vrijdag 15 juli 2016

~Heer, ontferm U over Nice~

 
Tientallen doden. En kort daarna kwamen ook al de echte cijfers binnen. Eerst het getal 30. En even later werd dat veranderd in 60... Een naar gevoel golfde door mijn lichaam. En net als bij die andere aanslagen vroeg ik me alweer af hoeveel vernieling er in het hart van een mens plaats moet vinden voordat hij zo'n harteloze gruweldaad kan verrichten. Hebben ze op het moment van het doen van zoiets onmenselijks überhaupt nog een hart? Van vlees en bloed, bedoel ik dan. Of slechts eentje die zwartgeblakerd is van de teer en die diep doordrongen is van duisternis en kou?
 
Een extra naar gevoel kreeg ik toen ik op het internet naar de allereerste amateurbeelden ging kijken. Filmpjes die te heftig zijn voor in het NOS journaal, had de presentator gezegd. Hij maakte me nieuwsgierig. Maar hij had wel gelijk. De tranen stroomden over m'n wangen. Omdat ik zag dat het leven uit velen koelbloedig was weggerukt. Omdat ik zag dat de dood daar smullend en zelfvoldaan rondzwierf. En omdat ik mij ineens besefte dat mensen echt monsters kunnen worden.

Vannacht moest ik naar de wc en ik kon het niet laten om het nieuws te checken. 73 doden... Ja, hoe vaak moet je God en Zijn geboden de rug toekeren voordat je zoiets walgelijks echt wil? Hoe vaak moet je satan en zijn trawanten behagen en plezieren voordat je zoiets vreselijks echt durft? Hoe ziek moet je hart zijn om uiteindelijk zoiets gruwelijks daadwerkelijk echt te doen?

Toen ik vanmorgen wakker werd pakte ik meteen m'n iPod. 84 doden... En dat betekent dus dat er op dit moment nog veel meer mensen dan dat, intens worden overweldigd door pijn en verdriet. Of door zorgen, omdat hun geliefden nog in het ziekenhuis liggen. Of door angst, omdat ze nog niets van hun geliefden hebben gehoord.

84 doden... Om dan nog maar niet te spreken over de 41 doden in Istanbul, 17 dagen geleden. En de 292 doden in Bagdad, 12 dagen geleden. Allemaal mensen die om het leven zijn gebracht door brute moordenaars die al dood in hun hart waren, nog voordat ze hun afschuwelijk plan uitvoerden.

En wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden, maar wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam te gronde kan richten in de hel.
Mattheüs 10:28

Een notitie

1 opmerking:

  1. Ik kon het ook niet geloven; alweer een aanslag. Hoelang gaat dit nog door? Wat gebeurt er in zo'n mens? Goed dat je aan al die mensen denkt en er hier woorden aan geeft.

    BeantwoordenVerwijderen