donderdag 17 september 2015

~Jong en ziek~ Nawoord

Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.
2 Korinthe 12:9

Ik moet zeggen; met heel veel plezier heb ik dit dagboekje geschreven en met jullie gedeeld. Wel een klein beetje in de hoop dat jullie er iets in (hebben) mogen vinden. Misschien meer begrip voor de zieken om jullie heen. Of heel misschien wat bemoediging voor jezelf wanneer je ook ziek bent.

Maar ook voor mezelf was het erg leuk en goed om te doen. Want het schrijven van dit dagboekje creĆ«erde op een bepaalde wijze toch ook een klein beetje blijdschap in mijn lichamelijk verdriet omdat ik er al schrijvend achter kwam dat deze ziekte (inclusief al zijn beperkingen en gevolgen) van mij, uiteindelijk, wel een sterker mens heeft gemaakt.  

In het kort en als echte afsluiting wil ik toch nog een klein beetje vertellen over hoe het nu met mij gaat. Want ondanks dat mijn droom van een gezond leven helaas nog geen werkelijkheid is geworden kan ik wel zeggen dat mijn ziekte door de jaren heen draaglijker is geworden.

De ervaringen waarover ik in dit dagboekje heb geschreven zijn vaak gegrepen uit de eerste periode van mijn ziekte. De jaren waarin ik op allerlei manieren gigantisch werd geconfronteerd. De jaren waarin ik het meest moest leren. Maar ook de jaren waarin ik mij lichamelijk het slechts heb gevoeld.

Door een gezonder eetpatroon en met behulp van vitamine pillen is mijn lichaam echter vandaag de dag al in staat tot (veel) meer dan toen. Dagelijks loop ik nu een flink rondje met ons hondje (heel af en toe zitten er nog dagen/weken bij dat dit niet gaat en m'n man eraan moet geloven), een middagje in wat winkels rondstruinen kan ik nu ook al vaker dan destijds, en ook in en om het huis lukt het me om meer te doen dan voorheen. En de afgelopen jaren zijn we zelfs al een paar keer op vakantie geweest. Verplicht op een beperkte manier, dat wel. Maar dankbaar ben ik ENORM voor deze vooruitgang!

Alleen veel kracht zetten gaat helaas nog steeds niet en te veel inspanning is ook funest. Rust nemen moet ik vaak en slapen moet ik meer dan een 'ander'. Maar dat ik niet om de zoveel tijd weer dagenlang op bed moet liggen is voor mij al heel veel waard!!!

Ooit hoop ik jullie natuurlijk te mogen verrassen met een 31e dag. Waarin ik dan ga vertellen over hoe geweldig en hoe heerlijk het is en voelt om in een gezond lichaam te leven na jarenlang ziek te zijn geweest. Maar voor nu zeg ik; ciao! Ik heb van jullie reacties genoten. Heel erg bedankt voor het meelez(v)en. En hopelijk tot de volgende keer:)!

Nawoord

Zie ook:
~Jong en ziek~ Voorwoord

2 opmerkingen:

  1. Dank voor je openheid. Heerlijk dat je vooruitgang merkt. Ik wens je veel geduld en Gods liefdevolle armen om je heen. Elke dag.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat goed te lezen dat je lichamelijk vooruit bent gegaan, meer kan doen al. Waarschijnlijk, dat is haast wel zeker, ben je ook geestelijk vooruit gegaan. Ik vond het bijzonder dat jij je moeite en strijd met ons wilde delen en dat heeft mij zeker meer begrip gegeven voor zieken. Ik bid je Gods rust en vrede toe in alle omstandigheden.

    BeantwoordenVerwijderen