woensdag 19 augustus 2015

~Jong en ziek~ 26. Ziekte is duister

En de Heere zei tegen de satan: Zie, hij is in uw hand, maar spaar zijn leven.
Job 2:6

Ziekte is geboren in het brein van het kwaad. Uit God zelf vloeien geen kwade dingen voort en ook in de hemel zal geen ziekte zijn dus voor mij is het duidelijk dat ziekte puur duister is. En ondanks dat ziekte dus duister is en absoluut niet van God krijgt deze duisternis af en toe toch toestemming om ons, kinderen van God, aan te raken. 

Ik denk dat dit met vele dingen te maken kan hebben. Bijvoorbeeld met verkeerde keuzes die we zelf hebben gemaakt. Of met vleselijke tekortkomingen die we door middel van onze ziekte kunnen temperen. Of bijvoorbeeld met het verlangen van God om in ons iets buitengewoons te bewerkstelligen.

Hoogstwaarschijnlijk kan het ook nog te maken hebben met heel veel andere dingen... Dingen waarover wij helemaal niets weten. Dingen die ons onbekend zijn.

Uiteindelijk zullen we tevreden moeten zijn met dat wat we weten en dat wat we niet weten moeten we leren om te laten rusten. Eén ding dat wij wel zeker weten is dat ziekte duister is. En een ander ding dat wij zeker weten is dat God in ons blijft (wanneer wij in Hem blijven) ook al zijn we ziek. En terwijl Hij in ons is gebruikt Hij deze ziekte ten goede. Ook als dit niet zo lijkt mogen we daar toch op vertrouwen.

Ja, ziekte vindt zijn oorsprong in het kwaad. Zijn acties omvatten slechts geweld. Zijn maniertjes kennen geen fatsoen of beleefdheid. Zijn bedoelingen zijn alleen maar kwaadaardig en slecht. Het liefst maakt hij dood en als dat niet lukt maakt hij het liefst zoveel mogelijk kapot.

Ik kan werkelijk niets goeds over ziekte vertellen. Het enige goede dat eruit voort kan komen is datgene wat God ervan maakt wanneer je Hem toestaat. Wanneer je Zijn kracht en wijsheid de vrijheid geeft om jou overeind te houden. Wanneer je Zijn troost en liefde als een warme deken over je heen laat vallen. En wanneer je Zijn hand een verschil laat maken in jouw situatie.

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ 27. Sterk met God

7 opmerkingen:

  1. Thanks..
    Maarre, dat laatste hè; dat is niet "niets", maar juist alles!!
    Laat dat onze troost zijn! Hoe moeilijk en hoe onbegrijpelijk het leven (met ziekte) ook is..
    To God be the Glory. Forever.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heb je helemaal gelijk in! Dat is inderdaad alles. Bedankt voor je mooie woorden!

      Verwijderen
  2. Mooi stukje weer. Ik 'voel' de strijd die je hebt met jou ziekte. Die mogelijk, zo schreef je in je vorige stukje, door eigen schuld zou kunnen komen. ( Ik weet niet of het zo werkt!!??) Maar ik merk ook jou kracht die je in Zijn Kracht mag vinden. Hij maakt het verschil.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet ook niet of het zo werkt... Ik denk wel dat het zo kan werken... Anders zouden eigen keuzes niets betekenen misschien? We weten eigenlijk zo weinig over die ingewikkelde geestelijke zaken die rondom ziekte hangen... Maar ik vind het leuk om te lezen dat je m'n stukjes waardeert. Dank je:)!

      Verwijderen
  3. Ik bleef er nog over nadenken. Het is natuurlijk waar dat als je veel gerookt hebt je longkanker kunt krijgen en als je te veel eet allerlei andere ziektes. Dan kun je zeggen dat het eigen schuld is. En dan komt daar het schuldgevoel bij van ''had ik nou maar'. Dan wordt het dragen van het ziek zijn nog zwaarder. Ik weet niet of dat bij jou zo is. Maar ik geloof dat God niet straft omdat je dom bent geweest. Wel kan ziek zijn dan een natuurlijk gevolg zijn. En dan is daarin ook God aanwezig met Zijn Liefde en Genade. Zo ongeveer zie ik het. Maar zelfs een heel gezond levend mens kan ziek worden. Dat schreef je ook in je vorig stukje. Dat zou dan een gevolg kunnen zijn van de zonde val. Ziekte is grillig en duister zoals je al schreef. Maar God is LICHT. Het lezen van jou gedachten over ziek zijn stemt mij tot nadenken. Zo gemakkelijk kan een reactie gegeven worden van 'het komt wel goed en God zorgt voor je' Maar toch is er die strijd en dat vind ik heel menselijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk wel dat ik me kan vinden in hoe jij erover denkt. Dat God niet straft. Ik denk ook niet dat ik deze ziekte ooit als straf heb ervaren. Het schuldgevoel heb ik wel gehad, omdat ik weet dat ik niet goed voor m'n lichaam heb gezorgd. (Niet te veel gegeten maar juist te weinig). Maar dit doe ik nu al jaren wel en daardoor is dat schuldgevoel er eigenlijk niet meer. Maar strijd is er wel. Op genoeg vlakken. En dat is idd dat menselijke... Op willen geven. Er zat van zijn. Momenten van frustratie. Etc. En toch geloof ik nog steeds, misschien nu meer dan ooit, dat God me op een dag zal genezen. Dat maakt alles wel heel draaglijk.

      Verwijderen
  4. Die hoop op genezing doet je leven. Dat is mooi. Dat je niet meer te weinig eet (anorexia?) is al een soort van genezing. En ook dat je geen schuldgevoel meer hebt. Dat is een innerlijke genezing. Die strijd om niet op te geven lijkt mij zwaar. Maar je mag weten dat als jij wel op zou geven, Christus jou nooit op zal geven. Dat kan Hij gewoon niet. Hij heeft alles overwonnen, voor jou en voor mij.

    BeantwoordenVerwijderen