woensdag 1 juni 2016

~Zwart-wit denken~

Soms betrap ik mijzelf erop. Op zwart-wit denken. Je kent het misschien wel? Dan vind je iets alleen maar geweldig of vreselijk. Mooi of lelijk. Goed of fout. (Enzovoort). Grijs denken kun je dan even niet. Aan de woorden prima, leuk en oké denk je dan gewoon even niet. En pas achteraf kom je tot het besef dat je bekrompen dacht en dat het een stuk fijner zou zijn geweest als je meteen had gezien dat er (veel) meer opties waren dan slechts alleen maar twee.

Een gedachte

1 opmerking:

  1. Dit komt misschien omdat we vaak eerst vanuit de emotie reageren en pas daarna - met wat afstand- al die nuanceringen zien?

    BeantwoordenVerwijderen