vrijdag 28 oktober 2016

De dood is geen vriend


De dood uitnodigen. De dood verwelkomen. De dood omarmen. Ik krijg er de kriebels van. Sinds wanneer is de dood niet langer meer onze grootste vijand? Waartegen we zullen vechten, geestelijk en lichamelijk, als het moet tot onze allerlaatste snik...

woensdag 26 oktober 2016

Uitzien en geloven


Het hoeft maar voor heel even te zijn. Een vluchtig moment. Kort maar intens. Een ontmoeting met Zijn liefde! En dan ineens weet ik het weer zeker. De hoop die binnenin mij leeft zal door Hem op een dag worden waargemaakt!

maandag 24 oktober 2016

Waarheid maakt vrij


If the heart is ready to be real and honest, then a yearning for search will break in and take over. And the Truth, that it will hopefully find along the way, will set the heart free indeed<3!

donderdag 20 oktober 2016

The little things in life


Dankbaar, dat niet alleen de grote maar ook de kleine dingen er toe doen! Dankzij hen beleef ik nooit een zinloze dag.

woensdag 19 oktober 2016

Hoop die waarheid wordt

 
Het gebed dat door God verhoort zal worden is nu misschien slechts nog een intens stil verlangen maar is straks een hoop die werkelijkheid wordt!

maandag 17 oktober 2016

Growing old gracefully


Ouder worden betekent niet altijd hetzelfde als minder mooi worden. Integendeel!

zondag 16 oktober 2016

~Mijn tweede week van oktober~

Weer zoveel dingetjes die ik in de afgelopen week heb mogen doen<3! En ook zoveel dingetjes niet, omdat ik daarvoor simpelweg de kracht en energie niet had... Soms best een beetje een confronterende combinatie. Maar toch zijn het enkel de dingetjes die ik wel heb beleefd die tellen! So here they come. At least a few of them<3.
 
Heb jij ze ook al gespot? De eerste paddenstoeltjes zijn weer uit de grond (boomstammetjes) gesprongen<3!
 
Mijn lief weet wel wat ik lekker vind, haha<3. Yummy! Guess which one was for me;).
 
Ons laatste weekje in deze mooie omgeving breekt aan<3... I'm gonna miss these awesome Drentsche trees!
 
Oeeh, check mijn nieuwe sjaal<3! Gekocht bij de C&A. Happy en blij mee:)!
 
Conclusie: Groentjes zijn goed voor je<3 en jezelf in de duim snijden is pijnlijk:(, hihi!
 
 Ik ben fan van films<3! En kijk er stiekem zo af en toe gewoon één in m'n eentje;).
 
'Hij zal u beschutten met Zijn vlerken, onder Zijn vleugels zult u de toevlucht nemen, Zijn trouw is een schild en een pantser. Psalmen 91:4<3'. Iedereen een hele fijne herfstige (vakantie)week toegewenst:)!

Vreugdevolle zondag

vrijdag 14 oktober 2016

~Liefde in zijn puurste vorm~


Oh, wat waren ze trots! Stenen vol van eigenwijsheid bleven zich maar opeenstapelen in hun arrogante en opgeblazen harten. Af en toe werd daar ook een steen vol van jaloezie of een steen vol van afgunst bij gemetseld. Totdat de muren hoog genoeg waren en er geen steen meer bij paste. Het onvermijdelijk moment kwam toen daar als vanzelf. Ze wilden dat Hij zou worden omgebracht.

Die Man, Die hen nu al tijdenlang mateloos irriteerde. Wat hadden ze een hekel aan Hem! Ze konden Hem niet uitstaan. Allereerst omdat niet langer alle aandacht naar hen uitging, maar naar Hem! Maar ook omdat ze onmiddellijk hadden beseft dat Hij anders was. Bijzonder. Meer dan bijzonder. Misschien zelfs wel niet eens van deze wereld...

Die Man, over Wie zij zich iedere keer weer verbaasden. Want Hij hield van degenen waarop zij neerkeken. De armen. Hij ontfermde zich over de mensen die zij verachtten. De zieken. Hij ging om met de mensen die zij veroordeelden. De goddelozen. Ja, regelmatig liet Hij hen met een mond vol tanden staan.

Die Man, Die steeds vaker het bloed onder hun nagels vandaan wist te halen. Omdat Hij altijd de juiste woorden gebruikte. Omdat ze in Hem geen fouten konden vinden. Omdat Hij een wijsheid en kracht bezat die zij niet konden plaatsen. Omdat Hij zelfs nauwkeurig leek te weten wat er precies allemaal in hun zelfzuchtige gedachten omging.

Ze zagen Hem liever dood dan levend! En zorgden ervoor dat het zo geschiedde. Niet wetende dat Hij daar uiteindelijk geheel vrijwillig aan het kruis hing. Niet wetende dat Hij de Zoon van God was, Die gehoorzaam deed wat Zijn Vader van Hem vroeg. Niet wetende dat Zijn dood in werkelijkheid het allergrootste liefdesgeschenk ooit was. En nog steeds is!

'Tears & blood
fell to the ground
received by dirt and dust
And no one knew
the greatest love
laid at their feet to touch'
 
Toen Jezus dan de zure wijn genomen had, zei Hij: Het is volbracht! En Hij boog het hoofd en gaf de geest.
Johannes 19:30

Bijzondere vrijdag

dinsdag 11 oktober 2016

~Peter's schuldgevoel~


(Fictie) Peter had alweer ja gezegd. Ze hadden ook niet anders verwacht hoor. Peter zei altijd ja. Maar Simon, die dit de laatste tijd steeds vaker zag gebeuren, begon zich af te vragen waarom. Wist Peter dan niet dat ook een christen wel eens nee mag zeggen? Dat ja zeggen echt niet altijd in directe verbinding staat met naastenliefde. Dat beide woorden, ja en nee, er evenveel toe doen in dit leven.

Peter was na z'n antwoord naar de toilet gelopen. Nou ja, gevlucht eigenlijk. Hij moest nadenken en dat kon hij niet met al die mannen om hem heen. Z'n vrienden van de kerk. Eerlijke mannen van God. Die altijd het juiste hadden gedaan. Die altijd rein van hart waren gebleven. Geen van hen had zijn vrouw bedrogen, dacht Peter, zoals hij dat wel keihard had gedaan. Hij had begrepen waarom zijn vrouw hem een aantal maanden terug had verlaten maar hij had niet begrepen waarom zijn vrienden, na alles wat er was gebeurd, hem nooit in de steek hadden gelaten.

Een pijnscheut schoot door Peter's hart toen hij in gedachten plotseling z'n vrouw voor zich zag staan. Gebroken door hetgeen dat hij haar, nu alweer bijna een jaar geleden, had verteld. De waarheid. Hij zal dat moment nooit vergeten. Samen met haar hart was destijds ook z'n eigen hart stuk gegaan. Haar verdriet had hem verscheurd. Van binnen was hij kapot gegaan. Onherstelbaar beschadigd. En terecht. Meer dan terecht. De dingen die hij haar had aangedaan waren verschrikkelijk geweest. Onsmakelijk. Ze waren eigenlijk onvergeeflijk.

Peter was dankbaar, dat zijn vrienden hem niet de rug toe hadden gekeerd. Maar hij zou het wel hebben begrepen, als ze dat toentertijd wel zouden hebben gedaan. Want hij had het wel verdiend. Dat niemand ooit nog een vriend voor hem zou willen zijn. Dat hem in de kerk nooit meer een blik waardig zou worden gekeurd. Ja, hij was hen dankbaar. Dat ze het hem hadden vergeven. En dat wilde hij hen graag laten zien! Al had hij ook enorm veel zin gehad in even een keer een rustig weekend...

Misschien de volgende keer! Misschien zal het dan goed voelen. Om nee te zeggen. Maar nu was hij er nog niet klaar voor. De juiste tijd was nog niet daar. Hij had het geweten zodra ze het hem vroegen. Zodra ze hem met een schuin oog aan hadden gekeken. Nee, hij had nog niet genoeg geboet.

Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen.
Efeze 2:8&9

Fictieve dinsdag

zondag 9 oktober 2016

~Een paar groene rotsachtige vakantiekiekjes~

Een paar maand geleden alweer had ik jullie mijn allereerste reisverslag 'beloofd'. Die heb ik inderdaad geschreven en hij is leuk geworden, vind ik, maar deels wel vreselijk informatief en lang ook vooral! Daar nog even een tijdje over nagedacht te hebben ben ik toch tot de conclusie gekomen dat ik 'm hier niet ga plaatsen. Vind het niet echt bij m'n blogje passen... Een paar fotootjes daarentegen wel<3! Dus omdat het daar, in Nationaal Park Boheems-Saksisch Zwitserland (Tsjechië en Duitsland), zo ontzettend mooi was wil ik nu alsnog (beter laat dan nooit!) een paar leuke vakantiekiekjes met jullie delen. Enjoy<3!

Into the wild<3. Een combinatie van puur en natuur.
 
't Was daar zo anders mooi dan hier<3.
 
Je had er Tsjechische huisjes<3 om verliefd op te worden!
 
En zandsteengebergte<3 dat indrukwekkend een beetje interessant stond te doen.
 
En de allermooiste bossen<3! Mooier hadden wij ze in ieder geval nog niet eerder beleefd.
 
Ja, we hebben er een paar heerlijke wandelingen kunnen maken<3!
 
En hebben er een hoop gave nieuwe herinneringen gemaakt en vastgelegd. Super dankbaar en blij dat we dit avontuur samen mochten beleven<3. En wie weet tot ooit, jij machtig mooi stukje aarde. Je bent zeker weten de moeite waard!
 
Vreugdevolle zondag

donderdag 6 oktober 2016

~Wat heb ik het goed!~


Afgelopen maandag vertelde ik jullie over de strijd die ik soms voel wanneer ik word meegetrokken door gevoelens van zelfmeelij. Dan rouw ik intens om de dingen die ik niet heb en die ik niet kan. En soms, wanneer ik weer es geen 'top'dagen beleef, dan wil het gemis van die dingen nog wel eens heel belangrijk lijken. Begrijp me niet verkeerd, op echt zwakke dagen dan wil ik maar één ding. Gezond worden! Maar op iets betere dagen dan dat dan komen de rest van mijn verlangens ook graag nog wel eens om het hoekje kijken.

Ze gaan dan zeuren en klagen en vragen waarom ze nog niet zijn vervuld. Jengelend eisen ze dan zo'n beetje al mijn aandacht op. Alsof er niets anders bestaat dat belangrijker is dan hen. Alsof ik het slecht heb. Alsof ik naast mijn verdriet nooit vreugdevolle momenten beleef. Er ontstaat bij mij een soort van tunnelvisie. En pas wanneer ik weer uit die tunnel kruip, dan pas weer zie ik de complete realiteit. En die is eigenlijk best wel heel oké kan ik je vertellen!

Want wat heb ik het goed. God heeft mij zoveel gegeven! Een geweldige man bijvoorbeeld. Nee, niet zomaar één. Maar een hele bijzondere! Hij is er voor me en hij zorgt voor me. En we hebben het ondanks mijn ziek zijn gelukkig heerlijk samen! En God geeft ons een huis om in te wonen. En genoeg geld om eten en kleren van te kopen, plus zelfs nog heel veel andere leuke dingen meer dan dat! In ons welvarend landje besef ik mij soms niet hoe vreselijk goed ik het heb. Maar ik weet dat er wereldwijd velen zijn die afgelopen nacht buiten hebben moeten slapen. Omdat ze geen huis hebben. Ik weet ook dat er velen zijn die deze dag koud en hongerig door moeten komen. Omdat ze geen geld hebben. Kun jij het je voorstellen? En dan heb ik het nog niet eens gehad over de vrede en de vrijheid waarin ik, als Nederlander, mag leven. Oorlog en vervolging staan zo ver van mijn bed. Dat is iets wat lang niet elk mens op dit moment kan zeggen.

Ja, ik heb het goed! En ik dank God daarvoor! Voor bijvoorbeeld die paar lieve mensen om mij heen die echt om mij geven. En dat geweldige hondje die mij de hele dag gezellig gezelschap houdt. En ik heb een lichaam die (vaker wel dan niet) nog wel iets of wat kan! Die niet altijd maar de hele dag op bed hoeft te liggen. Je hebt meiden en jonge vrouwen die dat wel moeten. Sterk in gevecht met bijvoorbeeld de ziekte van Lyme, en dat dan op zo'n enorm heftige manier waardoor ze eigenlijk niet meer weten wat hun leven überhaupt nog voor zin heeft...

Hetgeen wat mij uiteindelijk juist de allermeeste kracht geeft wanneer ik er even weer helemaal doorheen zit! Weten dat God bij me is. Weten dat Hij om mij geeft. Weten dat Hij de reden is van mijn bestaan. Weten dat mijn leven in Zijn ogen waardevol is, ook als ik helemaal niets kan doen of voor helemaal niemand iets kan betekenen. Weten dat ik dankzij Hem zal leven, ook dwars door de dood heen! Ja, ik jammer soms. En tuurlijk mag ik zo nu en dan mijn nood betreuren. Maar ondertussen vergeten wat Hij mij allemaal wél geeft en heeft gegeven, dat mag en wil ik niet!

Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u.
1 Thessalonicenzen 5:18

Dankbare donderdag

maandag 3 oktober 2016

~Vergelijk jij jezelf ook wel eens met een ander?~

 
Weet je wat mij best wel onrustig kan maken? Eigenlijk heb ik het mijzelf verboden. Een hele tijd geleden al. Maar heel af en toe dan overtreed ik helaas toch dat zelfopgelegd verbod en terstond begint de onrust dan ook al te stromen. Mezelf vergelijken met een ander. Zo dom en oneerlijk om m(j)ezelf dat aan te doen!

'Oef, wat heb ik het zó niet voor mekaar', denk ik dan op zulke momenten. Als ik kijk naar wat die ander allemaal kan. Als ik kijk naar wat die ander allemaal heeft. Als ik mij blindstaar op de hoeveelheid dingen die anderen, rondom mij, allemaal al wel hebben bereikt. Dingen die ik deels misschien zonder mijn ziek zijn en in gezondheid ook had kunnen doen of had kunnen hebben. Of misschien ook wel niet. Feit is: Dat doet er (op zulke momenten gewoon even helemaal) niet toe.

Want oef, wat voel ik mij dan toch een kneus. Geen werk. Geen kinderen. Geen strak lichaam. En ook (haast) geen sociaal leven. En moet je dan toch eens kijken naar al die anderen! Die hebben het dik voor mekaar. Die zijn succesvol in alles. En die gaan vooruit! In plaats van dat ze stil blijven staan. 'Ja, zij zijn geen losers', zegt m'n onzekerheid dan tot slotsom.

Gelukkig maar, want die onzekerheid van mij wil dan best nog eventjes een tijdje doorratelen. Maar de waarheid grijpt op tijd in! En maakt mij vervolgens duidelijk dat ik er mag zijn. Ongeacht mijn looks. Dat ik uniek ben. Ongeacht mijn kunnen. Dat ik kostbaar ben. Ongeacht mijn prestaties.

De wereld en zijn belangrijkheden willen mij heel graag anders doen geloven maar de waarheid herinnert mij aan wie ik werkelijk ben. Niet aan wat ik allemaal kan, of juist niet kan. Niet aan wat ik allemaal heb gedaan, of juist niet heb gedaan. Niet aan wat ik allemaal bezit, of juist niet bezit. Nee, aan wie ik ben. Een kind van de Allerhoogste. Hoe dan ook; geliefd door Hem. En mijn ziel weet dat er niets beters, groters of mooiers bestaat dan dat<3!

Zie, hoe groot is de liefde die de Vader ons gegeven heeft: dat wij kinderen van God worden genoemd. Daarom kent de wereld ons niet, omdat zij Hem niet kent.
1 Johannes 3:1

Serieuze maandag

zondag 2 oktober 2016

~Beukennootjes, eikels en regen. Het is herfst!~

Hoe was jullie week? Ik hoop goed! Die van mij was fijn, ondanks een paar wat zwakkere dagen. Na een hele zware periode, twee maand terug, werd ik gezegend met een paar redelijke, voor mijn doen, goede weken. Waar ik enorm van heb genoten<3! Nu moet ik het blijkbaar even weer stellen met een iets mindere tijd... Maar alsnog werd ik blij van de dingen die ik wel kon doen en de dingen die ik daardoor mocht zien, horen en beleven! Toch nog een boel lichtpuntjes die mijn hartje vrolijk maakten<3. Kijk je met me mee naar een paar daarvan?
 
Ik at beukennootjes in de zon<3! De eersten zijn inmiddels alweer vanuit de (beuken)bomen naar beneden gevallen en ze smaken goed!
 
Dinsdagavond ging ik waxinelichtjes kijken! 't Was licht- en klankweek in m'n ouderlijk dorp en wij wilden (en konden gelukkig!) daar toch nog eventjes een klein beetje sfeer van proeven<3.
 
Voor iedereen die dit nog niet wist: I love knutselen<3! Op redelijk goede dagen spendeer ik daar dan ook regelmatig nog wel eens een uurtje of soms zelfs meerdere uurtjes aan. (Sinds kort deel ik mijn knutselderijtjes ook online! Wanneer je ook van DIY-en houdt vind je het misschien leuk om eens een kijkje te nemen op: www.miriamsknutselhoekje.blogspot.nl)
 
Vind het zo heerlijk dat we een groot deel van de herfst hier mogen beleven, op de camping, midden in de bossen van Drenthe<3. Ever seen such a huge acorn?
 
Elke wandeling hier is een genot<3! Ook als mijn lichaam niet al te sterk is en ik d'r maar heel even met ons hondje uit kan.
 
Spelletjes doen we hier ook graag! Nou ja, momenteel vooral één spelletje in het bijzonder, haha. Mens erger je niet<3. Deze plaatjes-versie maakte ik zelf en valt behoorlijk goed in de smaak. Help, we zijn verslaafd, hihi!
 
Ja, hier hebben wij stiekem toch wel een beetje naar verlangd... De wind en de regen buiten en wij, met een paar gezellige sfeerlichtjes, lekker knusjes binnen. 't Is nu echt herfst. And we just love it<3!
 
Vreugdevolle zondag

zaterdag 1 oktober 2016

~Doe eens eventjes rustig aan jij!~


Waar zat ik met mijn gedachten toen ik de rustige zaterdag verzon? Haha! Begrijp me niet verkeerd, ik weet hoe belangrijk rusten is! Goed voor herstel op allerlei verschillende vlakken. En bovendien is het ook nog eens een opdracht van God! Zes dagen werken, één dag rusten. Ja, de theorie erachter begrijp ik. Maar ohw, wat is de praktijk daarvan soms toch moeilijk.

Voor mij dan. Hoe raar dat ook klinkt, want ik ben ziek en moet (helaas verplicht) juist vaker de rust opzoeken dan een gezond mens. En toch gaat niks doen mij niet altijd even goed af. Ik kan slecht stilzitten. Doe graag altijd wat. Vraag daarom regelmatig nog wel eens te veel van mezelf. En heb klaarblijkelijk dus enigszins best wat moeite met het uitvoeren van deze supergoede 'activiteit'.

Maar daarin verschil ik volgens mij dan weer niet zo heel erg veel van sommige andere mensen! Je kent het misschien wel. Je ploft nog voordat de dag voorbij is uitgeput op de bank neer. Omdat je je nachtrust niet genoeg pakte. Omdat je tijdens de rustpauzes, die je overdag eigenlijk had moeten nemen, door bent gegaan. Of omdat je die één dag rust in de week, wegens te veel dingen willen doen, gewoon maar eventjes oversloeg. Moe! Je bent dan plotseling opeens heel erg moe.

Fris en fruitig kun jij ineens niet langer meer functioneren. Want niet alleen bekaf word je van niet genoeg rusten maar soms ook chagrijnig. Je raakt sneller geïrriteerd. Of je wordt zelfs ietwat lusteloos. Kortom, mét genoeg rust was je vast niet alleen lichamelijk een sterker mens geweest maar geestelijk ook een vrolijker!

Hmmm... Ik ben zo iemand die een hekel heeft aan slapen. Tig andere dingen die je tijdens die kostbare uurtjes zou kunnen doen;). Geregeld kruip ik om half één 's nachts m'n nest in terwijl half 11 dan toch echt een veel beter idee zou zijn geweest. (Mijn wekkertje gaat 's ochtends niet, dat scheelt, maar toch!) Ja, het allerliefst ga ik door, door, door. Maar wat een valkuil kan dat zijn zeg! Want ik ben inderdaad veel vaker (extra, nog eens bovenop mijn ziek-zijn-moeheid) moe dan zou hoeven. Ik doe inderdaad regelmatig nog steeds meer dan dat ik (met mijn zieke lijf) eigenlijk aankan. En ik snap blijkbaar eigenlijk helemaal geen snars van rusten, ook al ben ik er tegelijkertijd echt van overtuigd dat het wel heel belangrijk is! Dus tja, mijn rustige zaterdag... Ik hoop stiekem ergens dat die mij hierbij een beetje zal gaan helpen. Who knows. Zou fijn zijn. Ik ben benieuwd, haha!

Gedenk de sabbatdag, dat u die heiligt. Zes dagen zult u arbeiden en al uw werk doen, maar de zevende dag is de sabbat van de HEERE, uw God. Dan zult u geen enkel werk doen, u, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw slaaf, noch uw slavin, noch uw vee, noch uw vreemdeling die binnen uw poorten is. Want in zes dagen heeft de HEERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee, en al wat erin is, en Hij rustte op de zevende dag. Daarom zegende de HEERE de sabbatdag, en heiligde die.
Exodus 20: 8-11

Rustige zaterdag