zondag 1 mei 2016

~Met Hem aan mijn zij~

Ik schuif m'n voeten steeds een stukje dieper
Laat wat zand glijden door m'n hand
Zie een traan naar beneden vallen
Die zachtjes tussen de korrels landt

M'n hoofd doet pijn en blijft maar tollen
Vragen, ze komen één voor één
Maar de antwoorden lijken chronisch onvindbaar
Hoe graag ik ook wil, ik krijg er geen

Geen teken of gebaar die mijn verdriet komt sussen
Alleen onrust die mijn rust verstoort
De wind duwt het water tot aan mijn tenen
Terwijl ik me afvraag of God me wel hoort

Want het blijft zo stil, nu al zo lang
Alsof Hij niet langer meer voor mij klaarstaat
Het maakt me bang want ik kan het niet alleen
Ik heb Hem nodig en kan niet zonder Zijn raad

Ik pieker en peins, totdat er plots Iemand
Vanaf het water naar mij toe komt lopen
Naast mij komt zitten en begint te praten
Hij zegt dat ik moet blijven hopen

Dat ik opnieuw moet gaan vertrouwen
Dat ik vol moet houden, niet op mag geven
Want mooie dingen staan op mij te wachten
Doorbraak en dingen vol van leven

Aandachtig luister ik naar Zijn woorden
Ze troosten en bemoedigen mij
Ondertussen voel ik mijn hart volstromen
Ja, ik ga het redden met Hem aan mijn zij!

Een gedicht

3 opmerkingen: