woensdag 11 november 2015

~Beukennoot hulsjes en zijn zachte lekkere nootjes~


Een tijdje terug zag ik ze, tijdens het wandelen in het bos, ineens liggen. Beukennootjes. Verspreid over de bosvloer onder een indrukwekkende megagrote beukenboom. Met daarnaast de vele beukennoot hulsjes. De meesten leeg maar in sommige hulsjes waren de nootjes blijven zitten ook al hadden ze vanaf boven waarschijnlijk een flinke smak naar beneden gemaakt.

Wanneer deze beukenboom de hemel zou zijn,
dan zouden de beukennoot hulsjes de huizen zijn.
Dan zouden de beukennoot schilletjes de kamers zijn.
En dan zouden wij de beukennootjes zijn:).

Ze deden me denken aan vroeger. Die beukennootjes. En hun stekelachtige hulsjes. Omdat ik toen ik klein was elk jaar weer onder dezelfde boom op zoek ging naar deze kleine nootjes. Deze boom stond in het laantje tegenover mijn ouderlijk huis. En ik heb daar vroeger als kind, met veel plezier, boterhamzakjes vol gezocht:).

Wanneer deze beukenboom de hemel zou zijn,
dan zouden zijn bladeren ons voortdurend overwoekeren met zegeningen.
Dan zou zijn stam ons onophoudelijk voorzien van stromend levend water.
En dan zouden zijn wortels ons eeuwig en eindeloos leven schenken:). 

Terwijl ik deze oude beukenboom bewonderde en terugdacht aan vroeger werd ik ondertussen best een beetje nieuwsgierig. Naar of ik deze simpele nootjes nu nog steeds net zo lekker zou vinden als toen. Dus ik heb het geprobeerd. Heb hun harde schilletjes geopend. En heb hun zachte bruine nootjes geproefd... En hmmm... Yups! Ik vind ze nog steeds lekker:)!   

Wanneer deze beukenboom de hemel zou zijn,
dan zouden onze huisjes nooit loslaten.
Dan zouden onze kamers nooit vallen.
En dan zouden wij nooit opgegeten worden;).

2 opmerkingen: