donderdag 7 januari 2016

~Een gedachte over neerslag, vorst & ijs~

Soms valt er neerslag in ons leven. Dat zijn de dingen die ons ontiegelijk pijn en enorm veel verdriet doen. En dan komt de vorst. Dat is de boosheid, het diepe onbegrip en uiteindelijk ook de twijfel. Gevoelens die ijzel willen vormen. Die onze harten willen verharden. Ga jij vervolgens dan schrapen en krabben? Of laat jij het ijs, die onze uitzicht vertroebelt en onze wegen en paden glibberig maakt, gewoon zitten?

Een gedachte

1 opmerking:

  1. Als er ijs in mijn leven is gekomen door eigen schuld dan ga ik dat te lijf door te belijden, naar God en mogelijk ook naar mensen toe. Wordt mij pijn aan gedaan, dan breng ik dat bij Christus en weet ik dat Hij van me houdt. Dat lijkt aardig goed te gaan. Ik vind mijn leven niet zwaar. Ik weet niet hoe het er uit gaat zien als er vervolgingen of andere moeilijkheden komen.

    BeantwoordenVerwijderen