maandag 8 februari 2016

~Zoek je voldoening in God~

(Fictie) "Hoe vaak heb ik haar vol verwachting aangekeken? In de hoop dat ze me zou zien. Echt zou zien, bedoel ik dan. Mij. In de hoop dat ze me werkelijk op zou merken. Al zou dat dan maar voor heel even zijn. Hoe vaak heb ik haar vol verwachting aangehoord? In de hoop dat ze me iets zou zeggen. Iets liefelijks bijvoorbeeld. Of een troostend woord. Hoe vaak heb ik gewacht op dat voldaan gevoel dat nooit kwam maar waar ik onophoudelijk naar verlangde? Te vaak. Want te vaak ben ik teleurgesteld.

Ik weet niet precies wat het was dat ik van mijn moeder wilde. Wat het was waar ik in haar aanwezigheid altijd zo naar verlangde. Maar het gevoel dat ik iets miste was continu aanwezig geweest. Toen ik kind was. Maar nu nog steeds. We zijn beide ouder geworden maar verder lijkt er weinig te zijn veranderd.

Want nog steeds hunker ik naar meer dan dat wat ik van haar krijg. Naar datgene wat ik nooit van haar heb gekregen. Al weet ik niet precies wat dat is. Ik weet wel dat het iets is. Iets dat ik nodig lijk te hebben. Iets waar ik niet zonder lijk te kunnen. Want ik blijf ernaar verlangen.

Soms voel ik me wel een beetje ondankbaar. Want ik heb het eigenlijk heel goed gehad. En heb het nu nog steeds goed. Wil ik iets dan mag ik het halen en heb ik geld nodig dan krijg ik dat. Ook hoef ik me nooit af te vragen of mijn moeder het eens is met de keuzes die ik maak of de beslissingen die ik neem. Ze vindt het allemaal prima. Ze keurt het allemaal goed. En ergens is dat heerlijk. Maar ergens voelt dat op een onlogische manier ook best naar.

Want het maakt me best verdrietig. Dat ze niet ge├»nteresseerd is. Dat het haar allemaal niet zo veel lijkt te kunnen schelen. En het frustreert me de laatste tijd ook enorm. Dat ik maar blijf verlangen naar dat wat ik niet kan benoemen. Want het doet zo'n pijn. Dat zij het mij niet geeft. En het verward me ook. Omdat ik niet zeker meer weet of ik het nog wel langer bij haar moet zoeken".

Schep vreugde in de HEERE,
dan zal Hij u geven wat uw hart verlangt.
Psalmen 37:4
..................................................

Een verhaaltje

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen