maandag 27 juni 2016

~Mijn hart, daarover heb ík het te zeggen~

Maandag|27-06-2016|11:34

Ik voelde me zo naakt. Bestolen van mijn lichamelijke kracht. Ik voelde me zo leeg. Beroofd van mijn goede gezondheid. Ik voelde me zo ontzettend kwetsbaar. Want in mij bruiste niet langer meer die eerder zo onverwoestbare energie.

Waarmee ik alles leek te kunnen wat ik maar wilde. Nooit werd ik gestopt. Nooit werd ik tegengehouden. Totdat die zwakte bij mij om de hoek kwam kijken. Nou ja, was het maar bij kijken gebleven. Want die zwakte deed helaas veel meer dan dat...

Na mij nauwkeurig geobserveerd te hebben kwam hij dichterbij en brak hij brutaal bij me in. Eenmaal binnen waarde hij eerst wat met zijn zaklampje rond. Ging hij waarschijnlijk op zoek naar al het moois dat hij allemaal achterover zou gaan drukken. En onderwijl kon ik zijn gluipende aanwezigheid al heel goed voelen. Zijn oog viel uiteindelijk ook op mijn linkerzij.

Zijn grootste buit. Die slinkse rover. Hij ging z'n gangetje en ik kon niets tegen hem beginnen. Want hij was sterker. En daardoor voelde ik mij verslagen. Overwonnen. En voelde ik mij een slappe verliezer. Totdat ik plots ontdekte dat dat precies was wat hij wilde! In eerste instantie had hij het niet gemunt op mijn lichaamskracht maar op mijn humeur. Niet op mijn goede gezondheid maar op mijn levenslust.

Ook ontdekte ik dat hij juist over díe dingen niet werkelijk iets had te zeggen. Over mijn gevoelens. En over mijn gemoedstoestand die daaruit voortvloeide. Hij mocht blijkbaar met mijn lichaam doen wat hij wilde maar dat wat er écht toe deed was nog altijd helemaal alleen van mij. En het was aan mij om daarover te beslissen, tot in hoe verre dat in ieder geval mogelijk was. Dus na mijn ontdekking ging ik in de aanval. Uiteraard samen met God aan mijn zij. Zonder Wie ik deze ontdekking nooit zou hebben gedaan. En zonder Wie ik deze vuile dief nooit op z'n plaats zou kunnen hebben gezet.

Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.
Filippenzen 4:6&7

Een notitie

6 opmerkingen:

  1. Best een hele les om dat te leren. Ik verlies veel te vaak van hem.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dit stukje gaat eigenlijk over een bepaald punt in mijn ziek zijn/leven. Ik ervaar ook nu nog steeds vaak genoeg de strijd van het telkens weer moeten vechten... Maar nu gelukkig wel met ietsje meer waardevolle kennis dan toen:).

      Verwijderen
  2. Mooi Miriam, Best lastig om dit altijd zo te beleven maar zeker iets om naar te streven...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik beleef het helaas ook niet altijd zo... Maar soms wel:). Dit stukje gaat eigenlijk over die allereerste keer toen ik mij tijdens (en door) mijn ziek zijn heel erg door mijn emoties liet leiden. Een gevecht blijft het altijd, want ook nu word ik nog wel eens overspoeld door nare gevoelens, maar ik merk wel dat ik een stukje ben gegroeid in het omgaan daarmee:).

      Verwijderen