dinsdag 30 augustus 2016

~Sandra's onrust~


(Fictie) De avondzon gloeide als een rode bal hoog aan de hemel. Het zag er groots en prachtig uit maar Sandra zag dat niet. Zij verstopte met haar handen haar hoofd tussen haar gehurkte benen en staarde vertwijfeld naar het zand onder haar. Gedempte maar toch alsnog luide snikken vulden het lege strandje waarop ze was.

Haar tranen smaakten bitter en waren vol van een verdriet waarvan niemand iets wist. Ze had er nooit een woord met iemand over gesproken. En eerder had ze dat ook nooit gewild. Liet ze het liever diep verborgen liggen onder al het leuke dat ze wel meemaakte en had meegemaakt.

Dat was haar altijd goed afgegaan. Er waren zelfs regelmatig momenten geweest waarop ook zijzelf het geheim, dat ze continu met zich meedroeg, voor heel even compleet vergat. Alsof het nooit was gebeurd. Heerlijk waren die momenten!

Maar die beleefde ze de laatste tijd niet of nauwelijks meer. Ze verlangde intens naar de opluchting en de rust die het vergeten met zich meebracht maar ze leek het niet langer meer te kunnen. Vergeten was verleden tijd. En ze wist dat Mark daar alles mee had te maken.

Zonder dat hij het wist. Maar Mark was anders. Anders dan de andere jongens waarmee Sandra verkering had gehad. Mark was echt ge├»nteresseerd. Het was iets nieuws voor haar. Het voelde heel fijn maar tegelijkertijd maakte het haar ook verschrikkelijk bang. Uit liefde voor hem had ze alles met hem gedeeld. Behalve dat.

Het was te pijnlijk. En ook gevoelens van schuld en schaamte hielden haar tegen om over alles eerlijk te zijn. Maar de allergrootste obstakel was angst. Haar angst om hem te verliezen. Hij zou haar vast verlaten. Als hij het wist. Dacht ze.

En toch ergens, diep van binnen, wist ze zeker dat het beter was. Om hem op te zoeken. Om het te zeggen. En om erover te gaan praten.

Word niet overwonnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.
Romeinen 12:21

Fictieve dinsdag

3 opmerkingen:

  1. Knap geschreven Miriam. Ik word er wel nieuwsgierig van. Komt er een vervolg?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je, Anne:). Haha, 'k was het eigenlijk niet van plan maar ik zal erover nadenken;). F. begon me namelijk ook al vragen te stellen over hoe nu verder:P.

      Verwijderen