maandag 4 juli 2016

~Tropische tjilpjes in onze tuin~

'Paarsig, gelig en blauwig. Gezellige dinkies<3'.

Ik zat gisteravond rond half 11 nog even lekker buiten, in m'n eentje, aan het genieten van het natuurlijk licht dat langzaam uitging. Van het zachte briesje die de vele bladeren, in onze tuin, sussend in slaap schommelde. Van de vogeltjes die, naar mate de minuten verstreken, steeds stiller en stiller werden.

En van die leuke mozaïek solar lampjes van de Action. Die ik vlak voor ons terras de grond in heb geprikt. Paarsig, gelig en blauwig. Gezellige dinkies. En ook helemaal niet duur! Daarom moesten d'r, toen ik ze kocht, ook gelijk drie mee;). Veels te leuk!

Zo, en toen ik genoeg had genoten greep ik naar m'n gameboy. Can you believe it;)? Ik heb zo'n ding! Vroeger had ik ook één. Destijds van m'n zuurverdiende centjes gekocht. En nu heb ik een tweedehandse. Een aantal jaren terug via marktplaats (.nl) op de kop getikt. Vooral die oude spelletjes vind ik zo leuk. Ja, soms is het gewoon eventjes tijd voor onzin;).

En terwijl ik, helemaal into the game, enthousiast op de knopjes drukte begon er ineens een vogel op een wel héél aparte manier te fluiten. Vol overgave vulde hij de stille lucht met prachtige tjilpjes. Van m'n leven nog nooit eerder gehoord! Hij ging maar door en het bleef zeker niet bij één geluidje. Verschillende toonsoorten en uithalen kwamen uit dat wonderlijke snaveltje. Het voelde voor heel even net alsof ik in de jungle was beland.

En terwijl hij onzichtbaar maar toch duidelijk hoorbaar van de ene boom naar de andere vloog werd ik ineens wel heel nieuwsgierig. Wat was dat toch voor een vogeltje? Want hele aparte hebben we hier echt niet zitten. Merels, duiven, pimpelmeesjes, winterkoninkjes en heel sporadisch een keer een specht met haast. Niets 'bijzonders'.

Dus ik op zoek. Het tropisch geluidje achterna. Maar helaas. Heb het beestje, waarvan ik in mijn hoofd natuurlijk al een schitterend kleurrijk beeld had gevormd;), uiteindelijk niet kunnen vinden omdat hij er op een bepaald moment gewoon ineens niet meer was. Jammer! Geen spectaculair einde dus.

Zoals ook de dingen in ons leven, hier op aarde, niet altijd optimaal leuk eindigen, bedacht ik mij later. Iets waarop wij ons soms nog wel eens blind kunnen staren. De dingen die niet voor ons weggelegd zijn. Ja, de trieste realiteit is: We krijgen hier niet altijd alles wat we willen. Niet elk gebed wordt verhoord. En dat doet soms pijn. En dat maakt ons soms behoorlijk of zelfs intens verdrietig... Maar laten we ondanks die teleurstelling de tjilpjes dan toch niet vergeten. De bijzondere cadeautjes, die we onderweg wél van Hem krijgen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen