zondag 16 augustus 2015

~Een groene mooierd in het groene gras~

 
Gisteren kwam ik tijdens het wandelen met ons hondje niet d├ęze groene beauty tegen maar wel een soortgelijke. Een sabelsprinkhaan. Je ziet ze niet zo vaak. Deze joekels van een sprinkhanen.
 
Onopvallend.
Schuchter.
Stil.
 
Want ondanks dat ze groot zijn, zijn ze toch klein. Ondanks dat ze fraai zijn, zijn ze toch terughoudend. En ondanks dat ze fascinerend zijn, zijn ze toch bijna onzichtbaar. Vooral wanneer ze ook nog eens opgaan in hun omgeving. Die groene mooierd.
 
Teruggetrokken.
Weggedoken.
Verscholen.
 
Hij zat verstopt in het groene gras. Te doen alsof hij niet bestond. Zijn techniek werkte want ik zag hem niet. Totdat hij een sprongetje maakte. Want toen trok hij mijn aandacht en kon ik voor heel even van zijn excentrieke schoonheid genieten:).  
 
Dat zijn de mensen die vaak worden vergeten.
Maar misschien wanneer we wat vaker iets beter zouden kijken.
Dan zijn juist zij het die ons aangenaam zullen verrassen.

4 opmerkingen:

  1. Verrassend genoeg zat er een op de slaapkamer van onze dochter :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat grappig:)! In slaapkamers kom je ze al helemaal niet snel tegen!

      Verwijderen
    2. Ze gilde dan ook erg hard :-0 :-)

      Verwijderen
    3. Haha, ik kan me er iets bij voorstellen;)!

      Verwijderen