dinsdag 19 juli 2016

~Het is oké om een schildpad te zijn~

 
In m'n dromen zag ik mezelf al rennen. Zwierig als een jachtluipaard. Of stampen. Nonchalant als een olifant. Of vliegen. Onoverwinnelijk als een papegaai. Of huilen. Imponerend als een wolf. Of brullen. Sterk en krachtig als een grizzly. Wauw, hoe geweldig zou dat zijn! Maar ik was 'maar' een schildpad. Ik kon dat allemaal niet.
 
Nee, alles wat ik kon was me traag voortbewegen en me stilletjes terugtrekken, vooral wanneer het me allemaal eventjes iets te moeilijk werd. Wanneer het bijvoorbeeld begon te waaien. Frisse briesjes vol van onrust. Of wanneer het bijvoorbeeld begon te regenen. Natte druppeltjes vol van beklemming. Of wanneer het bijvoorbeeld begon te onweren. Rommelende donders vol van onzekerheid.

Wat had ik graag gerend, gevlogen of gebruld. Maar nee, ik kon niets anders dan kruipen in m'n schulp. Een andere optie had ik niet. Dacht ik dan. Maar door verstopt binnen te wachten gebeurde er uiteindelijk meestal ook niet zoveel. En met dat feit in m'n achterhoofd begon ik, langzaam maar zeker, toch steeds vaker tevoorschijn te komen. Begon ik ondertussen ook steeds meer en sneller stappen te zetten. En ontdekte ik op den duur zelfs dat ik meer kon dan dat ik altijd had gedacht. Zoals bijvoorbeeld zwemmen in de wijds open zee!

Ja, ik was een schildpad toen ik dit gekleurde schildpadje, dat je op de foto ziet, cadeau kreeg. Tijdens een gezellig weekendje weg, van/met de kerk, heel lang geleden! En toch ben ik nooit vergeten wat er op dat kleine briefje stond, die aan dit cadeautje zat vastgeplakt. 'Samen met Hem mag je gaan in je eigen tempo'. Een paar simpele woorden die verschil maakten. Ik was een schildpad, maar ineens vond ik dat helemaal niet zo erg meer:).

Ik heb het schildpadje altijd bewaard. Omdat hij zo leuk is natuurlijk. Maar ook omdat hij me door de jaren heen op allerlei verschillende manieren en momenten aan mezelf deed denken. Zo is een schildpad misschien hard van buiten, maar wel zacht van binnen. Misschien veel alleen, maar wel prima tevree. Misschien klein in het begin, maar wel een groeier voor de rest van zijn leven. En nu maar hopen dat ik ook net zo oud mag worden;).

Gezegend is de man die op de HEERE vertrouwt, wiens vertrouwen de HEERE is. Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is, en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop. Hij merkt het niet als er hitte komt, zijn blad blijft groen. Een jaar van droogte deert hem niet, en hij houdt niet op vrucht te dragen.
Jeremia 17:7&8

Een notitie

1 opmerking: