donderdag 6 oktober 2016

~Wat heb ik het goed!~


Afgelopen maandag vertelde ik jullie over de strijd die ik soms voel wanneer ik word meegetrokken door gevoelens van zelfmeelij. Dan rouw ik intens om de dingen die ik niet heb en die ik niet kan. En soms, wanneer ik weer es geen 'top'dagen beleef, dan wil het gemis van die dingen nog wel eens heel belangrijk lijken. Begrijp me niet verkeerd, op echt zwakke dagen dan wil ik maar één ding. Gezond worden! Maar op iets betere dagen dan dat dan komen de rest van mijn verlangens ook graag nog wel eens om het hoekje kijken.

Ze gaan dan zeuren en klagen en vragen waarom ze nog niet zijn vervuld. Jengelend eisen ze dan zo'n beetje al mijn aandacht op. Alsof er niets anders bestaat dat belangrijker is dan hen. Alsof ik het slecht heb. Alsof ik naast mijn verdriet nooit vreugdevolle momenten beleef. Er ontstaat bij mij een soort van tunnelvisie. En pas wanneer ik weer uit die tunnel kruip, dan pas weer zie ik de complete realiteit. En die is eigenlijk best wel heel oké kan ik je vertellen!

Want wat heb ik het goed. God heeft mij zoveel gegeven! Een geweldige man bijvoorbeeld. Nee, niet zomaar één. Maar een hele bijzondere! Hij is er voor me en hij zorgt voor me. En we hebben het ondanks mijn ziek zijn gelukkig heerlijk samen! En God geeft ons een huis om in te wonen. En genoeg geld om eten en kleren van te kopen, plus zelfs nog heel veel andere leuke dingen meer dan dat! In ons welvarend landje besef ik mij soms niet hoe vreselijk goed ik het heb. Maar ik weet dat er wereldwijd velen zijn die afgelopen nacht buiten hebben moeten slapen. Omdat ze geen huis hebben. Ik weet ook dat er velen zijn die deze dag koud en hongerig door moeten komen. Omdat ze geen geld hebben. Kun jij het je voorstellen? En dan heb ik het nog niet eens gehad over de vrede en de vrijheid waarin ik, als Nederlander, mag leven. Oorlog en vervolging staan zo ver van mijn bed. Dat is iets wat lang niet elk mens op dit moment kan zeggen.

Ja, ik heb het goed! En ik dank God daarvoor! Voor bijvoorbeeld die paar lieve mensen om mij heen die echt om mij geven. En dat geweldige hondje die mij de hele dag gezellig gezelschap houdt. En ik heb een lichaam die (vaker wel dan niet) nog wel iets of wat kan! Die niet altijd maar de hele dag op bed hoeft te liggen. Je hebt meiden en jonge vrouwen die dat wel moeten. Sterk in gevecht met bijvoorbeeld de ziekte van Lyme, en dat dan op zo'n enorm heftige manier waardoor ze eigenlijk niet meer weten wat hun leven überhaupt nog voor zin heeft...

Hetgeen wat mij uiteindelijk juist de allermeeste kracht geeft wanneer ik er even weer helemaal doorheen zit! Weten dat God bij me is. Weten dat Hij om mij geeft. Weten dat Hij de reden is van mijn bestaan. Weten dat mijn leven in Zijn ogen waardevol is, ook als ik helemaal niets kan doen of voor helemaal niemand iets kan betekenen. Weten dat ik dankzij Hem zal leven, ook dwars door de dood heen! Ja, ik jammer soms. En tuurlijk mag ik zo nu en dan mijn nood betreuren. Maar ondertussen vergeten wat Hij mij allemaal wél geeft en heeft gegeven, dat mag en wil ik niet!

Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u.
1 Thessalonicenzen 5:18

Dankbare donderdag

1 opmerking:

  1. Ik ken die donkere dagen waarin je het liefst wil klagen en om alles wat je mist wil vragen...God geeft niet alles wat we willen maar wel alles wat nodig is en dat is heel veel. Goed om hier oog voor te hebben/houden.

    BeantwoordenVerwijderen