zondag 11 oktober 2015

~De natuur gaat gewoon zijn gangetje...~

 
Terwijl ik vandaag vanuit de auto naar buiten keek viel het me op. Dat de natuur gewoon z'n gang blijft gaan. Dat de natuur zich niets aantrekt van maatschappelijke problemen. Van laaiende politieke discussies. Of van grote veranderingen in de samenleving. Nu weet ik wel dat de natuur geen verstand of gevoel bezit. Maar toch viel het me op. Dat de natuur gewoon z'n ding doet. Ook dwars door alle ellende heen.
 
Het leven zoals wij dat kennen gaat door.
Totdat het tijd is.
Gods geplande tijd.
 
De zon schijnt. Een rijger staat op wacht bij de waterkant. En de wind waait met een koude bries over de heidevelden. En dat gewoon terwijl er even verderop chaos heerst. Terwijl er enkele kilometers landinwaarts haat en nijd wordt verkondigd. Terwijl niet heel ver hier vandaan mensen elkaar pijn doen.

Het leven zoals wij dat kennen veranderd niet.
Totdat het tijd is.
Gods vooraf ingestelde tijd.
 
Het zou wat zijn zeg. Wanneer de natuur niet langer onveranderlijk zal blijven reageren. Wanneer de natuur ineens 'antwoord' zou geven op alles wat er gaande is. Dan zou er waarschijnlijk heel wat veranderen. Dan zou de zon misschien zomaar ineens dood kunnen gaan. Dan zou de rijger misschien wel worden opgegeten door een vis. Of dan zou de wind misschien niet langer frisse briesjes waaien maar in plaats daarvan verzengende hitte... Dan zou vermoedelijk niets ooit meer hetzelfde zijn.
 
God is genadig. God is goed. God is geduldig.
Maar onvermijdelijk zal ook de tijd komen
waarin Hij zal oordelen.
Waarin Hij zal rechtspreken.
Waarin Hij elk mensenhart bloot zal leggen.
En onvermijdelijk zal vanaf dan
alles anders zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen