dinsdag 29 september 2015

~Zo lief heeft God de wereld~

Verbijsterd door de gewelddadige slagen. Onthutst door het bloed dat langs Uw gezicht liep. Sprakeloos door het te zware houten kruis dat U moest dragen. Verward door de spijkers die ruw Uw handen doorboorden. Verbaasd door hun genadeloze wreedheid. En geschokt door de pijn die U vast moest voelen. Ja, velen zagen wat U die dag werd aangedaan en vol gruwel aanschouwden zij Uw dood. Maar hoeveel mensen begrepen het werkelijk? Dat U daar hing uit liefde voor hen!

Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Johannes 3:16

Een gedachte

~Wat en waarom doe je?~

Soms sta ik stil bij wat en waarom ik doe.

Wat doe ik nu eigenlijk? En waarom doe ik wat ik doe? Geniet ik van wat ik doe? Heeft het zin wat ik doe? Is het goed wat ik doe? Wil ik blijven doen wat ik doe? Is wat ik doe dat wat God wil dat ik doe? Of doe ik wat ik doe omdat anderen graag zien dat ik dat doe?

Soms sta ik stil bij dit soort vragen. Want ik weet; wat en waarom ik doe is van betekenis.
 
Het leven is ons o.a. gegeven om dingen te kunnen doen. En wanneer je om je heen kijkt kun je het ook zien; iedereen doet wat. De één doet dit en de ander doet dat maar iedereen is bezig. Met dat doen wat ze doen.

Doen. Het hoort erbij. Want wanneer je leeft doe je. Soms doen we veel. Soms heel veel. Soms misschien te veel. Soms doen we weinig. Soms heel weinig. Soms misschien te weinig. Maar we doen nooit niets. Een mens doet altijd wat.

De vraag is dus niet: Doe jij ook wat? Nee, de vraag is meer: Wat doe jij? Waar stop jij je tijd in? Waar besteed jij je energie aan? En vergeet daarna vooral niet deze belangrijke vraag: Waarom?

De waarom-vraag is enorm van belang want in het antwoord op die vraag ligt jouw drijfveer.

Wie of wat motiveert jou wanneer jij doet wat je doet? Voor een antwoord daarop moeten we soms diep ons eigen hart induiken. Want soms denken we te weten waarom we doen wat we doen maar wanneer we de tijd nemen om echt over deze vraag na te denken dan komen er soms nog wel eens andere antwoorden omhoog; antwoorden die ons confronteren met feiten die we helemaal niet hadden verwacht.


Ja, vele antwoorden zijn mogelijk. En de jouwe kan simpel en duidelijk zijn of misschien juist ingewikkeld en moeilijk om te doorgronden. Maar altijd ligt er een stukje kostbare zelfkennis in verborgen. Waar je wat mee kunt doen wanneer het antwoord jou niet bevalt. En waar je tevreden mee kunt zijn wanneer het antwoord jou wel blij maakt.

En alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen, in de wetenschap dat u van de Heere als vergelding de erfenis zult ontvangen, want u dient de Heere Christus.
Kolossenzen 3:23&24

Een stukje

~Lives and stories~

So many people. So many lives. So many histories. So many memories. So many stories...

Een gedachte

woensdag 23 september 2015

~De herfst komt eraan!~

 
Buiten is het nooit saai. Ook nu niet. Op deze nazomerdagen, die ons soms verrassen met regens en soms met zonneschijn, zie ik hoe de natuur om ons heen langzaam veranderd. De temperatuur is gedaald. De bloemblaadjes van de bloemetjes die nog bloeien kleuren één voor één bruin. En de eerste blaadjes van de bomen beginnen hier en daar al geel te worden.
 
Soms doet God met onze levens,
dat wat Hij met de seizoenen doet.
Hij neemt iets
en geeft in plaats daarvan iets nieuws.
 
De warme groene heerlijke zomer is voorbij maar de herfst komt eraan! Kleurrijke gezellige herfst. In dit seizoen valt er zoveel te ontdekken wanneer je je ogen de tijd gunt en de kost geeft. Vooral het bos is in deze tijd van het jaar een feest. Kinderen leven zich er graag uit. Natuurliefhebbers kunnen er uren rondlopen. Wandelaars genieten extra van al het moois dat er is te zien. En ook de creatievelingen onder ons zijn er vast te vinden want de herfst brengt ons een hoop nieuwe indrukken en veel vermakelijke knutselvoorwerpjes om mee te werken:).
 
Blijf niet altijd alleen zien
dat wat je bent verloren.
Maar neem ook de moeite om te kijken
naar dat wat je hebt gekregen.
 
Paddestoelen die uit de grond springen. Eikels die uit de bomen vallen. Dennenappels die de bosvloer bedekken. En vergeet niet de prachtige kleuren! Het zijn allemaal cadeautjes van de herfst. Voor niets krijgen we ze zomaar. En voor niets mogen we daar volop van genieten!
 
Want het zijn de zegeningen van vandaag
die onze verliezen van gisteren
een beetje doen vervagen...

zondag 20 september 2015

~Ontsnappen uit een zelfbedachte 'realiteit'~

Soms maak jij jezelf wat wijs. Dingen die je graag wilt of had gewild. Maar dingen die niet echt zijn of nooit echt zijn geweest. Soms speld jij jezelf wat op de mouw. Je wilt dat het zus is of was & je wilt dat het zo is of was. Maar zo is het niet echt en zo was het nooit echt.

Toch leef jij in die zelfbedachte 'realiteit'. In de schaduw van onschuldig lijkende leugens. Je houdt jezelf voor de gek. Je misleidt jezelf. En je laat de echte realiteit links liggen.

Het is wel vermoeiend. Constant doen alsof. En het geeft je geen voldoening. Je raakt zo nu en dan boos en gefrustreerd. En het maakt je ongelukkig. Maar dat alles verkies jij boven een confrontatie met de werkelijkheid. De realiteit die recht voor je neus plaatsvindt en heeft plaats gevonden. De realiteit die fluistert tot jouw hart en die ook toen niet stil heeft gezeten. De realiteit die hoe dan ook toch wel blijft bestaan ook al negeer jij hem.

Je lijkt geen stap verder te komen. Je lijkt stil te staan. Je lijkt vast te zitten. En dat op een plek die niet eens echt bestaat.

Hoe lang nog hou je het vol? Doen alsof alles koek en ei is. Hoe lang nog ga je hiermee door? Hopelijk niet totdat het te laat is. Hoe lang nog probeer je het alleen? Want terwijl jij druk bezig bent met het ontwijken van de waarheid staat daar verderop Iemand op jou te wachten. Hij ziet jou. Hij geeft om jou. Hij wil er voor je zijn.

En Hij weet dat je bang bent. Ja, Hij weet alles. Hij weet waar jij je druk om maakt. Hij weet wat jij probeert te verbergen. Maar Hij weet ook dat je bang bent! Bang voor wat er komen gaat wanneer jij zal erkennen. Wanneer jij zal aanvaarden. Wanneer jij de werkelijkheid zal omarmen. Je bent bang voor de verdrietige gevoelens die jou zullen omringen. Bang voor de spijt die je zal hebben. Bang voor de pijn die je zal voelen. Bang voor de strijd die je zal moeten leveren. Bang voor eigenlijk alles.

En daarom durf je het niet. Je durft het niet, al heb je er wel eens over nagedacht. Je durft het niet, al zou je het, dit weet jij diep van binnen, eigenlijk wel willen durven.

En terwijl jij twijfelt en piekert over alle voor- en nadelen staat Hij nog steeds daar. Verderop. Op jou te wachten. Hij ziet jou. Hij heeft jou lief. En Hij wil jou helpen. Zijn naam is Yeshua en één van Zijn specialiteiten is waarheid. Hij is het Die jij nodig hebt.

Jezus dan zei tegen de Joden die in Hem geloofden: Als u in Mijn woord blijft, bent u werkelijk Mijn discipelen, en u zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.
Johannes 8:31&32

Een stukje

vrijdag 18 september 2015

~Lopen op de smalle weg~

De smalle weg, hoe smal ook, kent een linkerberm, een rechterberm, een middellijn, een linkerrijstrook, een rechterrijstrook en is ook nog eens kilometers lang. Het is simpelweg onmogelijk om allemaal op hetzelfde stuk te lopen.

Een gedachte

~Voor elke ruzie een oplossing~

Soms ben ik ervan overtuigd dat er voor elke onenigheid, elk misverstand en elke ruzie wel een oplossing bestaat. Maar dit alleen wanneer beide partijen het liever goed zien komen dan slecht zien aflopen. Wanneer beide partijen gewillig zijn om eerlijk naar zichzelf te kijken. En wanneer beide partijen bereidt zijn om te vergeven.

