dinsdag 1 maart 2016

~Er is niets zoals de dood~

Dinsdag|01-03-2016|11:24

Terwijl Rafa voor me uitloopt staar ik wat in de verte. Een ekster vliegt langs ons heen en maakt een gek geluidje. Een ijskoude bries waait in het wilde weg. De zon heeft zich verstopt achter witgrijze wolken. En ik denk aan de dood. En aan mijn opa die vorige week is overleden.

Zoveel dingen zijn verdrietig. Maar wanneer de dood weer eens bruut en genadeloos om zich heen grijpt dan voelen we ineens heviger dan ooit hoe onbeschrijfelijk groot verdriet kan zijn. Dan voelen we ineens sterker dan ooit hoe bodemloos diep verdriet kan gaan. Dan weten we ineens dat niets is zoals de dood.

Je hoort wel eens en ik heb het zelf ook wel eens gezegd: De dood hoort bij het leven. Maar niets is minder waar. Heb ik gemerkt. Heb ik gevoeld. Heb ik ontdekt. Afgelopen weekend. Toen ik Opa in zijn kist zag liggen. Ik dacht aan de mooie herinneringen. Zijn speelse glimlach, het vrolijke deuntje dat hij vaak floot. Zijn dapperheid en de wilskracht die hij, wanneer hij die nodig had, altijd zonder moeite leek te vinden. Maar terwijl ik naar hem keek zag ik ook dat er niets zo tegennatuurlijk is als een mens die niet meer leeft.

Want wij zijn bedoeld om te leven! Ik geloof dat niet alleen, ik weet dat zeker. Ik voelde het, ik zag het. En het is de dood die dat telkens weer komt verpesten. Die doortrapte dood. Die meedogenloze dood. Die harteloze dood.

Verzonken in gedachten wandel ik peinzend verder. Ik haat de dood. Omdat hij enkel verderf zaait en slechts verdriet oogst. Omdat ik hou van het leven. En omdat mijn opa zonder de dood er nog gewoon zou zijn geweest...

De laatste vijand die tenietgedaan wordt, is de dood.
1 Korinthe 15:26

Een notitie

1 opmerking:

  1. Miriam, gecondoleerd met het verlies van je Opa. Ontroerend dat je zo je gedachten met ons deelt. En inderdaad, de dood heeft niet het laatste woord. Dat is een troost, maar het gemis is er nu niet minder om.

    BeantwoordenVerwijderen