donderdag 28 april 2016

~Geestelijk wel willen maar lichamelijk niet kunnen is zwaar~

Donderdag|28-04-2016|11:45

Op dagen zoals gisteren word ik altijd even weer extra heftig geconfronteerd met mijn ziek zijn. Het was Koningsdag. (Dûh, dat heb jij vast wel meegekregen;)). Een feestdag. Een dag waarop 'iedereen' er gezellig opuit gaat. Inclusief mijzelf als ik daarvoor sterk genoeg ben. Maar dat was ik dit jaar niet. Vorig jaar wel. Maar dit jaar niet. Ik was te zwak.

Gepland had ik 'gelukkig' niets want plannen doe ik, heel verstandig, al jaren (bijna!) niet meer. Simpelweg omdat die plannen vaak in de soep lopen. Maar toch was de teleurstelling er niet minder om. Want alsnog had ik gisteren graag de festiviteiten opgezocht. En dat kon niet. En dat is dan vervelend. Frustrerend. Naar. Tja... Teleurstellend gewoon.

Niks nieuws in principe. Want mijn ziek zijn gaat hand in hand met teleurstellingen. Er gaat geen dag voorbij zonder ze. En toch zijn het elke keer weer klappen. Want terwijl mijn lichaam ziek loopt te doen wil ik, ondanks die beperking, nog steeds van alles! En het wel willen maar niet kunnen is dan de klap. En die doet altijd pijn. Diep van binnen. Op meerdere plekken in m'n hart.

Ja, alles in mij verlangt naar de vrijheid die een gezond lichaam kent en heeft. Opstaan, zonder dat je eerst een half uur tot een uur bij moet komen. Dagelijkse dingen doen, zonder dat je meer dan de helft daarvan niet kan. Er voor anderen zijn, zonder dat je ze niet kunt geven wat je ze dolgraag wel zou willen geven. Je kent het misschien wel. Gewoon volop leven, zonder dat je constant door je lichaam in de steek gelaten wordt! 

Zo'n leven leef ik (nu nog) niet. En dagen zoals gisteren confronteren mij extra hard met dat feit. Dagen waarop ik iets extra leuks moet missen. Dagen waarop ik me dan even extra verdrietig voel. Dagen waarop ik uiteindelijk vaak moet denken aan de woorden die Job lang geleden eens zei. 'Laat Hij mij beproeven - ik zal er als goud uitkomen'.

Maar zie, ga ik naar voren, dan is Hij er niet, of naar achteren, dan merk ik Hem niet op. Als Hij aan de linkerkant werkt, aanschouw ik Hem niet; keert Hij Zich naar de rechterkant, dan zie ik Hem niet. Maar Hij kent de weg die ik ga. Laat Hij mij beproeven - ik zal er als goud uitkomen.
Job 23:8-10

Een notitie

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen