maandag 30 november 2015

~Alles willen weten leidt tot twijfelen aan Gods bestaan~

Wij zijn mensen en wij houden van weten! Van wetenschap, gegevens en informatie. Van ontraadselen, doorgronden en vaststellen. Van ontvouwen, oplossen en verklaren. We begrijpen graag alles. We doorzien graag alles. We weten gewoon graag alles. En dat zal vast overal en nergens mee te maken hebben want willen weten loopt nu eenmaal als een rode draad door ons leergierige leven heen...

We horen en luisteren. We kijken en zien. We zoeken en vinden. We verkennen en ontdekken. We worstelen en vechten. We doen en maken mee.

En zo denken we, na alle nodige kennis en ervaring te hebben opgedaan, uiteindelijk vaak te weten wat juist is, wat goed is en wat het beste is. En wat waar is, wat echt is en wat werkelijk is. We denken te weten wat kan en wat niet kan. Wat mogelijk is en onmogelijk. Wat normaal is en vreemd. Wat acceptabel is en ontoelaatbaar. Maar ook wat moet en wat mag. Wat hoort en wat niet hoort. Enzovoort. Enzovoort.

Ja, wij weten het wel. Vaak in ieder geval. Want wij hebben gezien en gehoord. Wij hebben geroken en geproefd. En wij hebben gevoeld. En daardoor denken wij vaak te weten dat wij het wel weten.

Ik zeg vaak, omdat er heel af en toe momenten voorbijkomen waarop wij geïrriteerd raken. En soms zelfs gefrustreerd raken. Het zijn momenten waarop we geen steek verder komen; hoe flink we ook ons best doen. Momenten waarop we niet vooruitkomen; hoe hard we ook proberen. Momenten waarop we niet weten. En ook niet krijgen te weten. Nooit niet. Simpelweg omdat we te maken hebben met iets dat ons petje te boven gaat.

En het is juist vaak op deze teleurstellende momenten dat wij gaan twijfelen. Aan Gods bestaan.

Want hoe kan dit? En hoe is dat mogelijk? Als God bestaat. Want als God bestaat zou Hij toch dit doen of toch dat? Als God bestaat zou Hij toch niet dit laten gebeuren en dat? Als God bestaat zou onze wereld er nu toch heel anders uitzien?

En terwijl wij ons deze dingen afvragen twijfelen wij. En ook wanneer wij op allerlei mogelijke manieren toch antwoorden proberen te vinden twijfelen wij. En vooral wanneer wij geen antwoorden krijgen twijfelen wij. En terwijl wij twijfelen aan Gods bestaan vergeten we stil te staan bij het feit dat wij mensen zijn die slechts menselijk denken, menselijk redeneren, menselijk onderscheiden en daardoor ook slechts menselijk weten...

Nee, weten is niet erg. Weten is vaak fijn en handig. Boeiend en vermakelijk ook. En weten is zo nu en dan zelfs van belang. Maar laten we samen met het weten nooit die allerbelangrijkste wijsheid verwaarlozen. Namelijk dat wij mens zijn en Hij God is. Dat Zijn weten dus altijd omvangrijker is en veel dieper gaat dan die van ons. En dat juist dat de reden is waarom wij gewoonweg niet alles kunnen ontrafelen en weten.

Want Mijn gedachten zijn niet uw gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de Heere. Want zoals de hemel hoger is dan de aarde, zo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen en Mijn gedachten dan uw gedachten.
Jesaja 55:8&9

Een stukje

Zie ook:
~Niet alles weten maakt gelukkig~

zondag 29 november 2015

~Shaking off and diving into~

Maybe one day or another there comes a time when we should shake off all the things that we were taught about life. About living life. About living a good life. And just dive into His Holy Word<3.

Een gedachte

vrijdag 27 november 2015

The Truth changed me

 
De Waarheid veranderde mijn denken en daarmee mijn hart en daardoor mijn leven<3.

~De Weg, de Waarheid en het Leven~

Deze weg; betrouwbaar, veilig & nooit kleurloos; met Hem. Deze waarheid; diep, volmaakt & allesomvattend; door Hem. Dit leven; warm, intens & voldoening gevend; in Hem. Yeshua<3.

Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.
Johannes 14:6

Een gedachte

donderdag 26 november 2015

~Het verdriet én de vreugde van het verlangen naar perfectie~

Jij bent niet perfect. Ik ben niet perfect. De levens die wij leven zijn niet perfect. De wereld waarin wij leven is niet perfect. Elk huisje heeft z'n kruisje. Elk hart kent zijn smart. En ga zo nog maar eventjes door.

Eigenlijk is het best wel verdrietig. Niets of niemand van ons is perfect. Wie je ook bent of wat je ook doet. Waar je ook gaat of waar je ook staat. Niets of niemand is perfect. En dat is best wel naar.

Perfect is een woord. Best een chique woord trouwens. En we kennen de gewoonte hem nog wel eens te gebruiken. Zo nu en dan. Het liefst regelmatig. Omdat het zo mooi klinkt denk ik. En omdat de inhoud ervan ons zo verschrikkelijk aanspreekt. Maar is het een realistisch woord? In deze zondige wereld? In deze gebroken wereld? In deze harde realiteit waarin simpelweg geen perfectie bestaat?

Ja, ik geef toe; soms lijkt iets perfect. Maar wanneer we dieper graven, intensiever wroeten en we langzaam aan, laag voor laag, alles blootleggen zullen we altijd weer iets tegenkomen dat niet perfect is. En dat vinden wij helemaal niet leuk. Want wij dromen van perfectie. Wij hunkeren naar perfectie. Wij willen perfectie!

En dat is helemaal niet raar.

Want wij zijn immers gemaakt om een leven te leiden dat omringt is door perfectie. Wist je dat? Wij zijn ontworpen voor een leven zonder imperfecties. Zonder mensen die ons teleurstellen of pijn doen. Zonder omstandigheden die ons deprimeren of kapot willen maken. Zonder ellende en tegenspoed. Zonder fouten en mislukkingen. Zonder tranen en verdriet. Zonder ziekte en dood.

Maar dat leven is niet hier. Daar zijn we als het goed is inmiddels al wel achter gekomen. Waarschijnlijk op een zure manier. Of op een pijnlijke manier. Elke dag weer worden we eraan herinnerd; dat perfecte leven is niet hier.

Maar wees niet getreurd. Verlangen naar perfectie is namelijk niet hopeloos. En niet zinloos. Want dat perfecte leven is wel daar! Voor iedereen die in Hem gelooft. Voor iedereen die Hem zoekt en vindt. Voor iedereen die Hem kent.

En ja, als het goed is duurt het nog even voordat we daar zullen zijn maar tot die tijd mogen we in Zijn aanwezigheid al wel een beetje proeven van de perfectie die daar op ons wacht. Mogen we door Zijn eigenschappen al wel een beetje ervaren hoe voortreffelijk het daar zal zijn. En mogen we van Zijn Woord leren dat we het hier, ondanks alle voorbijvliegende imperfecties, samen met Hem ook best wel heel prima nog even zullen redden.

Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen.
Filippenzen 3:12

Een stukje

dinsdag 24 november 2015

~Een druilerige dag~

Ren naar buiten. Zie de wolken. Hoor de wind. Ruik de regen. Proef de kou. Voel de herfst. En probeer te ervaren dat ook deze dagen bijzonder zijn en mooi<3.

Een gedachte

maandag 23 november 2015

~De allereerste winterse taferelen~

 
Gisteren sneeuw! Vandaag ijs op de sloten! En een felle zon die de meeste kou tenietdoet. Winterse taferelen:)! Ik hou ervan. En het werd ook wel een beetje tijd, toch? Want m'n handschoenen die heb ik nog geen één keer echt nodig gehad;).

Soms moeten we wachten
voordat we krijgen wat we willen.

In Nederland weet je nooit wat je krijgt. Wat er komt. Wat het wordt. Wat je van het weer moet verwachten. Zo kun je hier een koude zomer beleven maar ook prima bijvoorbeeld een warme winter. Een lente hoeft hier niet per se vrolijk en aangenaam te zijn. En droge herfsten bestaan hier ook.

Soms moeten we wachten
voordat we krijgen waar we naar verlangen.

Dus ik denk dat we maar gewoon moeten hopen. Hopen dat er deze winter genoeg sneeuw zal gaan vallen om dagenlang plezier van te hebben. Hopen dat het lang genoeg zal gaan vriezen om op natuurijs te kunnen schaatsen. Hopen dat we onze sjaals en mutsen volop mogen gaan gebruiken. Gewoon hopen dat het niet zo'n slappe winter zal worden zoals vorig jaar...;)
 
En soms moeten we wachten,
ontzettend veel en heel lang wachten,
voordat we beseffen
dat we hier heel misschien niet eens krijgen
waar we zo intens en hevig naar smachten...

zaterdag 21 november 2015

~Nog eventjes eruit~

Een zwarte wolk. In een donkere lucht. Best een gek gezicht. En ik kon er maar één ontdekken.

Een halve maan. Maar nog steeds net zo mooi. Als een volle. Of als een nieuwe.

En duizenden sterren. Zelfs meer dan dat. Nee, tellen deed ik ze niet. Want het schijnt; ze zijn ontelbaar.

Maar de moeite nam ik wel. Om eventjes omhoog te kijken. Toen ik vanavond. In de schaduwen van lantaarns. Nog eventjes naar voren liep.

Nog eventjes eruit. Omdat ons hondje nu eenmaal nog eventjes z'n ding moest doen;).

En terwijl hij z'n ding deed. En hier en daar snuffelde. Genoot ik van de stilte. En van de wonderen daarboven<3.

Een krabbel

vrijdag 20 november 2015

Rise and shine!

 
Het is Gods liefde die elke dag tot leven wekt:)!

~We denken soms dat het vanzelf gaat...~

We denken soms dat het vanzelf gaat.

Maar het is Uw stem die de ochtend ontwaakt. Het zonlicht doet verschijnen. De vogels laat fluiten. Het is Uw adem die de dauw van de morgen. Blaast over de velden. En na enkele uren weer langzaam laat verdwijnen.

We denken soms dat het vanzelf gaat.

Maar het is Uw hand die de aarde laat draaien. En de maan aan de hemel. Een plek heeft gegeven. Het is Uw hand die de sterren schiep. Ze laat schitteren en schijnen. Totdat het daglicht opnieuw aanbreekt. 

We denken soms dat het vanzelf gaat.

Maar het is Uw wil die elke dag tot leven wekt. De uren laat duren. En elke nacht laat slapen.
En het is Uw wil die ons tijdens die uren. Laat ademen en leven. En laat zijn en bewegen.


We denken soms dat het vanzelf ging en gaat.

Maar het is Uw liefde die ons wilde. Het is Uw grootheid die ons schiep. Het is Uw goedheid die ons grootbrengt. Het is Uw trouw die ons blijft roepen. En het is Uw genade die ons laat bestaan.

We doen soms alsof het vanzelf gaat.

Maar alleen door U en dankzij U leven wij!

Wie treedt Mij tegemoet, zodat Ik het hem zou vergelden? Wat onder heel de hemel is, is van Mij.
Job 41:2

Een stukje

Zie ook:
~Wij leven omdat God ons liefheeft~

donderdag 19 november 2015

~Ziekte~

Deze ziekte leeft alsof er nooit een eind aan hem zal komen. Deze ziekte beweegt alsof hij nooit zal stoppen. Deze ziekte schrijd voort alsof hij mij voor altijd lastig zal blijven vallen. En toch zal die dag komen. Die dag vol vreugde. Die dag vol opluchting. Die dag waarop hij zal worden vernietigd!

Een gedachte

woensdag 18 november 2015

~Ik wil nog zoveel~

Ik staar wat. En denk.

En vraag me af ook vooral. Of het nog komen zal.

Die doorbraak. Die verandering. Dat wonder. Ik verlang er zo naar.

Want ik wil nog zoveel. Zoveel meer.

Dingen die ik nu niet kan. Dingen die ik dan wel kan.

Ongeduld. Ik proef daar iets van. Het geeft een nare bijsmaak. Maar stiekem vind ik ook. Dat ik best wel een beetje ongeduldig mag zijn. Want het duurt al zo lang.

Ik kijk wat rond. En denk. En hoop ook vooral.

Dat ik snel gezond mag worden!

Een krabbel

dinsdag 17 november 2015

~Waarheid~

Er bestaan duizenden ingevingen van waarheid. Miljoenen voorstellingen van waarheid. En miljarden waarnemingen van waarheid. Maar er is maar één echte authentieke allesomvattende waarheid. En die is absoluut van levensbelang.

Een gedachte

maandag 16 november 2015

~Haat~

Sommige haat gaat verschrikkelijk diep. Is ongekend wreed. En buitengewoon donker. Sommige haat gaat afgrijselijk ver. Is abnormaal akelig. En opmerkelijk sinister. Maar sommige haat gaat zelfs nog dieper en verder dan dat! Het kent geen grenzen. En ook zeker geen regels. Het is een haat die simpelweg niet van deze wereld is...

Een gedachte

~'Er is geen ander gebod groter dan deze'~

(Fictie) Geschokte mensen. Ik zie ze kijken. Ze zijn ontdaan en verbijsterd. Bedroefde mensen. Ik zie hun tranen. Ze zuchten en treuren. En ook ontzettend veel ongeruste mensen. Ik zie ze denken. Ze zijn bezorgd en benauwd. En ik zit op de bank, zie deze mensen op tv en voel niets. Helemaal niets.

Ik zie de schrik die hen allen overviel. Ik zie de radeloosheid die hun omgeeft. En ik zie de spanning die sluw om hen heen draait.

Ik zie de pijn die aan hen knaagt. Ik zie het verdriet dat in hun harten is gekropen. En ik zie de angst die hen dolgraag wil verslinden.

Ja, ik zie dit alles maar ik voel niets. Ik voel geen rilling over m'n rug glijden. Ik voel m'n hart niet sneller kloppen. En ik voel geen brok in m'n keel. Ik voel geen enkele emotie mijn lichaam binnenstromen.

Ik zie wat hun is aangedaan. Ik zie wat wij hun hebben aangedaan. Maar ik voel niets. Helemaal niets.

De wereld leeft met deze mensen mee. Ze voelen de pijn. Ze voelen het verdriet. Ze voelen de woede. En ze voelen de hevige onmacht die deze mensen op tv ook voelen. Maar ik voel niets. En plotseling krijg ik het gevoel dat dat niet normaal is. Ik voel niets. Lijk totaal niets om hen te geven. En dat voelt eigenlijk helemaal niet heel gewoon.

Ik zie mijn vader zegevierend door onze kleine woonkamer lopen en hoor hem voor de zoveelste keer meedogenloos zeggen: 'Ze hebben het verdiend'. Maar voor de allereerste keer in mijn leven begin ik aan mijn vaders woorden te twijfelen...

Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Dat we vrolijk worden van misselijkmakende gruwelijkheden? Dat we genieten van huiveringwekkende wreedheden? Dat we plezier vinden in de dood en verwoesting van anderen?

Even later komen m'n oom en m'n neef bij ons zitten. Ze zijn al even blij als m'n vader. Verward kijk ik toe hoe ze opgewekt hun vreugde met mekaar delen. Ik kan het niet aanzien en kijk weer naar de beelden op onze tv. Die al de hele dag aanstaat. En zie de verscheurdheid. De zwaarmoedigheid. De treurigheid die deze mensen kwelt. Ik voel nog steeds niets. Maar begin het enigszins toch beter te begrijpen...

Deze mensen. Ze zijn toch net als ons? Geboren uit de moederschoot. Gemaakt van vlees en bloed. Levend op en van dezelfde aarde. Wie zijn zij als wij net als hun zijn en zij net als ons zijn?

Een warm besef gloeit door m'n lichaam. Ik begin iets te voelen. Ik voel het. Terwijl ik zie hoe hun straten rood kleuren van het bloed en zij verslagen hun doden toedekken begin ik iets te voelen...

Ik denk misschien een soort van medeleven. En dat maakt me best wel bang. Want die gevoelens voeden mijn twijfels en mijn twijfels zullen niet worden gewaardeerd. Dat weet ik. Mijn twijfels zullen niet worden aanvaard. Ja, mijn twijfels zullen waarschijnlijk zelfs worden bestraft.

En toch twijfel ik. Ik twijfel enorm of wij wel het juiste hebben gedaan.

En het tweede, hieraan gelijk, is dit: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Er is geen ander gebod groter dan deze.
Markus 12:31

Een verhaaltje

vrijdag 13 november 2015

~God wil jou ontmoeten~

Het leven is niet iets wat jou is overkomen. Bij toeval. Zomaar. Nee, het leven is iets waarvoor je bent gemaakt. Waarvoor je bent bedoeld. Soms begrijp je dit niet, wanneer ellende jou omringt. Soms voel je dit niet, wanneer tranen blijven stromen. Soms ervaar je dit niet, wanneer de pijn ondraaglijk lijkt te worden. Maar dit leven is waar jij hoort te zijn. Absoluut. Echt waar. Geen twijfel mogelijk. En dat in de allereerste plaats omdat God, jouw Maker, jou hier wil ontmoeten. En omdat Hij jou na deze ontmoeting wil blijven ontmoeten. Zodat je Hem op een dag ook daar, vol vreugde en zonder enige reden tot angst, zal mogen gaan ontmoeten<3.

Een gedachte

donderdag 12 november 2015

~Kwetsende trouweloosheid~

Misschien op je 14e. Misschien op je 27e. Of misschien zelfs al op je 5e. Maar op welke leeftijd ook; wanneer wij de trouweloosheid van onze medemens ontmoeten doet dat pijn. Soms zelfs verschrikkelijk veel pijn.

Want elke keer wanneer beloften worden verbroken, elk keer wanneer woorden niet worden nagekomen en elke keer wanneer er niet wordt gedaan zoals was gezegd doet ons dat pijn.

En elke keer wanneer we worden bedrogen, elke keer wanneer we voor de gek worden gehouden en elke keer wanneer we worden verraden doet ons dat pijn.

En door de trouweloosheid van die ander wordt ons vertrouwen beschadigd. En door de pijn en het verdriet die deze beschadiging ons brengt krijgen we instinctief de neiging om ons te gaan verstoppen. Om een stapje naar achteren te doen. Om minder van onszelf te laten zien en te geven.

Logisch...
 
Soms vraag ik me verdrietig en serieus af: Bestaan ze nog? Mensen die je echt kunt vertrouwen. Mensen op wie je werkelijk kunt bouwen. Eerlijke mensen. Onveranderlijke mensen. Betrouwbare mensen. Bestaan ze nog? Hebben ze überhaupt ooit bestaan?

Zelfs de Bijbel waarschuwt ons tegen de ontrouw van mensen. Tegen het liegen en bedonderen dat we zo nu en dan doen. Tegen de vuile en wrede maniertjes waarop wij soms te werk gaan. Tegen de zondige en egoïstische natuur die nu eenmaal in ons zit.

Ja, misschien is het echt zo. Misschien kan een mens niet altijd eerlijk, oprecht en onwankelbaar zijn. Misschien kan een mens niet altijd trouw zijn. Zelfs niet wanneer hij altijd zijn uiterste best zou doen. Misschien is het echt zo en bestaat een altijd trouw mens simpelweg gewoon niet.

En dan toch alsnog wil ik niet leven als een gesloten boek. Als een mens met verhalen, maar die deze nooit zal vertellen. Als een persoon met verlangens, maar die deze nooit na zal jagen. Als een sterveling met kostbare kennis, maar die deze nooit zal delen. Als iemand met een unieke identiteit, maar die van deze nooit iets zal laten zien.

Ja, ik weiger te leven als een gesloten boek. Ook als het echt waar is; en er geen mens bestaat die volledig te vertrouwen is.
 
Mensenvrees legt iemand een valstrik, maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt in een veilige vesting gezet.
Spreuken 29:25
 
Een stukje

~Dwars door de dood heen~

Wat als doodgaan niet betekent; einde. Wat als het niet betekent; stilte en rust. Wat als het leven gewoon doorgaat? Dwars door de dood heen? Zou jij dat van te voren dan niet willen weten?

Een gedachte

woensdag 11 november 2015

~This book...~

This book contains everything you really need...

Een gedachte

~Beukennoot hulsjes en zijn zachte lekkere nootjes~


Een tijdje terug zag ik ze, tijdens het wandelen in het bos, ineens liggen. Beukennootjes. Verspreid over de bosvloer onder een indrukwekkende megagrote beukenboom. Met daarnaast de vele beukennoot hulsjes. De meesten leeg maar in sommige hulsjes waren de nootjes blijven zitten ook al hadden ze vanaf boven waarschijnlijk een flinke smak naar beneden gemaakt.

Wanneer deze beukenboom de hemel zou zijn,
dan zouden de beukennoot hulsjes de huizen zijn.
Dan zouden de beukennoot schilletjes de kamers zijn.
En dan zouden wij de beukennootjes zijn:).

Ze deden me denken aan vroeger. Die beukennootjes. En hun stekelachtige hulsjes. Omdat ik toen ik klein was elk jaar weer onder dezelfde boom op zoek ging naar deze kleine nootjes. Deze boom stond in het laantje tegenover mijn ouderlijk huis. En ik heb daar vroeger als kind, met veel plezier, boterhamzakjes vol gezocht:).

Wanneer deze beukenboom de hemel zou zijn,
dan zouden zijn bladeren ons voortdurend overwoekeren met zegeningen.
Dan zou zijn stam ons onophoudelijk voorzien van stromend levend water.
En dan zouden zijn wortels ons eeuwig en eindeloos leven schenken:). 

Terwijl ik deze oude beukenboom bewonderde en terugdacht aan vroeger werd ik ondertussen best een beetje nieuwsgierig. Naar of ik deze simpele nootjes nu nog steeds net zo lekker zou vinden als toen. Dus ik heb het geprobeerd. Heb hun harde schilletjes geopend. En heb hun zachte bruine nootjes geproefd... En hmmm... Yups! Ik vind ze nog steeds lekker:)!   

Wanneer deze beukenboom de hemel zou zijn,
dan zouden onze huisjes nooit loslaten.
Dan zouden onze kamers nooit vallen.
En dan zouden wij nooit opgegeten worden;).

~Groezelige dag~

Regenspettertjes die vallen uit een kleurloze lucht. Het fietspad dat vol ligt met dood blad. Een grijze vale mist die zachtjes om mij heen zit te draaien. En ik die daar loopt en van dat alles stiekem best wel een klein beetje geniet;).

Een gedachte

dinsdag 10 november 2015

~This book...~

This book contains gracious mercy, undeserved forgiveness & eternal salvation...

Een gedachte

maandag 9 november 2015

~God verlangt ernaar dat jij voor Hem kiest~

Je mag kiezen. Je moet niet. Alhoewel... Bestaat dat wel? Is niet kiezen namelijk niet ook gewoon een keuze? Ja, eigenlijk wel. Of je nu kiest of niet; je kiest. Sowieso.

Dus ik kan beter zeggen; je gaat kiezen. Je gaat kiezen tussen ja en nee. Je gaat kiezen tussen licht en duisternis. Je gaat kiezen tussen waarheid en leugen. Je gaat kiezen tussen vreugde en verdriet. Je gaat kiezen tussen een leven met God en een leven zonder God.

Want iedereen zal die keuze maken. Ook jij. Ook al denk je nu misschien nog dat zogenaamd niet kiezen jou onpartijdig maakt. Dat zogenaamd niet kiezen jou niet bindt aan het één of het ander. Dat zogenaamd niet kiezen jou vrijstelt van de uiteindelijke minst fijne uitslag.

Ja, ook niet kiezen is een keuze. Want al kies je wel of ook al kies je niet; je kiest. Ook wanneer je misschien niet eens precies weet (waarschijnlijk omdat je je daarin niet wilde verdiepen of omdat je er niet te veel over na wilde denken of omdat je het gewoon niet wilde weten) waarvoor je kiest. Je kiest.

En God wil ontzettend graag dat jij voor Hem kiest. Dat jij ja zegt tegen Hem. Dat jij bewust terugkeert naar de Oorsprong van jouw leven. Dat jij weloverwogen terugkeert naar de Liefde waaruit jij bent voorgebracht. Dat jij opzettelijk terugkeert naar het hart van jouw Maker.

Dat jij jouw deur voor Hem opengooit zodat Hij binnen kan komen. Zodat Hij binnen kan stromen. Zodat Hij jouw leven kan vullen met licht. Met waarheid. En met vreugde. Maar ook met kracht. Met rust. Met liefde. Met genade. En met bovenmenselijke vrede.

God verlangt ernaar dat jij voor Hem kiest. Zodat Hij jou kan redden van een eeuwig leven zonder Hem.

Waar kies jij voor?

Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem gebruiken, en hij met Mij.
Openbaring 3:20

En Ik zal u geven schatten die in het duister zijn, verborgen rijkdommen, opdat u zult weten dat Ik de Heere ben, Die u bij uw naam roept, de God van Israël.
Jesaja 45:3

Neig uw oor en kom tot Mij, luister, en uw ziel zal leven; want Ik zal met u een eeuwig verbond sluiten.
Jesaja 55:3

Een stukje

Zie ook:
~'Waarom leef ik?'~

vrijdag 6 november 2015

~This book...~

This book contains hopeful, wonderful & peaceful promises...

Een gedachte

~Een vrolijke vlinder in de herfst~

 
Ik zag gisteren een vlinder vliegen. En dat midden in de herfst. Terwijl bloei nu niet makkelijk meer is te vinden. Terwijl rusten in de warme zon nu niet meer zo vanzelfsprekend is. Terwijl de zachte zomerse dagen nu allang zijn verdwenen...
 
Nog even hier vertoeven.
Nog even hier verkeren.
 
Heel even keek ik hem nieuwsgierig na. Hij leek zo zelfverzekerd. Want terwijl alles om hem heen aan het sterven was vloog deze vlinder dapper en levenslustig door. Aan de kale takken stoorde hij zich niet. Naar de dode bladeren op de grond keek hij niet. En door de kou om hem heen liet hij zich niet tegenhouden.
 
Nog even hier verblijven.
Nog even hier uithangen.
 
Die gekke vlinder:). Hij had vast nog een missie te volbrengen. En ik zou niet weten wat voor één want ik weet alleen dat ze graag van bloemen smullen, van de zon houden en er na hun transformatie altijd prachtig uitzien, maar hij had vast nog iets te doen. Dat kan bijna niet anders. Want een vlinder hoort eigenlijk niet thuis in een onbegroeide herfstige wereld.
 
Nog even hier zijn.
Totdat we daar mogen zijn.
Thuis.
Dicht bij Hem.

woensdag 4 november 2015

~This book...~

This book contains the keys to deeply-rooted peace, everlasting joy & unbreakable happiness...

Een gedachte

~Yearning for some change~

I wish some things in my life would change like this awesome autumn world around me does...

Een gedachte

dinsdag 3 november 2015

~Ben jij op zoek naar een steun en toeverlaat?~

Zoek jij iemand die naast je zal staan in goede en in slechte tijden? Iemand die er voor jou zal zijn als hij het zegt. Iemand die je nooit ofte nimmer de rug toe zal keren?

Zoek jij iemand die je bij zal staan in voor en in tegenspoed? Die jou zal helpen als hij het zegt. Die je nooit ofte nimmer alleen zal laten?

Zoek jij iemand die bij je zal blijven in gezondheid en in ziekte? Die zijn woord aan jou nooit zal breken? Die je nooit ofte nimmer zal verlaten?

Zoek jij iemand die jou onvoorwaardelijk lief zal hebben? Die graag naar je wil luisteren? Die jou echt wil leren kennen? 

Zoek jij iemand die oprecht en vurig om jou zal geven? Die onzelfzuchtig voor jou wil zorgen? Die graag zijn tijd met jou door wil brengen?

Zoek jij iemand die voor jou door het vuur zal gaan? Die niet weg zal rennen wanneer hij jouw donkerste zwakheden ontdekt? Die zelfs van je blijft houden ook al kent hij jouw diepste geheimen?

Zoek jij iemand die verbazingwekkend veel voor je over zal hebben? Die voor je zal vechten wanneer moeilijkheden jou omringen? Die zelfs zijn leven zal geven om jou in veiligheid te brengen?

Zoek jij iemand die met voor altijd ook echt voor altijd bedoeld? Iemand die ja zegt en het echt meent? Iemand die jouw hart vervolgens nooit zal breken?

Zoek jij zo iemand? Goed, eerlijk en meelevend? Volhardend, sterk en standvastig? Toegewijd, liefdevol en vergevensgezind? Iemand die je volledig en altijd kunt vertrouwen? Zoek dan niet langer onder de mensen... Want daar zul je Hem zeker niet vinden.

God is geen man, dat Hij liegen zou, of een mensenkind, dat Hij ergens berouw over hebben zou. Zou Hij iets zeggen en het dan niet doen? Zou Hij spreken en het niet gestand doen?
Numeri 23:19

Een stukje

maandag 2 november 2015

~Wees niet bang~

(Fictie) "Eigenlijk laat ik mij m'n hele leven al tegenhouden. Tegen deze tijd had ik al zoveel willen hebben weten, zoveel willen hebben doen en zoveel willen hebben ervaren. Dingen die ik nooit heb geleerd, dingen die ik nooit heb gedaan en dingen die ik nooit heb beleefd. Omdat ik mij constant weer liet en laat tegenhouden... Door angst.

Angst. Een kort en bondig woord maar laat je daardoor niet misleiden. Want de betekenis van dit woord gaat ontiegelijk diep en is verschrikkelijk groot. Angst bevat namelijk krachten die sterker zijn dan sterk. Angst bevat duisternis die zwarter is dan zwart. En angst bevat kwaad dat wreder is dan wreed.

En het is deze angst die mij nu al zo'n beetje mijn hele leven trouw vergezelt. Als ik iets wil zegt hij bijna altijd 'nee' en van tegenspraak wil hij absoluut niets horen. Want zodra ik ook maar enigszins wat begin tegen te stribbelen haalt hij één van zijn specialiteiten uit de kast. Vuurt hij die op mij af. En maakt hij mij vleugellam.

Ik wil en daarom probeer ik maar bij het proberen gaat het bijna altijd mis. Angst komt om het hoekje kijken. Angst komt mij tegemoet. En angst gaat mij in de weg staan. Proberen doe ik daardoor inmiddels al veel minder. Want ik weet wat proberen mij brengt. Alleen maar een hoop nare gevoelens en helemaal niets van wat ik wilde.

En toch, ondanks dat angst dikwijls zo intens aanwezig is, blijven de dingen die ik wil. En dat zijn er veel dingen. Dat zijn er een hoop dingen. Dat zijn er intussen een heleboel dingen. En die stapel vol met dingen die ik wil wordt met de dag alleen maar groter..."

Heb Ik het u niet geboden?
Wees sterk en moedig,
schrik niet en wees niet ontsteld,
want de Heere, uw God, is met u,
overal waar u heen gaat.
Jozua 1:9
..................................................

Een verhaaltje

~This book...~

This book contains truthful, incredible & overwhelming stories...

Een gedachte

zondag 1 november 2015

~This book...~

This book contains unshakable faith, never-ending hope & true love...

Een gedachte