zondag 29 mei 2016

~Avonturen brengen plezier~

Zondag|29-05-2016|10:23

Van avonturen moet je houden! En als je van ze houdt moet je ze zoeken en vinden. Of zoiets;). Denk ik:). Ja, ook als je lichamelijk beperkt bent in je kunnen, dan kan dat. Tenminste, dat is mijn ervaring. Ik ben ziek en echt grote avonturen kan ik daarom momenteel wel even op m'n buik schrijven. Maar gelukkig bestaan er altijd nog kleine! Kleine avonturen. Die misschien minder uitbundig zijn, die misschien minder fantastisch zijn en die ook zeker weten een stuk minder indrukwekkend zijn. Maar avonturen zijn het wel. Hoe klein ook. Avonturen zijn het. Hoe je het ook wendt of keert.

En ik heb iets moois ontdekt, avonturiers onder ons:). Namelijk dit: Een kleiner avontuur betekent niet automatisch ook meteen; minder plezier. Gaaf hè? Grote avonturen zijn natuurlijk specialer, grandiozer en buitengewoner. Maar het plezier dat je eraan beleeft zit 'm vaak niet per se in de omvang van dat wat je meemaakt. (Heel soms wel natuurlijk, en dan denk ik bijvoorbeeld aan een bruiloft, een wereldreis of aan het krijgen van een kindje). Nee, het zit 'm vooral in de hartsgesteldheid van degene die het meemaakt. Want of een avontuur nu groot is of klein; het plezier dat je eraan kunt beleven moet uiteindelijk altijd rechtstreeks komen uit je hart<3.

Oké, even tijd voor een korte samenvatting;). Allereerst moet je dus van avonturen houden om ze vaker te gaan beleven. (Dat is het zoeken en vinden verhaaltje). Vervolgens maakt het dus niet heel veel uit of het avontuur groot zal zijn of klein. Of zelfs kleiner dan klein. Want het gaat om ons hart! Staat ons hart er open voor om even alle zorgen, onzekerheden en problemen opzij te schuiven? Zodat ons hart gewoon voor heel even zo vrij kan zijn als een vogel? En wij dus met veel plezier een avontuur kunnen gaan beleven?

Ik hou van avonturen en heb er de afgelopen weken alweer een boel beleefd:). Kleine dan hè. En soms hele kleine. Maar wel met plezier! Zo was het postduif-avontuur echt geniaal, haha. Er liep een paar dagen geleden, de hele dag al, een postduif rondom ons huis. Behoorlijk tam beestje. Maar elke keer wanneer we té dichtbij kwamen vloog hij toch weg. Om vervolgens een paar meter verderop weer te gaan zitten. M'n zusje, die bij me was, had er op den duur genoeg van en besloot hem nu echt te gaan vangen;). Dus, hupsakee, zij achter dat beestje aan. Door de brandnetels, langs het water, in de achtervolging! Waarna ze hem uiteindelijk, met wat hulp van F. en z'n vangnet;), te pakken heeft gekregen. Ergens in een veld hiernaast. Het was echt een avontuur! Een kleintje dan. Maar wel een leuke!

Ja, als jij ook een avontuur-liefhebber bent, en grote avonturen zijn op dit moment voor jou onmogelijk, probeer dan te zoeken naar kleine. En als de kleine niet uitvoerbaar zijn, zoek dan naar de nog kleinere. En als de nog kleinere avonturen niet realiseerbaar zijn, zoek dan naar mini-avontuurtjes. En heb plezier:). Maar vergeet onderwijl nooit dit! Blijvende voldoening zul je in avontuur en plezier niet vinden. Blijvende voldoening vind je alleen in God.

Ik zei in mijn hart: Kom toch, ik zal u op de proef stellen met blijdschap, en zie daarom het goede aan. Maar zie, ook dat was vluchtig.
Prediker 2:1

Een notitie

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen