maandag 17 augustus 2015

~Van vergeving tot bevrijding~

Vergeving. Het is een veelvoorkomend woord, vooral onder christenen. En er wordt vaak over gesproken maar wat het nu werkelijk betekent... Wat er nu echt mee wordt bedoeld?

Het begrijpen van de vergeving die God ons door Zijn genade schenkt gaat mij best gemakkelijk af. Hij vergeeft ons op een vlekkeloze manier. Op een volmaakte wijze. De fout die door ons was gemaakt bestaat voor Hem niet langer meer. Totaal niet gecompliceerd.

Maar met het begrijpen van de vergeving die mensen elkaar geven heb ik iets meer moeite. Want dat gaat meestal helemaal niet zo probleemloos en voorbeeldig. D'r zijn immers een hoop tekortkomingen waar we tegenaan botsen voordat we echt daadwerkelijk die ander kunnen en hebben vergeven.

Toch moeten we de inspanning leveren die het vergeven meestal met zich meebrengt want de Bijbel roept ons op om te vergeven. Altijd. Of die ander nu vrede wil of oorlog. God vraagt aan ons om die ander te vergeven in elke situatie. En ondanks dat dat soms onmogelijk lijkt weten we door Zijn Woord dat het wel mogelijk is. God vraagt namelijk niets van ons dat wij niet kunnen.

En Hij vraagt ook niets zonder reden. Vergeven is goed. Die ander vergeven doe je niet alleen maar omdat die ander dat van je vraagt. Vergeven doe je meestal ook niet omdat die ander dat verdient. Vergeven doe je uiteindelijk omdat je weet dat het goed is. En dat vooral voor jezelf. God heeft het beste met jou voor. Vergeven zet jou vrij. Het maakt je ongebonden. Waardoor je verder kunt. Leven. Groeien. En genieten.

Vergeving schenken betekent; ervoor kiezen om de fout die een ander gemaakt heeft (en de pijn die een ander jou daarmee heeft aangedaan) hem of haar niet langer aan te rekenen.

Het betekent dus niet; zeggen dat je hebt vergeven zonder dat je het echt meent; de schuldige blijven confronteren met wat hij of zij fout heeft gedaan; blijven denken dat de schuldige jou iets schuldig is; er heimelijk plezier in hebben om de schuldige keer op keer te overladen met schuldgevoelens; toch boos en verontwaardigd blijven.

Het betekent wel; altijd je pijn, teleurstelling en verdriet bij God brengen (je gevoelens niet negeren)! En na een goed gesprek met de schuldige (schuldbekentenis; verzoening) over het voorgevallene zwijgen (op een gezonde manier!); zonder herhaling van de fout het proberen te vergeten; in liefde werken aan een nieuw vertrouwen dat je langzaam de tijd geeft om te groeien. Of na een slecht gesprek met de schuldige (geen schuldbekentenis; geen verzoening) er bewust voor kiezen hem of haar alsnog te vergeven; en de relatie of vriendschap die er met de schuldige is of was op een lager pitje zetten of helemaal loslaten.

Op wat voor manier het ook gebeurd (snel of geleidelijk aan, met veel woorden of weinig); de ander vergeven is enorm belangrijk. Het zorgt ervoor dat we niet vast gaan zitten. In boosheid of bitterheid. In gekwetstheid of zelfmedelijden. In teleurstelling of verdriet. Het zorgt ervoor dat we niet bij het oude blijven terwijl God eigenlijk al iets nieuws voor ons in petto heeft. En het zorgt er ook voor dat we die ander geven wat we zelf in eenzelfde situatie ook graag zouden krijgen... Een nieuwe kans. Een schone lei. Een nieuw begin.

Verdraag elkaar en vergeef de een de ander, als iemand tegen iemand anders een klacht heeft; zoals ook Christus u vergeven heeft, zo moet ook u doen.
Kolossenzen 3:13

Een stukje

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen