vrijdag 29 april 2016

~Mijn lievelingsdagen zijn weer begonnen!~

'Heb m'n hobby's om me zoet te houden<3'.

I love weekenden. En vandaag is het vrijdag en staat er weer ééntje voor de deur:)! Jippie! Heerlijk! Want ondanks dat ik elke dag van de week al 'vrij' ben vind ik mijn dagen samen met mijn man doorbrengen toch wel eventjes (tien keer) veel leuker!

Vaak alleen zijn vind ik gelukkig niet erg. Heb m'n hobby's om me zoet te houden. Een lief hondje die niet van mijn zij wijkt. En ben gezegend met lieve mensen om mij heen, die me af en toe met een aangenaam bezoekje verblijden:). Maar toch zijn de dagen waarop F. vrij en thuis is het allerleukst!

Ook als we dankzij mijn ziek zijn niet veel kunnen... Wat helaas nog best vaak voorkomt:(. Komend weekend zal waarschijnlijk ook zo'n weekend worden. Omdat ik nu al dagen behoorlijk zwak ben. Al voel ik m'n lichaam vandaag weer zachtjes aan iets sterker worden... Ik hoop dat het doorzet. Want van een weekend met meer kracht en energie geniet ik ook meer:).

Plannen hebben we niet. Hebben we eigenlijk nooit. Heel af en toe wel. Maar meestal gewoon niet. Omdat dat niet echt gaat. Constant mensen teleurstellen is niet fijn. En meer doen dan ik kan gaat ook niet. Het resultaat is een lege agenda. En dat is één van de weinige bijkomstigheden van ziek zijn die ik niet zo heel erg vind. Want spontane dingen gebeuren daardoor des te vaker:). En ik ben iemand die best wel van onvoorbereide gezelligheid en uitjes houdt!

Een beetje impulsief noemen ze zo iemand als mij ook wel eens, denk ik... Ik ben een denker en met woorden ben ik voorzichtig maar als het gaat om avontuur en leuke dingen dan ben ik anders. Dan denk ik niet echt na, dan wil ik gewoon doen. Spontane spelletjesmiddagen? Ja! Spontane gourmetavondjes? Ja! Spontane concertbezoekjes? Ja! Spontane reisjes? Yes please:)!!! Tja... Zoals je hoort gaat mijn spontaniteit niet echt samen met mijn ziek zijn. Want veel van die dingen kan ik vaker niet dan wel. En toch is het die ziekte nooit gelukt om die impulsiviteit in mij te sussen...

En ik weet wel waarom. Want in de jaren voordat ik ziek werd heb ik daardoor al een boel leuke dingen mee mogen maken:). En gedurende de jaren dat ik ziek ben leef ik elke dag zo alsof goede gezondheid mij op een dag gewoon weer, als vanouds, komt vergezellen. En juist daarom ben ik vastbesloten om die spontaniteit niet kwijt te raken! Want ik ben van plan daar straks (alleen Hij weet wanneer) weer volop 'gebruik van te gaan maken'!

Maar hmmm... Hoe kwam ik hier op? Want this is serious stuff en volgens mij begon ik dit berichtje helemaal niet zo serieus;). Oja, weekend! Dit weekend wordt leuk. Hoe dan ook. Zwak of niet. Want onze serre-kast ligt vol met spelletjes. Onze tv-kast vol met films. En onze koel-kast vol met lekker eten. Maar bovenal: God zal met ons zijn<3!

Fijn weekend allemaal:)!

donderdag 28 april 2016

~Genieten van Gods schepping~ 3. Paddestoelen

 
 
 
 
Hoe groot zijn Uw werken, HEERE,
U hebt alles met wijsheid gemaakt,
de aarde is vol van Uw rijkdommen.
Psalmen 104:24
..................................................
 
Een fotodagboekje

~Geestelijk wel willen maar lichamelijk niet kunnen is zwaar~

Donderdag|28-04-2016|11:45

Op dagen zoals gisteren word ik altijd even weer extra heftig geconfronteerd met mijn ziek zijn. Het was Koningsdag. (Dûh, dat heb jij vast wel meegekregen;)). Een feestdag. Een dag waarop 'iedereen' er gezellig opuit gaat. Inclusief mijzelf als ik daarvoor sterk genoeg ben. Maar dat was ik dit jaar niet. Vorig jaar wel. Maar dit jaar niet. Ik was te zwak.

Gepland had ik 'gelukkig' niets want plannen doe ik, heel verstandig, al jaren (bijna!) niet meer. Simpelweg omdat die plannen vaak in de soep lopen. Maar toch was de teleurstelling er niet minder om. Want alsnog had ik gisteren graag de festiviteiten opgezocht. En dat kon niet. En dat is dan vervelend. Frustrerend. Naar. Tja... Teleurstellend gewoon.

Niks nieuws in principe. Want mijn ziek zijn gaat hand in hand met teleurstellingen. Er gaat geen dag voorbij zonder ze. En toch zijn het elke keer weer klappen. Want terwijl mijn lichaam ziek loopt te doen wil ik, ondanks die beperking, nog steeds van alles! En het wel willen maar niet kunnen is dan de klap. En die doet altijd pijn. Diep van binnen. Op meerdere plekken in m'n hart.

Ja, alles in mij verlangt naar de vrijheid die een gezond lichaam kent en heeft. Opstaan, zonder dat je eerst een half uur tot een uur bij moet komen. Dagelijkse dingen doen, zonder dat je meer dan de helft daarvan niet kan. Er voor anderen zijn, zonder dat je ze niet kunt geven wat je ze dolgraag wel zou willen geven. Je kent het misschien wel. Gewoon volop leven, zonder dat je constant door je lichaam in de steek gelaten wordt! 

Zo'n leven leef ik (nu nog) niet. En dagen zoals gisteren confronteren mij extra hard met dat feit. Dagen waarop ik iets extra leuks moet missen. Dagen waarop ik me dan even extra verdrietig voel. Dagen waarop ik uiteindelijk vaak moet denken aan de woorden die Job lang geleden eens zei. 'Laat Hij mij beproeven - ik zal er als goud uitkomen'.

Maar zie, ga ik naar voren, dan is Hij er niet, of naar achteren, dan merk ik Hem niet op. Als Hij aan de linkerkant werkt, aanschouw ik Hem niet; keert Hij Zich naar de rechterkant, dan zie ik Hem niet. Maar Hij kent de weg die ik ga. Laat Hij mij beproeven - ik zal er als goud uitkomen.
Job 23:8-10

Een notitie

dinsdag 26 april 2016

~Genieten van Gods schepping~ 2. Insecten

 
 
 
 
Want door Hem zijn alle dingen geschapen
die in de hemelen en die op de aarde zijn,
die zichtbaar en die onzichtbaar zijn:
tronen, heerschappijen, overheden of machten;
alle dingen zijn door Hem en voor Hem geschapen.
Kolossenzen 1:16
..................................................
 
Een fotodagboekje

maandag 25 april 2016

~Er vloog vanmorgen een grote vogel tegen onze ruit~

Maandag|25-04-2016|12:20

Vaak nadat ik, ergens in de ochtend, m'n bed ben uitgekropen loop ik meestal even onze logeerkamer binnen. Deze ligt, net als onze slaapkamer, op de eerste verdieping en zit aan de voorkant van ons huis. En vanaf daar kan ik uitkijken over onze hele straat. Niet dat ik een heel nieuwsgierig aagje ben hoor;), maar ik vind het dan gewoon heerlijk om even wat bedrijvigheid te zien. Om mensen te zien lopen. Of om auto's te zien rijden. Om eventjes te zien dat de dag inderdaad is begonnen. Of zoiets:).

Vandaag, toen ik wederom de logeerkamer binnenliep, werd ik echter verrast door een ander soort van levendigheid. Het raam lag namelijk aan diggelen. En ik kon meteen zien dat er iets groots tegenaan was geklapt. (Iets wat overigens iedereen meteen had kunnen zien, want de schade was groot!) Ik baalde maar de dierenvriend in mij dacht ook onmiddellijk aan het arme beest...

Voorzichtig maakte ik het raam los. Want ik wilde kijken of de vogel (het had gevlogen dus ik ging ervan uit dat het een vogel was) onder op de grond lag. Maar ik kon hem niet vinden. Dus ik ging naar beneden. Waar Rafa me uiteraard eerst even om de nek vloog (figuurlijk gesproken dan hè;)). En waar ik, toen ik m'n handen weer vrij had, door het voorraam naar buiten gluurde.

Daar zat hij dan, helemaal weggekropen in een hoekje. Een fazant. 'Hij leeft', dacht ik allereerst. 'Wat een prachtig beest', dacht ik meteen daarna. 'Oh help, ik moet hem helpen!', was m'n volgende gedachte. Uhm, denk denk! 'Ik ga hem oppakken'. 'Ik ga de dierenambulance bellen'. Maar eenmaal buiten was dat allemaal gelukkig niet meer nodig. Want toen ik te dichtbij kwam vloog hij over het water, naast ons huis, de velden alweer in:)!

Raar genoeg kan het in een mensenleven soms ook zo gaan... Door ons eigen toedoen krijgen we een klap. Misschien door onvoorzichtigheid, door een vergissing of door een verkeerde keuze. Maar hoe dan ook; het doet pijn. En de spijt die volgt zorgt ervoor dat we ons het liefst even in een hoekje willen verstoppen. Misschien allereerst omdat we ons schamen. Maar vervolgens hopelijk omdat we ons willen verootmoedigen. Voor onze God. Opdat Hij ons kan herstellen. En zodat Gods genade ons daarna opnieuw kan laten vliegen!

Maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.
Jesaja 40:31

Een notitie

zaterdag 23 april 2016

~De zonde en zijn ellendigheid~

De zonde uit zich op vele manieren maar altijd bedroeft het, pijnigt het of verontrust het. De zonde openbaart zich in vele vormen maar altijd bederft het, beschadigt het of vernielt het. De zonde kent vele methodes maar altijd is het helemaal vol van slechts alleen maar kwade bedoelingen...

Een gedachte

donderdag 21 april 2016

~Waardevolle vergeetachtige momentjes~

Donderdag|21-04-2016|11:14

Soms, zomaar, eventjes. Wanneer ik bezig ben of stilzit. Wanneer ik rondwandel of stilsta. Het maakt niet uit. Het kan altijd en overal gebeuren. Dan vergeet ik het ineens. Alsof het er niet is en alsof het er nooit was. Dan denk ik er geen seconde aan en vergeet ik het compleet.

Ik ben ziek. Maar op die kostbare momentjes, die ik zo nu en dan beleef, besef ik mij dat niet. Realiseer ik mij dat niet. Weet ik dat gewoon (zogenaamd) niet. Alsof die ziekte niet bestaat en alsof die ziekte nooit heeft bestaan.

Alleen het mooie of het goede of het geweldige of het leuke van dát moment staat dan even in het middelpunt. En verdringt dan even de altijd aanwezige zwakte in m'n linkerzij (al mijn klachten zitten links). En verdrijft dan even alle verdrietige en sombere gevoelens die daar soms mee gepaard gaan.

Dat zijn fijne momenten. Heerlijke momenten. En dat die momentjes meestal niet lang maar kort duren, daar denk ik dan niet aan. En dat even later die ziekte de boel weer komt verpesten, dat is een steeds terugkerend feit die dan helemaal niet in mij opkomt.

Hoe is het mogelijk om mijn allergrootste gemis; lichamelijk goede gezondheid, op die momenten helemaal niet te missen? Ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat ik op die momenten helemaal niets tekort kom. Ja, op zulke momenten voel ik me niet alleen ontzettend rijk maar ben ik het ook!

De HEERE is mijn Herder, mij ontbreekt niets. Hij doet mij neerliggen in grazige weiden, Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren. Hij verkwikt mijn ziel, Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid, omwille van Zijn Naam.
Psalmen 23:1-3

Een notitie

dinsdag 19 april 2016

~Dieper dan oppervlakkig~

Dieper gaan dan oppervlakkig. Soms is daar best wat lef voor nodig.

Een gedachte

maandag 18 april 2016

~Vergeving wees mij de weg naar medeleven~

Maandag|18-04-2016|11:01

Gisteren kwamen wij, tijdens een etentje ergens, in aanraking met een vrouw die zich heel onplezierig gedroeg. Ze handelde onvriendelijk, ongeduldig, onredelijk en liefdeloos. Ze maakte me boos. Omdat bijna alles wat ze zei en deed, dingen veroorzaakte die ik doorgaans echt vreselijk vind. Zoals ongemakkelijkheid, rusteloosheid en een koude onaangename sfeer.

Ja, ze had me eventjes flink te pakken met haar negativiteit. Want ik had na enige tijd geen goed woord meer voor haar over. 'Ze moest gewoon eventjes normaal doen', vond ik. Maar uiteraard deed ze dat niet;). En riep God mij, uiteindelijk, na wat gemok en gemor van mijn kant, tot de orde. Het was niet aan mij om haar te veroordelen. Het was namelijk aan mij om iets anders te doen. En toen ik mij dat besefte begon ik het te zien.

De vreugdeloosheid. De afwezigheid van blijdschap strafte haar keer op keer. En zorgde ervoor dat zij niets van pret of plezier proefde. De gebondenheid. Niet zijzelf maar de regeltjes in haar hoofd bepaalden wat er gebeurde. En stonden haar innerlijke vrijheid constant in de weg. De blindheid. Want ze leek dit alles zelf niet te zien.

Het was tijd om haar te vergeven. Niet omdat zij daar blij van zou worden of omdat haar dat ook maar iets zou kunnen schelen. Nee. Maar wel omdat God dat van mij vroeg. Hij stond erop. En even later ontdekte ik waarom.

Want na het vergeven verdween mijn boosheid. En kwam er ruimte voor bezinning. Voor belangstelling. Voor medelijden. En voor liefde.

U hebt gehoord dat er gezegd is: U moet uw naaste liefhebben en uw vijand moet u haten. Maar Ik zeg u: Heb uw vijanden lief; zegen hen die u vervloeken; doe goed aan hen die u haten; en bid voor hen die u beledigen en u vervolgen.
Mattheüs 5:43&44

Een notitie

zaterdag 16 april 2016

~Genieten van Gods schepping~ 1. Bloemen


 
 
 
De hemel is van U, ja, de aarde is van U;
de wereld en al wat ze bevat,
die hebt Ú gegrondvest.
Psalmen 89:12
..................................................
 
Een fotodagboekje

vrijdag 15 april 2016

~Een verhoord gebed maakt intens blij~

Vrijdag|15-04-2016|12:14

Vaak is het iets dat plotseling gebeurd terwijl eigenlijk niemand dat (nog) had verwacht. Behalve jijzelf. Omdat jij destijds had besloten om de moed niet op te geven. Omdat jij destijds had besloten om ervoor te gaan bidden. Omdat jij al die tijd gelooft hebt in de kracht van jouw God en in Zijn macht om situaties te veranderen.

Een verhoord gebed. Volgens mij brengt er niets zoveel vreugde als dat. Iets dat onmogelijk leek vindt plaats. Je hart springt op van blijdschap. En dat niet alleen omdat je hebt gekregen wat jij graag wilde. Grotendeels wel natuurlijk;). Maar dat ook omdat God heeft laten zien dat Hij om jou geeft. Omdat Hij heeft laten merken dat Hij naar jou omkijkt. Omdat Hij heeft laten weten dat Hij met jou meeleeft.

Ik kreeg er gisteren één cadeau:). Het was iets dat zorgde voor opluchting. En het is iets dat mijn leven weer een stukje aangenamer zal maken. Ja, want dat doen verhoorde gebeden; ze brengen troost, stellen gerust en maken het leven heerlijker! Of je nu jarenlang om hetzelfde hebt gesmeekt of dat je het nog maar pas geleden aan Hem hebt gevraagd; een verhoord gebed ontketent altijd diepe voldoening en optimaal genot!

En het maakt je dapper. Want je vertrouwen krijgt een nieuwe dimensie. En het maakt je onwankelbaar. Want je geloof wordt sterker dan voorheen. En het maakt je optimistisch. Want je gebeden die nog niet zijn verhoord zouden ook zomaar beantwoordt kunnen worden...

Het verraste me gisteren wel eventjes. Ik heb erom gevraagd, ik heb erop vertrouwd, ik heb erin gelooft. Maar God zelf kiest de tijd. Het ogenblik waarop Hij jouw verlangen zal vervullen (mits deze in overeenstemming is met Zijn wil). En op de één of andere manier is díe tijd altijd voortreffelijk en juist<3.

En dit is de vrijmoedigheid die wij hebben in het toegaan tot God, dat Hij ons verhoort, telkens als wij iets bidden naar Zijn wil.
1 Johannes 5:14

Een notitie

donderdag 14 april 2016

~Hoop doet leven~

Treurig leert het leven ons, vroeg of laat; minder rekenen op betekent minder tegenvallers. Minder verwachten van betekent minder teleurstellingen. En minder vertrouwen op betekent minder pijn... Hoop doet leven. Ja. Maar dat alleen volop wanneer onze hoop op God is gevestigd<3!

En nu, wat verwacht ik, Heere? Mijn hoop, die is op U!
Psalmen 39:8


Een gedachte

dinsdag 12 april 2016

~Mijn hondje heeft mij vandaag een lesje geleerd~

Dinsdag|12-04-2016|11:51

Elke ochtend weer is het feest! Voor ons hondje dan. Want elke morgen wanneer ik van boven naar beneden kom en de woonkamer binnenloop weet hij van vreugde eventjes niet wat hij moet. Springen, piepen, rondjes draaien of mij een heerlijke lebber om de mond geven;). Gewoonlijk gewoon alles tegelijk:).

Ik ga d'r dan altijd bij zitten. Bij hem op de grond. Want ons 'knullebeestje' is maar klein. En het duurt altijd best wel even voordat hij weer rustig wordt. Meestal pas nadat ik hem tig knuffels heb gegeven. Of hem nog even 'hompelpompeltje' en 'poepescheetje' heb genoemd;).

Mijn dagen beginnen in ieder geval dus altijd goed:)! (Al zal m'n lichaam nu willen protesteren, ik verbied het hem lekker puh om iets te mogen zeggen). Want altijd moet ik lachen wanneer ons gekke lieve hondje mij zo begroet alsof hij mij al járen niet heeft gezien.

Inmiddels doet hij allang weer 'normaal'. Zijn we lekker even aan het wandelen. En snuffelt hij er lustig op los. Ik kijk naar hem en vind het ergens wel bijzonder. Elke dag weer is hij net zo blij. Elke dag weer is hij net zo enthousiast. Dat zet me toch best wel een beetje aan het denken...

Want kwam ik vanmorgen vol blijdschap bij mijn hemelse Vader? Danste mijn hart toen ik na mijn ontwaken tot Hem riep? Huppelde mijn ziel toen ik mijn allereerste gebed uitsprak? Nee. Volgens mij heb ik alleen nog maar lopen treuren en klagen. Hem een boel verteld over wat ik in mijn leven allemaal graag anders zou willen zien... Ja, mijn eerste ontmoetingen met Hem zouden ook elke dag weer een feest moeten zijn! En dat gewoon alleen al omdat Hij zo'n geweldig grote God is:)! 

Al zal de vijgenboom niet in bloei staan en er geen vrucht aan de wijnstok zijn, al zal de opbrengst van de olijfboom tegenvallen en zullen de velden geen voedsel voortbrengen, al zal het kleinvee uit de kooi verdwenen zijn en er geen rund in de stallen over zijn - ik zal dan toch in de HEERE van vreugde opspringen, mij verheugen in de God van mijn heil.
Habakuk 3:17&18

Een notitie

zondag 10 april 2016

~De vrijheid najagen~

Ze moet opgeven, loslaten & vaarwelzeggen. Ze moet uitpluizen, ontdekken & beleven. Ze moet falen, vallen & weer opstaan. Ze moet leren, aannemen & gehoorzamen. Ze moet wortel schieten, groeien & bloeien. Ze moet afstaan, overhandigen & toevertrouwen. Ze moet vechten, verslaan & overwinnen. Ze moet veel voordat ze eindelijk echt vrij kan zijn!

Een gedachte

zaterdag 9 april 2016

~Drenthe op z'n allerbest!~

 
Vanmiddag was het even genieten van Drenthe op z'n allerbest! En dan heb ik het over zijn natuurschoon<3. De zon scheen, het dennenbos geurde en de zandweggetjes daar doorheen brachten ons op de leukste plekjes. Ons hondje blij, wij blij en zelfs de mensen die we her en der tegenkwamen leken allemaal voldaan en tevreden. Ja, soms hebben F. en ik daar zin in. Om even iets verder van huis te rijden voor een wandeling. Eventjes een andere omgeving. Eventjes onze voeten op een andere bodem en eventjes onze neuzen in een andere lucht, haha. Vanaf de parkeerplaats liepen we meteen de Drentse eigenheid op; een veld vol met heide. Een heleboel oude en jonge naaldbomen volgden en niet heel lang daarna kwamen we terecht bij één van de vele pareltjes die Drenthe rijk is: Een zandvlakte. Waar Rafa zich heerlijk heeft uitgeleefd:)!

vrijdag 8 april 2016

~Een hutje op de hei is ondanks alles toch niets voor mij...~

Vrijdag|08-04-2016|10:43

Soms droom ik ervan. Van een hutje op de hei. Diep verscholen ergens in de bossen. Waar kabbelende beekjes stromen. Waar reusachtige bergen het landschap sieren. Waar hertjes om de hoek komen gluren en waar uilen schreeuwen midden in de nacht. Je weet wel, gewoon ver weg van alles en iedereen.

Een droom die vooral nog wel eens hevig begint te woelen wanneer ik me niet nodig voel. Nutteloos in deze wereld. Onbruikbaar in dit leven. Overbodig in Zijn Koninkrijk hier op aarde. Want wat kan ik nu? Met mijn vele tekortkomingen. Doen voor een ander? Betekenen voor een ander? Als ik regelmatig al genoeg heb aan m'n eigen gedoe en aan mezelf?

Uit het zicht van mensen die werken, sporten, volop sociaal doen, kinderen krijgen en grootbrengen, van hot naar her vliegen en ondertussen ook nog klaar staan voor hun vrienden en zelfs zo nu en dan voor vreemden. Uit het zicht van mensen die wél nodig zijn. Daar verlang ik soms naar. Omdat zij me vroeg of laat altijd weer confronteren. Met al die dingen die ik zelf niet kan.

Ja, dat hutje op de hei, omringt door rust en natuur, die lonkt dan wel. Want het leven voor mij zal daar vast minder pijnlijk zijn. Omdat alles wat voor mij onmogelijk is daar ineens niet zo 'aanwezig' zal zijn. En het leven voor mij zal daar vast minder verdrietig zijn. Omdat alles waar ik niet toe in staat ben daar ineens niet zo 'opvallend' zal zijn. Maar een leven daar zal ook vast heel alleen zijn. Eenzaam misschien zelfs. Maar vooral heel alleen. En bij die minder fijne gedachte moet ik plotseling ook denken aan hetgeen dat Jezus lang geleden eens heeft gezegd...

'Heb uw naaste lief als uzelf'. Iemand een glimlach toewerpen, een luisterend oor aanbieden, een bemoedigend woord toefluisteren. Geven om die ander en meeleven met die ander. Dat zijn dingen die ik ondanks mijn gebreken wel kan! En Jezus noemde o.a. juist 'die dingen' het allerbelangrijkste... Nee, wonen in dat afgelegen hutje op die uitgestorven hei; met nauwelijks iemand om mij heen om van te kunnen houden... Dat is soms misschien een egoïstische en zelfmeelijwekkende droom van me maar absoluut geen optie. 

En u zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht. Dit is het eerste gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is dit: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Er is geen ander gebod groter dan deze.
Markus 12:30&31

Een notitie

woensdag 6 april 2016

~Een beter vooruitzicht bestaat niet!~

Het eeuwige leven. Zonder tranen. Omringt door vreugde. In de nabijheid van Gods aanwezigheid. Dat is mijn toekomst. En daarom vind ik elke keer weer de kracht. Om te volharden. Want ik weet wat mij te wachten staat. En daarom vind ik elke keer weer het geduld. Om te wachten. Want ik heb alle tijd. En daarom vind ik elke keer weer de vreugde. Om te lachen. Want het allermooiste zal ik hoe dan ook nog gaan beleven:).

Een gedachte

dinsdag 5 april 2016

~Leve de vogeltjes, want zij weten hoe het moet!~

Dinsdag|05-04-2016|11:14

Ik ben best wel benieuwd hoeveel nestjes ik dit jaar in onze tuin ga ontdekken. Op dit moment is het buiten nat en vies maar daarnet mocht ik toch zien hoe een mannetjes merel zijn paringsdans uitvoerde, hoe de vrouwtjes merel daar wat ongeïnteresseerd op reageerde en hoe twee kleurrijke pimpelmeesjes flirterig achter mekaar aan klapperden:). Gewoon zo alsof er helemaal geen regen uit de hemel viel.

Ja, bij ons vliegen de vogeltjes af en aan. Dat komt denk ik doordat ik nu nog steeds lekkernijtjes voor ze heb hangen;). En ik weet wel dat ze zich prima alleen kunnen redden. Maar ik vind het veels te leuk om zo af en toe, op m'n rustmomentjes, naar ze te kijken:)!

Ik weet niet goed waarom. Eigenlijk nooit echt over nagedacht. Misschien doordat ze altijd zo onbevangen klinken? Vrolijk zingen ze en kwetteren ze erop los. Of misschien doordat ze altijd zo onbekommerd lijken? Uitbundig genieten ze en hebben ze volop plezier. Of misschien komt het door die ene belofte? Waarin Jezus de vogels als een voorbeeld gebruikt.

God zorgt voor ons. Ook als wij doorweekt zijn. Ook als wij besmeurd zijn. Ook als de regen blijft stromen en het misschien even zo lijkt alsof Hij ons is vergeten. God zorgt voor ons<3.

En met dat besef snap ik ineens die vogels. Ze vertrouwen zonder vragen te stellen. Ze vertrouwen zonder angstig te worden. Ze vertrouwen blindelings. Door weer en wind. Want ze vertrouwen op zonnige dagen maar ze vertrouwen even vaak en evenveel op een regenachtige dag:)!

Kijk naar de vogels in de lucht: zij zaaien niet en maaien niet, en verzamelen niet in schuren; uw hemelse Vader voedt ze evenwel; gaat u ze niet ver te boven?
Mattheüs 6:26

Een notitie

maandag 4 april 2016

~Eerste spettertjes sinds dagen~

 
Wat een genot de afgelopen dagen:)! Zon en warmte om ons heen en de zomer in onze bol. Aangenaamheid dat vanmiddag heel even werd onderbroken. Rond drie uur, om ongeveer precies te zijn. Het was tijd om er weer even met ons hondje uit te gaan maar vlak voordat ik wilde vertrekken vielen de eerste spettertjes sinds dagen. Uit de lucht. Zachtjes tikkend op onder andere ons serre dak. Dus ik besloot eventjes te wachten. Binnen, ondertussen nippend van een lekker kopje thee. Eventjes duurde uiteindelijk een half uur maar afijn, daarna was het buiten weer droog dus onze wandeling kon beginnen. Rafa even snuffelen en rennen. En ik even een luchtje scheppen. Maar wist ik veel dat ik meer zou opdoen dan alleen wat frisse lucht... Heerlijk! De geur die ik rook toen ik achter ons huis het veld opliep. Het walmde onzichtbaar vanuit het gras omhoog. Het dampte dansend rondom de kale stukken grond. En de wind stond mijn kant uit en blies het regelrecht in mijn gezicht. Petrichor. Ik hou ervan<3!

~Transformatie~

Gods zachte stem trok mijn aandacht. Gods bemoedigende woorden raakten mijn hart. Wat Hij zei heeft mijn leven veranderd. Gods krachtig doen en laten wekte mijn interesse. Gods machtige daden maakten mij stil. Wat Hij deed heeft mijn leven getransformeerd. Gods zuivere oprechte liefde bracht mij herstel. Gods reine onvervalste waarheid bracht mij vrijheid. Ja, ik kan dit vol overtuiging zeggen: Hij heeft van mij een mooier mens gemaakt!

Een gedachte

vrijdag 1 april 2016

~Vandaag is het lachen, uhm, ik bedoel opletten geblazen;)~

Vrijdag|01-04-2016|11:31

Vandaag is het grapjesdag. En voor mij betekent dat zo ongeveer hetzelfde als: Opletten geblazen;)! Want F. wil me namelijk op deze dag nog wel eens in de maling nemen. Dus alles wat hij vandaag zegt wordt bij voorbaat door mij in twijfel getrokken, haha. Hopelijk dan hè! Als ik het niet vergeet.

En als ik het wel vergeet... Nou, dan gaat er dus iemand lachen:). Meestal lach ik sportief mee hoor maar, geloof me, ondertussen wordt er ook serieus nagedacht over revanche;), haha. Wat uiteindelijk meestal weer eindigt in een mislukte 1 april grap want tja... Grappen maken is nu eenmaal niet mijn sterkste kant.

Maar lachen kan ik gelukkig wel heel goed:). Al zeg ik het zelf. Ik hou van lachen. Ben er gek op. Dol op zelfs. M'n kraaienpootjes zijn het bewijs! Ik hou gewoon ontzettend van de onbezorgdheid die het brengt. En van de blijheid die er daardoor in de lucht gaat hangen.

Jaren terug heb ik er eens een stukje over geschreven. Over lachen. Zomaar wat citaten daaruit: 'Het maakt een mens blij. Het maakt een mens vrolijk. Het doet de pijn die hij heeft voor heel even vergeten. Het doet de verdrietige realiteit die er is voor heel even vervagen'. En: 'Een lach doet zoveel! Te veel om een gekregen lach te negeren. Te veel om een lach zelf niet eens weg te geven'. En: 'Een lach bevat geen woorden maar toch vestigt hij zich diep in het hart van een mens. Een lach kost helemaal niets en toch is het net als een kostbaar geschenk. Laten we er daarom niet zuinig mee doen!' (Oude doos: 01-07-2008).

Ja, zo lang de humor onschuldig is en niet ten koste gaat van een ander ben ik eigenlijk altijd wel in voor een goede 1 april grap:)!

Een vrolijk hart maakt een gezicht blij, maar door hartenleed wordt een geest neerslachtig.
Spreuken 15:13

Een notitie