maandag 25 januari 2016

~Roddel niet~

(Fictie) "Het was voor de zoveelste keer dat m'n man zei dat ik het eens over iets leuks moest hebben. Over iets dat positief was. Of grappig. Of vrolijk. Het maakte hem niet uit. Zolang het maar leuk zou zijn. Want hij was zat van m'n negatieve praatjes. Dat is wat hij had gezegd. Zonet. En ondanks dat hij dat vaker had gezegd leek hij het nu serieuzer te menen dan ooit. Want hij was dit keer zelfs lichtelijk boos geworden.

Het ergste was nog dat ik hem wel een beetje snapte. Want hij bedoelde mijn geroddel. En misschien ook vooral het plezier dat ik daarin vind. Dat ik roddel, dat weet ik. Maar een korte tijd terug was ik mij ook van dat laatste bewust geworden. Dat ik ervan geniet om slecht te spreken over een ander. Het geeft mij gewoon een goed gevoel. Ofzo.

Ik moet eerlijk toegeven dat die bewustwording best wel confronterend was. En af en toe nog steeds is. Alsof er iets mis is met mij. Alsof ik een slecht mens ben. Alsof ik een probleem heb. En vooral wanneer m'n man zoiets zegt zoals zojuist dan worden die vermoedens alleen maar gevoed.

Al beginnen mijn gedachten kort daarop altijd meteen te protesteren. Ze schieten in de verdediging en weten in een korte tijd tal van redenen te verzinnen waarom er met roddelen niets mis is. Waarom roddelen niet slecht is. En waarom roddelaars geen probleem hebben. En voor een tijdje ben ik dan weer even overtuigd. Dat roddelen niet verkeerd is.

Maar op dagen zoals deze, wanneer m'n man zich duidelijk aan mijn roddelpraatjes ergert, begin ik toch weer te twijfelen. En vraag ik mij af of roddelen wel echt zo onschuldig is als dat mijn gedachten mij willen laten geloven".

Wie zijn mond en zijn tong bewaart,
bewaart zichzelf voor benauwdheden.
Spreuken 21:23
..................................................

Een verhaaltje

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen