donderdag 12 november 2015

~Kwetsende trouweloosheid~

Misschien op je 14e. Misschien op je 27e. Of misschien zelfs al op je 5e. Maar op welke leeftijd ook; wanneer wij de trouweloosheid van onze medemens ontmoeten doet dat pijn. Soms zelfs verschrikkelijk veel pijn.

Want elke keer wanneer beloften worden verbroken, elk keer wanneer woorden niet worden nagekomen en elke keer wanneer er niet wordt gedaan zoals was gezegd doet ons dat pijn.

En elke keer wanneer we worden bedrogen, elke keer wanneer we voor de gek worden gehouden en elke keer wanneer we worden verraden doet ons dat pijn.

En door de trouweloosheid van die ander wordt ons vertrouwen beschadigd. En door de pijn en het verdriet die deze beschadiging ons brengt krijgen we instinctief de neiging om ons te gaan verstoppen. Om een stapje naar achteren te doen. Om minder van onszelf te laten zien en te geven.

Logisch...
 
Soms vraag ik me verdrietig en serieus af: Bestaan ze nog? Mensen die je echt kunt vertrouwen. Mensen op wie je werkelijk kunt bouwen. Eerlijke mensen. Onveranderlijke mensen. Betrouwbare mensen. Bestaan ze nog? Hebben ze überhaupt ooit bestaan?

Zelfs de Bijbel waarschuwt ons tegen de ontrouw van mensen. Tegen het liegen en bedonderen dat we zo nu en dan doen. Tegen de vuile en wrede maniertjes waarop wij soms te werk gaan. Tegen de zondige en egoïstische natuur die nu eenmaal in ons zit.

Ja, misschien is het echt zo. Misschien kan een mens niet altijd eerlijk, oprecht en onwankelbaar zijn. Misschien kan een mens niet altijd trouw zijn. Zelfs niet wanneer hij altijd zijn uiterste best zou doen. Misschien is het echt zo en bestaat een altijd trouw mens simpelweg gewoon niet.

En dan toch alsnog wil ik niet leven als een gesloten boek. Als een mens met verhalen, maar die deze nooit zal vertellen. Als een persoon met verlangens, maar die deze nooit na zal jagen. Als een sterveling met kostbare kennis, maar die deze nooit zal delen. Als iemand met een unieke identiteit, maar die van deze nooit iets zal laten zien.

Ja, ik weiger te leven als een gesloten boek. Ook als het echt waar is; en er geen mens bestaat die volledig te vertrouwen is.
 
Mensenvrees legt iemand een valstrik, maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt in een veilige vesting gezet.
Spreuken 29:25
 
Een stukje

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen