donderdag 21 april 2016

~Waardevolle vergeetachtige momentjes~

Donderdag|21-04-2016|11:14

Soms, zomaar, eventjes. Wanneer ik bezig ben of stilzit. Wanneer ik rondwandel of stilsta. Het maakt niet uit. Het kan altijd en overal gebeuren. Dan vergeet ik het ineens. Alsof het er niet is en alsof het er nooit was. Dan denk ik er geen seconde aan en vergeet ik het compleet.

Ik ben ziek. Maar op die kostbare momentjes, die ik zo nu en dan beleef, besef ik mij dat niet. Realiseer ik mij dat niet. Weet ik dat gewoon (zogenaamd) niet. Alsof die ziekte niet bestaat en alsof die ziekte nooit heeft bestaan.

Alleen het mooie of het goede of het geweldige of het leuke van dát moment staat dan even in het middelpunt. En verdringt dan even de altijd aanwezige zwakte in m'n linkerzij (al mijn klachten zitten links). En verdrijft dan even alle verdrietige en sombere gevoelens die daar soms mee gepaard gaan.

Dat zijn fijne momenten. Heerlijke momenten. En dat die momentjes meestal niet lang maar kort duren, daar denk ik dan niet aan. En dat even later die ziekte de boel weer komt verpesten, dat is een steeds terugkerend feit die dan helemaal niet in mij opkomt.

Hoe is het mogelijk om mijn allergrootste gemis; lichamelijk goede gezondheid, op die momenten helemaal niet te missen? Ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat ik op die momenten helemaal niets tekort kom. Ja, op zulke momenten voel ik me niet alleen ontzettend rijk maar ben ik het ook!

De HEERE is mijn Herder, mij ontbreekt niets. Hij doet mij neerliggen in grazige weiden, Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren. Hij verkwikt mijn ziel, Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid, omwille van Zijn Naam.
Psalmen 23:1-3

Een notitie

1 opmerking: