donderdag 31 december 2015

~2015 & 2016~

2015. Een onmisbaar jaar. En een heerlijk jaar. En een boeiend jaar. En een vermakelijk jaar. Maar vooral een onmisbaar jaar. Zoals eigenlijk elk jaar van mijn leven. Maar 2015 ook zeker. Want al vanaf het begin wist hij zich te vullen met waardevolle, bijzondere en leerzame momenten. Allemaal onmisbare gebeurtenissen. Waarvan ik er absoluut geen had willen missen. Was het dan allemaal alleen maar geweldig? Nee, dat niet. Maar de mooie dingen overtroffen verre de minder leuke dingen. 2015 was daarom top. En ik dank mijn God daarvoor. Want Hij was het Die voor mij zorgde en Hij is het Die ook in 2016 over mij zal waken<3.
 
Een oud & nieuw-gedachte

maandag 28 december 2015

~Doe een ander geen verdriet~

(Fictie) "M'n vader keerde mij z'n rug toe en weigerde langer naar mij te luisteren. Ik voelde de opgekropte pijn, die ik tijdenlang goed had verstopt, tot diep in mijn ziel. Ik voelde het verdriet, dat al jaren stilletjes in mij leefde, krachtiger dan ooit. En raar genoeg flitste m'n eigen zoon door mijn gedachten. Al had die hier helemaal niets mee te maken. Toch?

Alles wat ik van m'n vader wilde was een stukje erkenning. Iets van een beetje begrip. Maar eigenlijk niet alleen dat. Het liefst wilde ik een bekentenis. Dat is waar ik het meest naar verlangde. Van hem horen dat ik inderdaad recht had op een verontschuldiging. Van hem.

Maar m'n vader ontkende in alle toonaarden. Ik weet ook niet zo goed of ik anders had verwacht... Maar hij reageerde precies zoals hij z'n hele leven was geweest; koud, eigenwijs en egoïstisch. Hij had geen fouten gemaakt. Zei hij. Hij had mij niets tekortgedaan. Zei hij. En terwijl die leugens mij gigantisch tergden moest ik alwéér denken aan m'n eigen zoon. Maar die had hier helemaal niets mee nodig. Toch?

Of misschien toch wel? Want was het niet zijn teleurgesteld gezicht geweest, omdat ik voor de zoveelste keer geen moeite nam om tijd met hem door te brengen, dat mij deed denken aan vroeger? Waren het niet zijn tranen geweest, omdat ik wederom veels te hard en afstandelijk op hem had gereageerd, die mij terugvoerden naar mijn eigen verleden? Een verleden dat eenzaam was geweest. Frustrerend zo nu en dan. En pijnlijk ook vooral. Omdat mijn vader er niet voor mij was geweest zoals ik dat toen wel heel graag had gewild.

Ik proefde de zelfmeelijwekkende woede die rondom mijn vader hing. En ineens besefte ik mij dat hij waarschijnlijk nooit zal veranderen. En dat ik bij hem waarschijnlijk niet zal vinden waarnaar ik bij hem zocht; een stukje genezing. Of een stukje verlichting. En gek genoeg besefte ik mij ook ineens dat ik over twintig jaar niet in diezelfde stoel wilde zitten als waar mijn vader nu in zat... Kijkend in de bedroefde ogen van mijn eigen zoon..."

Alles dan wat u wilt dat de mensen u doen,
doet u hun ook zo,
want dat is de Wet en de Profeten.
Mattheüs 7:12
..................................................

Een verhaaltje

zondag 27 december 2015

~Celebrate life:)~

Celebrate life! 'Cause if you won't... Nobody else will do it for you.

Een gedachte

donderdag 24 december 2015

~Jezus~

Kostbare wijsheid kwam ons vergezellen. Wonderbaarlijke kracht kwam ons bijstaan. Vlekkeloze waarheid kwam ons omringen. Onvoorwaardelijke liefde kwam ons verblijden. En onverdiende genade kwam ons redden. Toen Jezus werd geboren<3.

En de engel zei tegen hen: Wees niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die voor heel het volk wezen zal, namelijk dat heden voor u in de stad van David de Zaligmaker geboren is; Hij is Christus, de Heere.
Lukas 2:10&11

Een kerst-gedachte

woensdag 23 december 2015

~Soms voel je het niet...~

Soms voel je het niet. De warmte van de zon. De verkoeling van de wind. En de schoonheid van het leven. Maar dat betekent niet dat die dingen er dan ook echt niet zijn...

Een gedachte

dinsdag 22 december 2015

~Vrede op aarde~

Wat zou dat mooi zijn hè? Vrede op aarde. Op de gehele aarde. Een vrede die eendracht zal brengen. Een vrede die prachtige dingen zal ontketenen. Zoals geven om mekaar. Omzien naar mekaar. Houden van mekaar. Zorgen voor mekaar. Een vrede die haat, oorlog en pijn compleet uit zal roeien.

Vrede op aarde.

Door iedereen en voor iedereen. Ja! En wanneer de hele aarde door vrede zal worden overspoeld zullen we vast nooit meer naar een betere wereld hunkeren. Dan zal ieder mens waarschijnlijk heel tevreden en gelukkig zijn.

Vrede op aarde.

Het klinkt zo heerlijk maar ik keek gisteren nog naar het nieuws en vrede op aarde lijkt er verdrietig genoeg eerst nog even niet te komen. Ook al zingen we er elk jaar wel weer over. In december. Aan het einde van het jaar. In de eerste plaats natuurlijk omdat dit een traditie is. Maar ik denk ook omdat velen van ons het echt ontzettend graag zouden willen.

Vrede op aarde.

Het zou geweldig zijn. Het zou buitengewoon zijn. En ook zo aangenaam vredig. En sommigen van ons weten dat deze droom op een dag werkelijkheid zal worden.

Maar tegelijkertijd zien en ervaren we ook dat die dag nog niet is aangebroken. Simpelweg omdat niet iedereen vrede op aarde wil. Omdat niet iedereen met dit hoopvolle lied meezingt. En omdat Gods machtige ingrijpen nog niet heeft plaatsgevonden.

Vrede op aarde.

We mogen er wel naar verlangen. Omdat het niet iets is dat nooit zal zijn. Omdat het geen onwerkelijk ideaalbeeld is. Maar misschien zouden we tot die tijd beter onze zinnen kunnen zetten op iets dat vandaag al wel een verschil zal kunnen maken?

Vrede in ons hart.

Daarvoor hebben we namelijk niet de gehele mensheid nodig. Daarvoor hoeven we niet te wachten op degenen die geen vrede voor ogen hebben. Daarvoor moeten we alleen ons eigen hart induiken. En de boosheid eruit gooien. De bitterheid vernietigen. En de wrok loslaten.

En heel misschien zal vrede op aarde dan toch een klein stukje dichterbij komen<3...

שלום עליכם. Sjalom aleechem. Vrede zij met u.  

Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u.
Johannes 14:27a

Een stukje

Zie ook:
~Gods volmaakte plan; de geboorte van Jezus~

~Dankbaarheid leidt tot bereidwilligheid~

Dankbaarheid maakt je stil. Doet je beseffen dat je het helemaal nog niet zo slecht hebt. Dankbaarheid maakt een verschil. Ruimt klagen uit de weg, laat je zien wat je hebt en leidt jou nederig en bescheiden op de weg van bereidwilligheid.

Een gedachte

vrijdag 18 december 2015

~Wij leven omdat God ons liefheeft~

De liefde van God. Je kunt er niet omheen. Of je nu gelooft of niet. Want Zijn liefde is met jou elke dag. Het is wat jou overeind houdt. Het is wat jou staande houdt. Niet alleen jou maar ook mij. En ook hun en ook zij. Ieder mens leeft omdat God ons liefheeft.

Want het is door Zijn liefde dat Hij ons wilde. Het is door Zijn liefde dat Hij ons bedacht. En het is door Zijn liefde dat Hij ons schiep. Zonder Zijn liefde zouden wij niet zijn geboren.

Ja, het is door Zijn liefde dat wij zijn. Het is door Zijn liefde dat wij existeren. Het is door Zijn liefde dat wij leven. Zonder Zijn liefde zouden wij niet bestaan.

De liefde van God. Je kunt het niet ontwijken. Of je nu gelovig bent of niet. Want als jij mens bent, en dat ben jij, dan word je elke dag door Zijn liefde aangeraakt. Zachtjes en teder. Vol overgave. Misschien onopvallend voor jou. Maar wel heel bewust door Hem.

Want het is Zijn liefde die jou ontwaakt wanneer je wakker wordt. Het is Zijn liefde die jou beweegt wanneer jij in jouw dag rondwandelt. En het is Zijn liefde die jou laat uitrusten wanneer je slaapt.

Nee, niemand heeft Zijn liefde verdient. Want voordat wij werden verwekt hebben wij helemaal niets gedaan dat geweldig was, dat goed was of dat briljant was. En toch liet Hij ons ontstaan... Omdat Hij van ons houdt.

Nee, niemand verdient Zijn liefde. Want in ons leven hebben we allemaal wel eens iets gedaan dat dom was, dat fout was of dat slecht was. En toch laat Hij ons ademen... Omdat Hij van ons houdt.

En omdat Zijn liefde voorbij onze tekortkomingen gaat. Voorbij onze verstandeloze keuzes en zondige beslissingen. Voorbij onze zwakheden en imperfecties.

Doen wij Hem verdriet, dan blijft Hij van ons houden. Doen wij Hem tekort, dan blijft Hij van ons houden. Doen wij mekaar pijn, dan blijft Hij van ons houden. Doen wij mekaar onrecht aan, dan zelfs nog blijft Hij van ons houden. Frustreren wij, pesten wij, bedroeven wij. Hij blijft van ons houden. Haten wij, tergen wij, kwellen wij. Hij blijft van ons houden. Nee, niet van ons verkeerde gedrag. Maar van ons. Niet om wat wij doen. Maar om wie wij zijn.

Ja, Zijn liefde gaat diep. Dieper dan diep. Immens diep. Onbeschrijflijk diep. Ja, Zijn liefde is standvastig. Wankelt niet. Veranderd niet. Ja, Zijn liefde voor ons is vurig. Intens. En heel erg sterk.

En het is deze Liefde die ons elke dag weer de kans geeft om Zijn liefde te gaan zoeken. Het is deze Liefde die elke dag verlangend hoopt dat wij Zijn liefde in Zijn complete volheid zullen gaan vinden. Zodat we Zijn liefde elke dag van dichtbij mogen gaan ervaren...

Van heel dichtbij. Want er is meer. Meer van Zijn liefde. Onder andere geopenbaard in Zijn schepping. Blootgelegd in Zijn Woord. En onthult in de dood van Zijn Zoon; Yeshua.

Het is een Liefde die ons continue wil omringen. Een Liefde die ons blij wil maken, ons rust wil geven, ons kracht wil schenken. Een Liefde die ons overvloedig wil vullen. En een Liefde die permanent in ons wil wonen als wij bereid zijn om Zijn liefde te erkennen, te omarmen en te beantwoorden.

De liefde van God. Hoe dan ook; je kunt er niet zonder. Ook niet als je niet in Hem gelooft. Want Hij houdt van jou. En Hij houdt van mij. En enkel en alleen daarom leven wij!

Mijn tijden zijn in Uw hand.
Psalmen 31:16a

Een stukje

Zie ook:
~We denken soms dat het vanzelf gaat...~

woensdag 16 december 2015

The God of Israel

 
There's only one true God. The One Who invented, created and gave life!

~Geduldig wachten~

In geduldig wachten ligt een beloning. Ook als je uiteindelijk niet krijgt waarop je wacht.

Een gedachte

dinsdag 15 december 2015

~Heb plezier~

(Fictie) "Het viel me op. Steeds vaker zapte m'n man naar zenders zoals Animal Planet en National Geographic. En schijnbaar was hij nu ook op de hoogte van de documentaires op twee. Zwemmende bevers en een vorige keer iets over de ijsvogel ofzo. Hij had het opgenomen. Maar het was niets voor hem. Hij had z'n leven lang niet eenmaal naar de natuur omgekeken en toch zat hij nu werkelijk gefascineerd naar het beeldscherm te kijken.

Er was iets aan de hand met hem. Ik bedoel. Dat wist ik wel. De dokter had gezegd dat hij, nu nog, de lichte vorm van Alzheimer had maar dat ik er rekening mee moest houden dat zijn vergeetachtigheid erger kon worden. Maar het leek erop dat dit iets heel anders was. Het was wel vreemd maar het had ook iets moois. Iets puurs bijna. En het was iets nieuws. En dát vooral was best wel verfrissend.

Voor mij dan. Voor iemand die altijd met een man heeft geleefd die maar zelden nieuwe dingen uit wilde proberen. Het moest altijd zo en niet anders en daarom was het ook altijd zo gegaan en niet anders. Ik moet eerlijk zeggen dat mij dat soms best een beetje heeft verveeld. Altijd dezelfde kleren. En moest er iets nieuws komen dan kwam er altijd iets wat precies op het oude leek. Altijd hetzelfde eten. Iets nieuws proberen wilde hij niet en zo hebben we ons hele leven Hollandse pot gegeten. Altijd dezelfde vakantie. In een hotelletje niet heel ver hier vandaan, omdat het hem daar zo goed beviel. En altijd dezelfde tijden waarop de dingen moesten gebeuren. En ook naar buiten wilde hij nooit heel graag. Zelfs in de zomers niet. En in de winters zat hij alleen maar binnen.

Daarom overdonderde hij mij daarnet ook zo. Want hij liet me weten dat hij straks even een loopje naar het park gaat maken. Gewoon even een frisse neus halen. En het oude brood dat nog in de kast ligt neemt hij mee voor de eendjes. En ik mocht ook mee als ik zin had, zei hij. Ik wist niet wat ik hoorde.

Maar natuurlijk wil ik mee. En nu sta ik in de keuken. Onder het mom van; even kijken of we nog wel wat oud brood hebben liggen. Maar in werkelijkheid... In werkelijkheid wil ik niet dat hij mijn blije tranen ziet..."

Ja, indien de mens vele jaren leeft,
laat hij zich dan al die tijd verblijden.
Prediker 11:8a
..................................................

Een verhaaltje

~Nevel en zonnestralen~

Mist en zon. Wat een prachtige combinatie:).

Een gedachte

maandag 14 december 2015

~Ondanks alles~

Ik kan wel klagen en wel zeuren
over het leven waarvan ik nooit heb gedroomd.
Gevangen door zwakte en irriterende grenzen.
Als een stilstaande rivier
waar nooit een avontuurlijke golf doorheen stroomt.

Ik kan wel mokken en wel morren
over het leven waarnaar ik nooit heb verlangd.
Beperkt door ziekte en pijnlijke gevolgen.
Als een stukje bosgrond
dat nooit de warmte van een zonnestraal opvangt.

Maar ik wil niet negeren;
het volledige plaatje
en slechts alleen zien;
zijn donkerste kleuren.
Geklad hier en daar,
geschilderd in schaduwen,
vastbesloten om mij
te laten treuren.

Nee, ik wil niet negeren;
de kleurrijke tinten
die soms wat verstopt maar
ook vaak volop aanwezig.
Mijn doek versieren,
mijn leven plezieren,
Zijn liefde, Zijn zegen,
allemaal zomaar gekregen.

Ja, ik kan wel zuchten, keer op keer weer, 
omdat het leven mij niet altijd gezellig toelacht...

Maar ik heb zo'n vermoeden,
dat als ik dat zou doen,
ik dan zal vergeten,
dat ik ondanks alles,
ook nog zoveel heb,
om van te genieten,
dat ik ondanks alles,
ook nog zoveel meemaak,
dat geweldig is,
en dat ik ondanks alles,
een leven leef dat toch eigenlijk best wel heel erg mooi is<3.

Een gedicht

donderdag 10 december 2015

~Gehoorzaamheid~

Dit woord zal misschien ietwat ouderwets klinken. Alsof het een woord van vroeger is. Van toen. Een woord waar we misschien helemaal niet zo blij van worden omdat het ook nog eens zo streng klinkt. We gebruiken het woord wel. Maar dan het liefst in verband met onze kinderen. Want die moeten immers luisteren en doen zoals wij dat zeggen, juist? En wij? Wijzelf zijn inmiddels allang geen kinderen meer dus wij bepalen het zelf wel. Toch?

Ons woordenboek houdt van elk woord dus uiteraard kunnen we ook dit woord daar gewoon in vinden: Gehoorzaamheid. Het betekent:
Situatie dat een persoon bereid is om te doen wat van hem wordt gevraagd.

Gehoorzaamheid. We zijn misschien niet zo dol op dat woord maar geen enkele christen ontkomt eraan. Want ook al zijn wij volwassen, wij zijn tevens ook kinderen. Kinderen van de Allerhoogste. En zoals we weten; er wordt verlangt van kinderen dat ze gehoorzamen. En gehoorzamen ze niet dan zitten daar vanzelfsprekend consequenties aan verbonden...

Oeh, ook dat klinkt best wel weer streng. Maar ondanks de negatieve lading die het woord gehoorzaamheid met zich mee lijkt te dragen wil ik in dit stukje juist graag laten zien dat gehoorzaamheid vooral ook heel waardevol en invloedrijk kan zijn.

Want het zijn de gehoorzame mensen die verstandig zijn. En het is hun steeds groeiende bedachtzaamheid dat hen in staat stelt om te doen wat God van hen vraagt. Keer op keer weer. Wat hen vervolgens weer maakt tot volhouders. Want ondanks de worsteling en moeite, dat gehoorzaamheid zo nu en dan met zich meebrengt, blijven ze toch gehoorzamen. En het zijn de gehoorzame mensen die juist daardoor en daarvoor worden beloont.

Laten we niet vergeten ook even een kijkje te nemen in de Bijbel want juist door Zijn Woord zullen we waarschijnlijk nog beter gaan begrijpen waarom gehoorzaamheid zo belangrijk is.

Vervul je taak ten behoeve van de Heere, je God, door in Zijn wegen te gaan, en door Zijn verordeningen, Zijn geboden, Zijn bepalingen en Zijn getuigenissen in acht te nemen, zoals geschreven staat in de wet van Mozes, opdat je verstandig zult handelen bij alles wat je doet, bij alles waar je je op richt.
1 Koningen 2:3

Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven, maar wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem.
Johannes 3:36

En wij zijn Zijn getuigen van deze dingen, en ook de Heilige Geest, Die God gegeven heeft aan hen die Hem gehoorzaam zijn.
Handelingen 5:32

Jezus antwoordde en zei tegen hem: Als iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn woord in acht nemen; en Mijn vader zal hem liefhebben, en Wij zullen naar hem toe komen en bij hem intrek nemen.
Johannes 14:23

Wanneer we deze teksten lezen is het net alsof we zonder onze gehoorzaamheid aan God niets zullen gaan ervaren of niets zullen mogen krijgen van dat alles waar we als christenen zo naar verlangen. Zijn liefde. Welke heerlijk is en perfect. Zijn aanwezigheid. Diep en altijd aanwezig. Het eeuwige leven. Zonder tranen en zonder pijn. Al dat soort buitengewone dingen.

Ja, God verlangt ernaar dat wij Hem zoeken en vinden. Maar vervolgens verlangt Hij er ook naar dat wij ervoor zullen kiezen om Hem te gehoorzamen. Wat betekent; dingen doen en dingen laten; omwille van Hem. Zoals een ouder graag wil dat hun kind gehoorzaam zal zijn zo verlangt ook God ernaar dat wij, Zijn kinderen, naar Hem zullen luisteren.

En net als onze eigen kinderen weten we niet altijd waarom we moeten gehoorzamen of waar het goed voor zal zijn als wij zullen gehoorzamen. Maar wel weten we dat onze Vader betrouwbaar is en dat Hij écht weet wat goed voor ons is.

En ook weten we dat Hij, als het misgaat, en wij niet gehoorzaam zijn, toch voor ons klaar blijft staan en ons zelfs onze ongehoorzaamheid vergeeft wanneer wij vol oprechtheid spijt betuigen.

Wie zegt in Hem te blijven, moet ook zelf zo wandelen als Hij gewandeld heeft.
1 Johannes 2:6

Een stukje

~Passed all the pain~

Sometimes, when you get passed all the tears. Passed all the grief. Passed all the pain. There is this place. Where you don't feel a thing anymore. It's a cold place. A dark place. And it's in this place where God wants you to know. 'Cause knowing is the only thing that we can hold on to when feeling has become a stranger.

Een gedachte

maandag 7 december 2015

~Belangrijke dingen~

Er zijn voor ons zoveel dingen die belangrijk lijken. Persoonlijk gezien. Landelijk gezien. Maar ook wereldwijd gezien. Allerlei dingen. Die wij belangrijk vinden. Die wij als belangrijk bestempelen. Die wij als belangrijk zien. Dingen waarnaar we verlangen. Dingen waarvan we overtuigd zijn. Dingen waarvoor we ons best doen. Dingen waarvoor we soms zelfs veels te ver gaan. Dingen. Ogenschijnlijk belangrijke dingen. En toch kan ik het niet laten om mezelf af te vragen of God, Die weet wat werkelijk belangrijk is, onze belangrijke dingen ook altijd net zo belangrijk vindt... Is dat wat wij belangrijk vinden wel echt zo belangrijk?

Een gedachte

~Loslaten~

Soms is loslaten nodig. Zoals het loslaten van beschuldigingen en verwijten. Zodat je die schone lei een eerlijke kans kunt geven.

Een gedachte

zondag 6 december 2015

~Two rabbits all over each other:)~

~Loslaten~

Soms is loslaten nodig. Zoals het loslaten van bepaalde verwachtingen en hooggelegde latten. Zodat je niet langer zo snel teleurgesteld zult raken.

Een gedachte

~De treurige afwezigheid van liefde~

Liefde<3.

Soms mis ik haar.

Vooral op de momenten wanneer ik graag wil dat er wat meer van haar zou zijn. Dat er wat meer van haar wordt gevoeld en wat meer van haar wordt weggegeven. Dat er wat meer voor haar wordt gekozen en wat meer voor haar wordt geleefd.

Momenten waarop ik hoop dat de liefde als een warme deken over een ieder van ons zal vallen.

Liefde<3.

Soms mis ik haar.

Vooral op de momenten wanneer ik zie, hoor en voel dat trots, jaloezie en verwijt het van haar winnen. Dat boosheid, afschuw en angst zegevieren. Dat egoïsme, zelfzucht en hoogmoed belangrijker dan haar worden gevonden.

Momenten waarop ik herken dat de liefde hardvochtig voor deze dingen aan de kant wordt geschoven.

Liefde<3.

Soms mis ik haar.

Vooral op de momenten wanneer ik meemaak wat haar afwezigheid veroorzaakt. Wat haar afwezigheid bereikt. Wanneer ik meemaak wat het ontbreken van haar met mensen doet en met de omstandigheden waarin wij soms zitten.

Momenten waarop ik beleef dat het leven zonder de liefde eigenlijk helemaal niet zo leuk is.

Liefde<3.

Soms mis ik haar.

En dan vooral op de momenten wanneer ik besef dat alles met iets meer van haar zoveel fijner had kunnen zijn. Zoveel aangenamer. Zoveel beter. Zoveel kostbaarder. En zoveel mooier...

De liefde<3. Soms mis ik haar. Enorm.

Maar heb voor alles vurige liefde voor elkaar, want de liefde zal een menigte van zonden bedekken.
1 Petrus 4:8

En het tweede, hieraan gelijk, is dit: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Er is geen ander gebod groter dan deze.
Markus 12:31

En nu blijven geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.
1 Korinthe 13:13

Een stukje

zaterdag 5 december 2015

~Loslaten~

Soms is loslaten nodig. Zoals het loslaten van verontrustende en nare gevoelens. Zodat je opnieuw kunt beginnen met frisse en vol goede moed.

Een gedachte

vrijdag 4 december 2015

~Liefde die diep gaat~

De liefde die mensen dwars door boosheid, frustratie en verdriet heen blijven voelen en blijven geven is supergroot en gaat superdiep. De liefde die het van deze soms kwellende gevoelens wint, die is echt<3.

Een gedachte

In pain we grow

 
Zouden we ook net zoveel hebben geleerd wanneer het leven alleen mooie dagen kende?

~Over een lege kamer en een Man die op jouw deur klopt~

Stel, je hart is een huis en je hebt een oude goede vriend van je uitgenodigd om daar samen met jou wat tijd door te brengen.

Eigenlijk omdat er iets is dat jij hem wilt vertellen en wilt laten zien. Iets aparts. Iets ongewoons. Iets waar je sinds je daar woont al erg weinig van snapt. Iets dat er altijd al was maar waar je nooit je vinger op hebt kunnen leggen.

Het is dat kamertje. Dat raadselachtige kamertje in het midden van je huis. Dat tot nu toe altijd heeft leeggestaan. Niet omdat je het nooit hebt willen vullen. O jawel, dat heb je zelfs ontiegelijk vele keren geprobeerd. Maar omdat je het niet schijnt te kunnen vullen. Want alles wat jij erin zet wordt onmiddellijk weer terug je gang ingeduwd.

En dat heeft je altijd dwars gezeten. Alsof het niet klopt. Alsof er iets mist. Alsof die kamer wel vol hoort te staan maar je hebt geen idee waarmee.

Je vriend is op tijd en jullie besluiten met een hapje en een drankje in de woonkamer te gaan zitten. Een tijd lang hebben jullie mekaar niet gezien maar het voelt meteen weer als vanouds; goed. En toch vraag jij je af of hij je niet uit gaat lachen. Straks. Wanneer je hem zal vertellen over die lege kamer.

Even weet je niet eens meer of je het wel durft te vertellen. Want wie heeft er nu zo'n kamer? Het zal vast ongeloofwaardig klinken. Bizar. Griezelig misschien zelfs. Al heb je het zelf nooit zo ervaren. Hoe vreemd het ook is, deze kamer heeft jou nooit bang gemaakt.

De tijd verstrijkt en jij en je vriend hebben lol. Maar na wat leuke praat over ditjes en datjes besluit je toch een poging te wagen. Je bent immers erg benieuwd wat hij van jouw lege kamer vindt. En toch weet je niet goed waar je moet beginnen. Je valt stil en je vriend kijkt je vragend aan. Hij ziet dat er iets op je hart ligt. En hij vraagt je of er iets is dat je kwijt wilt.

Gerustgesteld door zijn kalmte begin je voorzichtig met je verhaal. En met wat omwegen hier en daar vertel je hem uiteindelijk over die geheimzinnige lege kamer. Over hoe je je best hebt gedaan om het te vullen. En over waarom het je niet lukt om het vol te krijgen...

En heel anders dan je had verwacht lijkt je vriend het helemaal niet raar te vinden. Hij doet zelfs net alsof hij je begrijpt. En wat je ook zeker niet had verwacht is wat hij jou vervolgens verteld.

Hij heeft ook zo'n kamer.

Verbaasd weet je niet wat je zeggen moet.

Je vriend gaat door met vertellen. Hij verteld je dat hij een hele tijd geleden, net als jou, ook niet wist waarom die lege kamer van hem altijd leeg stond. Waardoor die lege kamer nooit vol raakte. Of waarvoor die lege kamer überhaupt toch diende.

Totdat hij, nadat hij intensief is wezen zoeken naar antwoorden, op een dag iemand op zijn voordeur hoorde kloppen. Het was een Man, in het wit gekleed. Een vriendelijke Man, Die met hem begon te praten alsof Hij hem al jaren kende. Een meelevende Man, Die ook graag luisterde naar wat jouw vriend te vertellen had. En een vrijmoedige Man, Die hem na een tijdje vroeg of Hij bij hem binnen mocht komen. Eerst vond je vriend dat wat eigenaardig. Moest hij iemand die hij net had leren kennen nu al binnenlaten?

Toch deed je vriend dat wel. En toen hij Hem binnenliet vielen plotsklaps alle puzzelstukjes in elkaar.

Want het raadsel over de lege kamer werd meteen opgelost. De Man met wie hij zich nu ineens, op een wonderbaarlijke wijze, enorm verbonden voelde liep rechtstreeks naar de lege kamer en vulde het met Zijn Geest en Zijn aanwezigheid.

Verbazingwekkend genoeg vlogen direct daarop alle deuren in zijn huis open. Ook de deuren van de kamers die hij misschien liever eerst nog even dicht had gehouden. En het werd overal licht. Ook in de sombere schaduwen en donkerste hoeken van zijn kelder en van zijn zolder. En het werd overal warm. Ook op de plekken waar het normaal gesproken koud was en waar de warmte van de kachel nooit kwam.

Je vriend verteld je ook nog dat hij geen moment spijt heeft gehad van zijn beslissing. Zijn beslissing om die dag deze Man binnen te laten. Want ondanks dat het soms nog wel eens wat strijd oplevert is zijn huis, met de nu overvloedig gevulde kamer in het midden, inmiddels behoorlijk veranderd en dat slechts alleen maar op een goede en fijne manier.

Nog verbaasder als voorheen kijk jij je vriend aan. Je dacht dat jouw verhaal over jouw lege kamer belachelijk zou klinken maar zijn absurde verhaal overtreft alles.

En toch. 

Nadat jij aan het einde van deze bijzondere middag jouw vriend hebt uitgezwaaid en je daarna lichtjes overdonderd met een kop koffie op je bank neerploft beginnen je gedachten te dwalen en moet je denken aan die eigenaardige Man... Die Man waarover jouw vriend jou een heleboel heeft verteld.

Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem gebruiken, en hij met Mij.
Openbaring 3:20

Een stukje

Zie ook:
~Je ware liefde wacht op jou~

~Allerbelangrijkste dingen~

Zijn de allerbelangrijkste dingen in het leven misschien die waaraan je denkt vlak voordat je doodgaat?

Een gedachte

woensdag 2 december 2015

~Ik ben dankbaar~

Dankbaar zijn. Soms is dat moeilijk. Voor mij.
 
Omdat ik door mijn ziekte. Elke dag. Oog in oog sta. Met een paar van de mooiste dingen. Met een paar van de geweldigste dingen.  In het leven. Die ik niet heb. 

Grote kostbaarheden. Die ik moet missen. Die niet voor mij zijn weggelegd. Althans, nu.

Toch wil ik elke dag dankbaar zijn. Ook nu. Simpelweg omdat ik daar alle reden toe heb.

Ik hoef maar om me heen te kijken. En ik zie het. Ik hoef mijn zegeningen maar te tellen. En ik besef het. Ik hoef maar in Gods Woord te lezen. En ik weet het.

Ik ben dankbaar! Heel erg dankbaar. Dank U wel!

Een krabbel