zaterdag 21 mei 2016

~Hierbij verklaar ik mijzelf tot groot natuurliefhebber;)~

'Ja, ik word blij van alles wat daar buiten groeit, bloeit en leeft<3!'
 
Ik hou van de natuur! Bomen, dieren, sterren, bergen, bloemen, etc. Ik vind het allemaal geweldig. Waarom weet ik niet. Misschien omdat het sowieso zit in een ieder van ons? Die onschuldige liefde die we kunnen voelen voor Zijn schepping? De één geeft zich er voorzichtig of volstrekt aan over en de ander eenvoudigweg gewoon niet... Zoiets misschien? Ik weet het niet.

Maar gisteren beleefde ik in ieder geval, met plezier, weer eens een navontuurlijke dag. Nee, das geen typefout. Jullie mogen zelf raden wat dat betekent;). In de middag ging ik naar mijn ouders waar ik mijn konijntje Django ging knippen. (Een teddy dwerg, hij is nu samen met het konijntje van mijn ouders, die was net als Django (na de dood van Snoes) namelijk ook maar zielig alleen). Vervolgens stond ik tijdens m'n wandeling met Rafa, in het bos naast m'n ouderlijk huis, oog in oog met Schotse Hooglanders, inclusief een kleintje! En op de terugweg kwam ik een hert tegen die duidelijk de weg kwijt was. Verward stond ze recht voor m'n neus, ik had d'r aan kunnen raken, maar toen ik dat probeerde sprong ze snel over de sloot, de weidse velden weer in. Tenminste, ik nam aan dat ze daar ook vandaan was gekomen:).

Eenmaal weer 'thuis' ging ik, na wat rust en een heerlijk maaltje, samen met m'n moeder op zoek naar een witte kwikstaart-nestje. We hadden het mannetje en het vrouwtje namelijk met wormpjes heen en weer zien vliegen en om de zoveel tijd begonnen de kleintjes enorm te tjilpen. Maar waar zaten ze nou? We hadden werkelijk geen idee. Ergens onder de dakpannen? Nee. Verstopt tussen die gleuf? Nee. Daar dan, in de goot? Hé, daar lag wel een nestje. Ik voelde erin. Maar het was leeg. Op een plasje water na. Geen ideale plek voor een nest, zo vlak onder de dakpannen in de goot.

Wel een nest dus, maar nog steeds geen kleintjes gespot... Het werd bijna een raadsel want ze moesten toch ergens, daar in die hoek, zitten? Op den duur kwamen we op een goed idee en besloten we ons te verstoppen. Achter een deur, dichtbij de onvindbare kwikstaart-baby's. Daar gingen we staan, wachten tot één van de volwassen vogeltjes weer zou gaan voeden. Het duurde even... En daarna duurde even nog wat langer... En op het laatst stond ik daar alleen te wachten;). Maar uiteindelijk werd m'n geduld toch beloond. Want happily finally kwam daar één van de ouders aangevlogen. En jawel, een seconde later begonnen de kleintjes luidkeels te piepen. En precies op dat moment gluurde ik om het hoekje:).

Daar zaten ze dan! Met z'n allen, keurig in twee rijtjes van drie. Op de grond. Zes lieve kleine kwikstaart cuties. Blijkbaar door de regen uit hun nest gedreven. We besloten het gevonden nestje te drogen en met wat afgeknipte haartjes van Django weer warm te maken. M'n moeder fabriceerde een dakje boven het nest en, hupsakee, de kleintjes konden er weer in. Waar ze snel, eindelijk weer veilig en droog, dicht tegen mekaar aan kropen. Het was even afwachten of pa en ma kwikstaart zouden blijven komen maar al heel snel zagen we dat dat wel goed zat:).

Ja, ik word blij van alles wat daar buiten groeit, bloeit en leeft! Ook al zijn dat misschien vaak slechts maar kleine dingetjes. Zoals de eerste roos in onze tuin, die niet langer kon wachten en die nu prachtig staat te bloeien. En zoals de paardenbloemen achter ons huis, die hun pluisjes soms met honderden tegelijk laten gaan. Of zoals de zonnebloempitjes uit dat zakje, die ik ongeveer een maand geleden de grond in duwde en die nu hun eerste groen laten zien. Ik kan er gewoon van genieten!

Stilte. Drukte. Verrassend. Puur. Verwondering. Zomaar wat woorden die ik associeer met de natuur. Woorden die mij boeien. En woorden die ik vind passen bij het leven dat ik wil leven. Dus ik blijf mijn ogen openhouden. Want als ik niet kijk, dan kan ik niets zien en dan ga ik volgens mij een hoop mooie dingetjes missen...

1 opmerking:

  1. Wat een lieve actie voor de vogeltjes in hun natte nest. Ik vind dit ook een heerlijk seizoen. Er valt zoveel te zien en te genieten.

    BeantwoordenVerwijderen