donderdag 4 februari 2016

~Wachten is verwachten, hopen en vertrouwen~

Wie kent het niet? Wachten. Zoals wachten in de rij. Wachten op een telefoontje. Wachten voor het stoplicht. Tja, wachten. Het is geen favoriete bezigheid van ons. Want zeg wachten en wij denken aan tijdverspilling, lastige situaties en een hoop ongemakkelijke gevoelens. En wie houdt daar nu van?

Niemand. Nee. En daarom wachten wij nu eenmaal niet graag. Daarom wachten we alleen maar wanneer het echt moet. En zo lang het slechts bij die paar minuten, paar uurtjes of desnoods paar dagen wachten blijft dan is dat allemaal ook nog wel net te doen.

Net. Denken we. Totdat die dagen ineens weken worden. En die weken ineens maanden. En die maanden ineens jaren. En we er langzaam aan achter komen dat wachten nog veel langer kan duren dan dat we eerst voor mogelijk hielden.

Lang wachten. Kort wachten. Daarin ligt wel een verschil. En de tijd bepaald hoe groot dat verschil is. Maar ergens omvat het wachten, ongeacht hoe lang ook, ook iedere keer weer hetzelfde. Want zodra meneertje Wachten naar buiten komt, staan er altijd twee kameraadjes voor hem klaar die dolgraag met hem willen spelen. Meneertje Geduld. En meneertje Ongeduld.

De één maakt het wachten draaglijk. En de ander maakt het wachten onuitstaanbaar.

De keuze is aan ons. Maar welke keuze we ook maken; het kost ons altijd wat; want dat is de prijs van het wachten. Zo vergt geduldig wachten oefening, inspanning en doorzettingsvermogen. En zo eist ongeduldig wachten vreugde, plezier en tevredenheid op.

Wachten. We hebben er misschien ook zoveel moeite mee omdat we er zelf helemaal niets over hebben te zeggen? Wij bepalen niet zelf wanneer we moeten wachten. Wij bepalen niet zelf waarop we moeten wachten. En wij bepalen ook niet zelf hoe lang we moeten wachten.

Maar wanneer we langer moeten wachten dan dat we eigenlijk zouden willen kunnen we wel een keuze maken over de manier waarop we gaan wachten.

Gaan we stoeien met ongeduld? Of gaan we uithangen met geduld? Gaan we alleen maar klagen en zeuren? Of gaan we ons tijdens het wachten ook verheugen? Gaan we ons blindstaren op datgeen waarop we wachten? Of gaan we ook genieten van de dingen die we al wel hebben? Gaan we, als het erg lang duurt, opgeven en de moed verliezen? Of gaan we, ongeacht de wachttijd, volhouden en blijven hopen?

Gaan we bij de pakken neerzitten? Of blijven we vertrouwen? Vertrouwen op God. De God die ons wachten op een dag zal belonen<3.

Toen U ontzagwekkende dingen deed, die wij niet verwachtten, daalde U neer; voor Uw aangezicht smolten de bergen weg. Ja, van oude tijden af heeft men het niet gehoord, men heeft het niet ter ore genomen en geen oog heeft het gezien, behalve U, o God, wat Hij doen zal voor wie op Hem wacht.
Jesaja 64:3&4

Een stukje

Zie ook:
~Wachten is meer dan slechts niets doen~

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen