vrijdag 11 maart 2016

~Vestig je hoop op God~

(Fictie) "Met gebogen hoofd slenter ik langzaam vooruit. Haast heb ik niet. Ik hoef nergens te zijn en wil ook nergens naartoe. Aan de kant van de weg kom ik klavers tegen en heel even doorzoeken mijn ogen het groen. Maar dat is zinloos.

Want klavertjes vier groeien er niet voor mij. Daar ben ik zeker van. De rest. Daar ben ik niet zeker van maar dat geluk niet voor mij is weggelegd dat weet ik wel. Het leven heeft mij nooit anders bewezen.

Ellende na ellende. Moeilijkheden en een hoop ongeluk. Kort samengevat. Mijn tranen zijn inmiddels op. En er is helemaal niets dat op een mooie toekomst wijst. M'n psycholoog had het me wel als opdracht meegegeven. Om vooruit te kijken. Om goede dingen te verwachten. Maar dat blijkt veel moeilijker dan het had geklonken. Want hoe hard ik ook mijn best doe. Nergens kan ik het vinden. Een vleugje hoop.

Niet in mijn hoofd. Die is slechts leeg en donker. Niet in mijn hart. Die is alleen maar koud en gevoelloos. En buiten mijzelf is er ook niets waaraan ik mij vast kan houden. Geen mensen die ik graag om mij heen heb. Geen levensgezel van wie ik hou. Geen leuke baan die mij pleziert. Geen plek waar ik graag kom.  

Hoe heerlijk zou het zijn als ik het zeker wist? Dat verandering zal komen. Dat het beter zal worden. Ooit. Op een dag. Zodat ik mij in ieder geval dan daaraan vast kan klampen. Aan de zekerheid dat alles goed komt".

Maar wie de HEERE verwachten,
zullen hun kracht vernieuwen,
zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden,
zij zullen snel lopen en niet afgemat worden,
zij zullen lopen en niet moe worden.
Jesaja 40:31
..................................................

Een verhaaltje

1 opmerking: