woensdag 4 mei 2016

~Geloven als een kind~

Vaak vertellen we onze kinderen dat ze ons kunnen vertrouwen. Dat ze op ons kunnen bouwen. En dat ze altijd bij ons kunnen komen. Met hun vreugde en met hun verdriet.

En soms vertellen we ze dat ze nog niet alles begrijpen. Omdat ze nog te klein zijn. Dat ze nog niet alles snappen. Omdat ze nog te jong zijn. Maar dat wij gelukkig wel weten wat het allerbeste voor hen is.

En heel regelmatig vertellen we ze ook dat ze naar ons moeten luisteren. Dat ze ons moeten gehoorzamen. Ook als ze nu nog niet weten waar dat (later) allemaal goed voor is.

En zij? Zij geloven ons. Misschien soms met ietwat tegenzin. Maar wel blindelings. Omdat zij geloven als een kind.

Geloven als een kind. Bij het schrijven van deze vier woorden is het net alsof ik het Vaderhart van God hoor kloppen. Want Hij verlangt er zo intens naar. Dat wij, Zijn kinderen, ook op die manier (zullen gaan) geloven.

Onbevangen. Zonder aarzelen. Onbezorgd. Zonder twijfelen. Ongeremd. Zonder nadenken.

En dat als het goed met ons gaat. Maar dat ook wanneer het niet goed met ons gaat. Wanneer wantrouwen en twijfels zich aan ons op willen dringen. Wanneer zorgen en angsten ons hoofd willen vullen. Wanneer we hevig in gevecht zijn met die geloofsdodende gevoelens...

Geloven als een kind. Dat is klakkeloos vertrouwen. Op Hem. Dat is onvoorwaardelijk steunen. Op Hem. En dat is je volledig overgeven. Aan Hem.

We zien onze kinderen rennen en vliegen. En wanneer het eventjes misgaat kruipen ze verdrietig bij ons op schoot. Om getroost te worden. Om nieuwe kracht op te doen. Om vervolgens die grote boze wereld weer in te gaan.

We horen onze kinderen lachen en praten. En wanneer ze blij zijn komen ze opgewekt naast ons staan. Om hun vreugde met ons te delen. Om hun dankbaarheid te tonen. Om vervolgens het leven verder te vieren.

Ja, geloven als een kind is volgens mij de heerlijkste manier van leven<3!

Op dat moment kwamen de discipelen bij Jezus en zeiden: Wie is toch de belangrijkste in het Koninkrijk der hemelen? En Jezus riep een kind bij Zich en zette dat in hun midden. En Hij zei: Voorwaar, Ik zeg u: Als u zich niet verandert en wordt als de kinderen, zult u het Koninkrijk der hemelen beslist niet binnengaan.
Mattheüs 18:1-3

Een stukje

1 opmerking:

  1. Mooi Miriam. Wat kunnen we veel van kinderen leren hè. En als het goed is blijven wij het ook van binnen en zeker in aanwezigheid van God. Ik schreef hier ook eens een blog over op FF. Hij staat nog niet op mijn website. Maar ik haal er dezelfde tekst als jij in aan.

    BeantwoordenVerwijderen