vrijdag 1 juli 2016

~De postduif die het hier gezellig vindt~

'Loulou, the homing pigeon<3'.
 
Dit is zo leuk hé. Weken geleden kwam dit lieve postduifje bij ons aangevlogen. En nog steeds scharrelt hij elke dag gezellig bij ons rond. Gaat hij zitten op onze pergola, op onze schuur of op ons lege konijnenhok. Die laatste plek is zijn favoriet. Wat betreft relaxen dan. Voor zo lang als hij zelf wil gaat hij zich daar dan settelen. Het liefst wanneer the hot sun in overvloed schijnt.
 
Z'n ene pootje in. Z'n oogjes dicht. En soms gaat hij er zelfs bij liggen! (Nooit geweten dat duiven dit doen). Z'n vleugeltjes slaat hij dan een beetje uit. Volgens mij om zoveel mogelijk van de warmte te profiteren. Je ziet hem dan in ieder geval volop genieten! Als het regent of als het net geregend heeft is hij altijd even zoek. Dan zoekt hij vast een plekje om te schuilen. Maar krijgt hij honger of wil hij gewoon weer chillen rondom ons huis dan is hij d'r al snel weer.

En dat gaat-ie koekeloeren. Of dan gaat-ie fladderen. Van de parasol naar de schutting. Van de schutting naar het gras. En van het gras weer terug naar zijn geliefde konijnenhok. Het is een bezig bijtje. Op zijn manier dan, haha. Maar van alle hobby's is eten z'n allergrootste! Eten wil hij namelijk altijd wel. Gelukkig had ik, toen hij kwam, nog een paar zakjes vogelzaad van de Action staan. Al is dat nu inmiddels ook bijna op. Tijd om nieuwe te halen;)!

En toch vraag ik me af voor hoe lang hij nog blijft. Vind het trouwens sowieso een wonder dat hij na die bewuste eerste dag is blijven komen. We hadden hem toen namelijk gevangen. Leuk is anders. Voor hem bedoel ik dan. Wij hadden een hoop plezier. Blij omdat we eens een tamme duif van heel dichtbij gingen beleven. Nou ja, tam. Heel tam was hij niet. Maar werd hij daarna wel steeds meer:).

De echte reden van het vangen waren de ringetjes om zijn pootjes. En de nummertjes daarop. Je kunt die nummertjes terugvinden op het internet en daarmee, normaal gesproken, ook het telefoonnummer van de eigenaar. Dus wij kijken, googlen en bellen. Tot een paar keer toe. Omdat hij inmiddels alweer bleek te zijn doorverkocht. Na vier keer bellen waren we er zat van. Er was blijkbaar niemand die het mooie beestje echt miste.

En ook hij mist zijn oude woonplaats kennelijk niet;). Wie weet, ziet hij onze tuin als zijn nieuwe thuis:). We laten hem in ieder geval lekker z'n gangetje gaan. Wil hij blijven, dan mag dat. Wil hij verder vliegen, dan zeggen wij: Enjoy the flight, wherever it may take you!

Of hij trouwens echt een hij is weten we niet. Maar we hebben hem Loulou genoemd. Loulou, the homing pigeon. Een leukertje is het:)!

3 opmerkingen:

  1. Haha, wat een leuk verhaal. Als ik een duif was kwam ik ook op bezoek bij jullie hoor. Klinkt als een heerlijk adres om neer te strijken;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, leuk je reactie:)! Je bent van harte welkom hoor! Krijg je een zelfgemaakte notenreep in plaats van vogelzaad;).

      Verwijderen