik heb hier op houtjes leren schaatsen, op het slootje pal naast ons huis. Ik heb hier mijn allereerste huisdier een naam gegeven, ze was zo'n lieverdje; Wolkje, de poes. Ik heb hier hutten gebouwd, bloemetjesparfum gebrouwd, urenlang gespeeld met mijn knuffels en heb hier ook toen ik ouder werd nog een hoop blij-makende dingen meegemaakt. Ik heb hier ontdekt hoe bitter tranen kunnen smaken, want zeker niet alles was altijd even leuk. Maar ik heb hier ook ontdekt wat intens lachen is, wat het is om te genieten en te leven puur in het nu. Hmmm... Mijn herinneringen van hier zijn talrijk, ik zou ze zo kunnen bundelen tot een boek! Maar natuurlijk ga ik jullie daarmee niet vermoeien;), al hoop ik stiekem wel dat jullie dit kleine kijkje in mijn verleden een beetje lees-leuk vinden:). Shabbat shalom to all of you!