dinsdag 4 augustus 2015

~Ik wil, ik wil, ik wil!~

Raar genoeg is er altijd wel iets dat we willen. Hebben we het één dan willen we het andere. En dat zinnetje is keer op keer toepasbaar. Ook ik ben schuldig! Ik ben ziek dus ik wil gezond zijn maar zou ik straks gezond zijn dan weet ik zeker dat ik nog wel meer zou willen. Alsof het nooit genoeg is. Ons willen lijkt onverzadigbaar. Waar of niet? We willen altijd wat.

Soms willen we dat waarvan we dromen. Soms willen we dat waarover we eens hebben gehoord. Soms willen we dat wat onbereikbaar lijkt. Soms willen we zelfs dat wat van een ander is. En soms willen we gewoon meer van dat wat we al hebben.

En soms krijgen we wat we willen. En wanneer we het hebben is dat voor even leuk. We hebben plezier. We vermaken ons. We genieten ervan. Maar dan ineens, alsof we niet kunnen bestaan zonder iets te willen, komt het willen wederom in ons omhoog. Alsof we nooit tevreden zijn. Alsof we altijd onbevredigd door het leven slenteren.

Ik wil. Ik wil. Ik wil!

We wensen. We begeren. We verlangen.

Is het ooit genoeg? Of is het nooit genoeg? En wat is genoeg?

Zijn genade is toch genoeg?

Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.
2 Korinthe 12:9a

Een stukje

2 opmerkingen:

  1. Daar zouden we als mensen inderdaad vaker bij stil moeten staan! Zijn genade is genoeg! Dat is wat telt! Mooi gezegd hoor!

    BeantwoordenVerwijderen