Een gedachte

donderdag 17 september 2015

~Jong en ziek~ Nawoord

Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.
2 Korinthe 12:9

Ik moet zeggen; met heel veel plezier heb ik dit dagboekje geschreven en met jullie gedeeld. Wel een klein beetje in de hoop dat jullie er iets in (hebben) mogen vinden. Misschien meer begrip voor de zieken om jullie heen. Of heel misschien wat bemoediging voor jezelf wanneer je ook ziek bent.

Maar ook voor mezelf was het erg leuk en goed om te doen. Want het schrijven van dit dagboekje creëerde op een bepaalde wijze toch ook een klein beetje blijdschap in mijn lichamelijk verdriet omdat ik er al schrijvend achter kwam dat deze ziekte (inclusief al zijn beperkingen en gevolgen) van mij, uiteindelijk, wel een sterker mens heeft gemaakt.  

In het kort en als echte afsluiting wil ik toch nog een klein beetje vertellen over hoe het nu met mij gaat. Want ondanks dat mijn droom van een gezond leven helaas nog geen werkelijkheid is geworden kan ik wel zeggen dat mijn ziekte door de jaren heen draaglijker is geworden.

De ervaringen waarover ik in dit dagboekje heb geschreven zijn vaak gegrepen uit de eerste periode van mijn ziekte. De jaren waarin ik op allerlei manieren gigantisch werd geconfronteerd. De jaren waarin ik het meest moest leren. Maar ook de jaren waarin ik mij lichamelijk het slechts heb gevoeld.

Door een gezonder eetpatroon en met behulp van vitamine pillen is mijn lichaam echter vandaag de dag al in staat tot (veel) meer dan toen. Dagelijks loop ik nu een flink rondje met ons hondje (heel af en toe zitten er nog dagen/weken bij dat dit niet gaat en m'n man eraan moet geloven), een middagje in wat winkels rondstruinen kan ik nu ook al vaker dan destijds, en ook in en om het huis lukt het me om meer te doen dan voorheen. En de afgelopen jaren zijn we zelfs al een paar keer op vakantie geweest. Verplicht op een beperkte manier, dat wel. Maar dankbaar ben ik ENORM voor deze vooruitgang!

Alleen veel kracht zetten gaat helaas nog steeds niet en te veel inspanning is ook funest. Rust nemen moet ik vaak en slapen moet ik meer dan een 'ander'. Maar dat ik niet om de zoveel tijd weer dagenlang op bed moet liggen is voor mij al heel veel waard!!!

Ooit hoop ik jullie natuurlijk te mogen verrassen met een 31e dag. Waarin ik dan ga vertellen over hoe geweldig en hoe heerlijk het is en voelt om in een gezond lichaam te leven na jarenlang ziek te zijn geweest. Maar voor nu zeg ik; ciao! Ik heb van jullie reacties genoten. Heel erg bedankt voor het meelez(v)en. En hopelijk tot de volgende keer:)!

Nawoord

Zie ook:
~Jong en ziek~ Voorwoord

woensdag 16 september 2015

~Waardevol is...~

Waardevol is... Een gesprek tussen twee paar luisterende oren & twee meelevende open harten.

Een gedachte

dinsdag 15 september 2015

~Jong en ziek~ 30. De liefde van God

En wij hebben de liefde die God tot ons heeft, gekend en geloofd. God is liefde en wie in de liefde blijft, blijft in God, en God in hem.
1 Johannes 4:16

Ik heb best even een tijdje nagedacht waarover ik in dit laatste stukje van mijn 'jong en ziek' dagboekje wilde gaan schrijven. Ik vond dat het over iets heel belangrijks moest gaan. Over iets dat veel hoger en dieper gaat dan deze ziekte die ik tijdelijk heb te dragen. Over iets dat er enorm toedoet.

Na wat wikken en wegen heb ik daarom besloten dat het zal gaan over de liefde van God.

Het is de reden waardoor ik hier ben; zit en schrijf, doe en laat, adem en beweeg. De reden waardoor ik besta. Ziek of niet; ik wil dit leven voor geen goud missen.

Ik leef. Ik ben. Ik besta. En dat alles dankzij Gods liefde voor mij. Want het was vanuit Zijn liefde dat Hij mij wilde en bedacht. Het was door Zijn liefde dat Hij mij creëerde en schiep. En het was vanwege Zijn liefde dat Hij mijn hart jaren later veroverde.

De liefde van God. Het betekent voor mij meer dan ik uit kan leggen of op kan schrijven. Het is hetgeen waaruit ik ben ontstaan, waardoor ik leef en waarin ik op een dag zal heengaan. Het is hetgeen dat alles op een bepaalde manier in mijn leven aanraakt en doordrenkt; de keuzes die ik maak, mijn hoogte en dieptepunten, de avonturen die ik beleef en de dingen die ik moet missen, mijn overwinningen en nederlagen, de goede daden die ik heb gedaan maar ook de fouten die ik heb gemaakt, en ga zo maar door, alles.    

En heel erg belangrijk; het is hetgeen dat mij heeft gered<3!

Gods liefde. Mijn troost wanneer ik het moeilijk heb. Mijn toevlucht wanneer ik ergens moet schuilen. Mijn kracht wanneer ik zwak ben. Mijn licht wanneer ik in het donker zit. Mijn wijsheid wanneer ik het even niet meer weet. Gods liefde. Elke dag wil ik die ervaren. Elke dag wil ik daarvan proeven.

Ze zeggen wel eens: 'Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd'. Maar een dag niet lachen kan ik wel. Een dag zonder Gods liefde kan ik niet.

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ Nawoord

maandag 14 september 2015

~At the foot of the cross~

I've had regrets but I laid them all down at the foot of the cross and now they no longer claim my happiness. Now they no longer steal my joy. And now they no longer stand in the way of my freedom.

Een gedachte

zaterdag 12 september 2015

~Het leven is creatief~

Het leven brengt ons soms niet. Naar de plaatsen die we willen bezoeken. Het leven geeft ons soms niet. De dingen die we willen hebben. Het leven schenkt ons soms niet. De avonturen die we willen ervaren. En het leven leidt ons soms niet. Op de wegen en paden die we willen gaan. Maar klagen en treuren mogen we niet. Want het leven is vindingrijk en vult ons gemis zo af en toe met onverwachte prachtige momenten, met aangename verrassende gebeurtenissen en heel soms zelfs wel eens met een onaangekondigde geweldige belevenis<3.

Een gedachte

vrijdag 11 september 2015

~Maybe it's time~

Maybe it's time. To open up your heart. And search for the missing parts. That you've lost along the way. And throw away the unfitting things. That were never really yours. So you can be whole again.

Een gedachte

~Stralende zonnebloemen op een rij~

 
Je ziet ze op dit moment weer overal. Zonnebloemen:)! Ik vind het zo'n vrolijk gezicht wanneer er weer ergens een paar op een rij staan te glunderen. Met hun vaak grote en soms kleine kopjes allemaal naar het zonlicht toegekeerd.
 
Wanneer we ons gezicht keren
naar Zijn licht dat op ons schijnt.
Zullen onze kleuren diep van binnen
openbreken, sprankelen en zichtbaar worden.
 
Is het jou wel eens opgevallen? Zonnebloemen doen wat met de plek waar ze staan. De meest alledaagse plekjes krijgen sfeer. De meest saaie plekjes worden gezellig. Buiten. Maar ook binnen. Een bosje rozen is prachtig. Een bosje anjers ook. Maar een bosje zonnebloemen is meer dan dat. Ze lijken een ruimte te kunnen verwarmen. Of die zich nu bevindt in huis, op kantoor of in het ziekenhuis.
 
Geel, groen, rood of bruin,
een ieder van ons heeft iets gekregen om uit te delen.
Lang, kort, groot of klein,
allemaal hebben we iets dat een ander blij kan maken.
 
Ik denk dat ze daarom misschien ook zo vaak als cadeautje worden weggegeven. In de hoop dat die zonnebloemen zullen doen waar ze nu eenmaal goed in zijn; een onbezorgde glimlach toveren op een mensengezicht. Ik weet, zonnebloemen zijn slechts bloemen en toch zijn ze bijzonder. Toch zijn ze opmerkelijk. Toch zijn ze uniek:).
 
Aarzel niet om te zijn zoals een zonnebloem.
Groei, bloei en schitter in het licht!
Want wanneer jij laat zien wie jij echt bent,
dan kunnen ook anderen daarvan genieten.

woensdag 9 september 2015

~Hoe eerlijk is het nieuws?~

Het nieuws heeft altijd twee kanten; datgeen wat ze laten zien en horen en datgeen wat ze niet laten zien en horen.

Vergeet nooit; een halve waarheid is geen hele. (Er goedgelovig van uitgaand dat het überhaupt waarheid is wat ze verkondigen tijdens bijvoorbeeld het achtuurjournaal).

En zo is 20% waarheid ook geen 100% waarheid. Waar is de overige 45% waarheid wanneer er slechts 55% waarheid wordt verkondigd? En wat doen ze nu eigenlijk met de overgebleven procenten? Die blijven vaak als een leugenachtige waas in het midden hangen...

Het nieuws laat dingen zien. Laat dingen horen. Maar hoe vreselijk naïef zou het zijn om dat alles te geloven?

Op het nieuws zie ik wanhopige vluchtelingen die waarschijnlijk te veel en de verschrikkelijkste dingen hebben meegemaakt. Maar al surfend op het internet kom ik ook filmpjes tegen van ondankbare vluchtelingen die o.a. op een brutale manier het water en voedsel weigeren dat hun wordt aangeboden. Op het nieuws zie ik hoe Israël Gaza bombardeert. Maar over de constante aanvallen uit Gaza op Israël horen we weinig tot niets. Op het nieuws zie ik hoeveel aandacht er wordt besteed aan een leeuw die werd vermoord door een tandarts uit Amerika. Maar beelden van en verhalen over de door Boko Haram vermoorde christenen komen we nauwelijks tegen.

Mijn hart gaat uit naar mensen die lijden en naar mensen die geleden hebben. En naar de zwakken en moedelozen. Mijn hart gaat uit naar de armen en behoeftigen. En naar de mensen die hulp nodig hebben.

Maar hoe kan ik zonder volledige waarheid in de media nog weten wie dat echt zijn?

Het nieuws verkondigd iedere avond weer dat wat zij willen. Het nieuws kiest beelden uit die zij willen laten zien. Het nieuws kiest woorden uit die zij willen laten horen. Maar hoe eerlijk is dat alles nu in werkelijkheid wanneer niet alle kanten worden belicht, wanneer niet alle betrokkenen aan het woord komen en wanneer niet alle waarheid wordt verteld?

Wie kan mij garanderen dat het nieuws betrouwbaar is? Niemand.

En dus kijk en luister ik altijd met een vleugje argwaan naar het nieuws. Wetende dat er helaas genoeg dingen niet worden verteld en heel veel dingen niet worden laten zien...

Tja, het nieuws en dat soort dingen. Ze zijn niet echt mijn ding. Ik vind het interessant. Dat wel. Maar misschien juist doordat de media zo onvolledig is en daardoor zo misleidend vind ik het niet belangrijk genoeg. Toch heeft deze bovenstaande kwestie veel te maken met waarheden en leugens. En dat zijn weer dingen waar ik wel graag over nadenk en over schrijf.

Ik geloof in een God die waarheid IS en ik ben er zeker van dat Hij zou willen dat Zijn kinderen alleen een mening vormen wanneer ze zich genoeg hebben laten informeren en daardoor de volledige waarheid kennen.

Laten we dus voorzichtig zijn. Laten we waakzaam blijven. Laten we niet klakkeloos alles aannemen, vertrouwen en geloven wat ons in het nieuws wordt voorgeschoteld. En als we echt geïnteresseerd zijn; laten we dan kijken en luisteren naar meer dan alleen het reguliere nieuws.

Beproef alle dingen, behoud het goede.
1 Thessalonicenzen 5:21

Een stukje

dinsdag 8 september 2015

~Jong en ziek~ 29. Genezing

Hij echter zei: De dingen die onmogelijk zijn bij de mensen, zijn mogelijk bij God.
Lukas 18:27

Mijn ziekte is draaglijk vanwege vele dingen. Doordat God het beste met mij voorheeft bijvoorbeeld. En doordat dit alles een reden heeft. Doordat Zijn liefde, genade, trouw en troost mij elke dag bijstaan. En doordat ik na dit leven bij Hem zal mogen zijn voor altijd.

Maar een ander feit dat mij heel veel kracht en hoop geeft is dat voor mijn God niets onmogelijk is.

Gods onbeperkte macht is ontzettend rustgevend. Bovenmenselijk geruststellend. En een onmisbare werkelijkheid.

Het betekent namelijk dat mijn genezing niet op een onbereikbare plek ligt. Het ligt in Zijn handen. Het ligt in Zijn macht. Het ligt in Zijn kunnen.

Mijn genezing is niet een smeekbede die misschien ooit of nooit beantwoord zal worden. Mijn genezing is niet een wens die misschien wel of niet uit zal komen. Mijn genezing is niet een droom die misschien wel of geen werkelijkheid zal worden.

Mijn genezing is echt al heb ik het nu nog niet gekregen. Mijn genezing is een gebeurtenis die vroeg of laat plaats zal vinden. Mijn genezing wacht op mij al weet ik niet voor hoe lang nog.

Mijn genezing is een feit. Het is een zeker weten. Want mijn genezing ligt in Hem. Hij kan mij genezen. Hij wil mij genezen. Hij gaat mij genezen. En ja, Hij bepaald waar; hier of daar. Hij bepaald wanneer; nu of dan. En Hij bepaald hoe. Maar dat is niets dan perfect. Dat is alles wat ik wil. Zijn plaats. Zijn tijd. Zijn manier. En dat alles tot Zijn eer!

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ 30. De liefde van God

maandag 7 september 2015

~Lieve kleine jongen~

We dromen over jou
want je staat op ons netvlies gebrand
Ook mijn binnenste werd ontroerd
Jouw levenloos lichaampje half in het water
langs een koud nat verlaten strand

We praten over jou
want je doet wat met onze gedachten
Ook ik voelde een traan rollen
Maar er is geen woord die het verdriet 
van jouw schrijnend einde kan verzachten

We discussiëren over jou
en over de foto die van jou is genomen
Een boel meningen op een hoop
Maar ik twijfel aan hun waarde 
en jij zult daardoor zeker niet terugkomen 

Jij, die ons liet huiveren
Jij, die iets in ons losmaakte
Jij, die we niet snel zullen vergeten
Jij, die onze harten raakte

Rust nu maar zacht, lieve kleine jongen,
of leef je uit want ik weet waar jij bent
Ver weg van deze soms te wrede wereld
Omringd door volmaakte warmte en liefde
en door de Enige die jou écht & door en door kent<3

Aylan was jouw naam

zondag 6 september 2015

~Toppunt van frustratie~

Willen gaan waar je niet kunt gaan. Willen doen wat je niet kunt doen. Willen ontdekken wat je niet kunt ontdekken. Willen beleven wat je niet kunt beleven. Willen zijn waar je niet kunt zijn. Dát is het toppunt van frustratie.

Een gedachte

vrijdag 4 september 2015

~Jong en ziek~ 28. Gebed

Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.
Filippenzen 4:6&7

Gebed is voor mij als een rode draad van een zacht rood bolletje wol dat zich zigzaggend een weg baant vanaf mijn jonge jaren door de rest van mijn leven heen. Dwars door mijn goede en kwade dagen. Dwars door mijn rijkdom en armoede. Dwars door mijn gezondheid en ziekte. Ja, dwars door mijn voor- en tegenspoed heen.    

Daarom is deze rode draad degene die als bijna geen ander weet hoe goed en hoe moeilijk ik het heb gehad. Hoe vrijmoedig en hoe gefrustreerd ik ben geweest. En hoe gelukkig en hoe verdrietig ik me heb gevoeld.

Het zou een gek gezicht zijn wanneer je deze rode draad in het echt zou kunnen zien. Met een glimlach en veel plezier beklom hij bergen en met tranen en veel ongeduld banjerde hij door dichtbegroeide bossen en slenterde hij door soms oneindig lijkende dalen.

Indrukwekkend waren de stormen. Want ondanks dat ze onoverwinbaar leken rolde de rode draad altijd ongedeerd de stilte weer in.

Onvoorstelbaar waren de vallende keien. Want op onverklaarbare wijze kletterden ze gevaarlijk om de rode draad heen maar nooit bovenop hem.

En verfrissend waren de rivieren. Want wanneer de rode draad bezorgd en uitgeput per ongeluk daarin viel was het altijd meteen de sterke maar aangename stroming die hem rustig maakte en hem meevoerde voor zolang hij zelf even niet meer kon.

Gebed is voor mij als een rode draad van een zacht rood bolletje wol dat eens begon te rollen en nooit meer zal stoppen. Het rolde al voordat ik ziek werd en het rolt nu nog steeds terwijl ik ziek ben. En het zal blijven rollen, hoe de toekomst er ook uit zal gaan zien, want het is hetgeen dat ik nodig heb. Altijd. Het is hetgeen dat mij kracht geeft. Het is hetgeen waar ik steeds weer naar verlang. En hetgeen dat mijn leven zin geeft. Het is hetgeen dat mijn dagen mooi maakt. En mijn hart telkens weer verkwikt.

Tot Hem naderen. Bij Hem komen. Bij Hem zijn. Gebed is hetgeen waar ik niet zonder kan bestaan.

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ 29. Genezing