woensdag 19 augustus 2015

~Bramen om van te smullen~

 
Wij hebben mazzel. (Nou ja, vooral ik dan, ik lust ze graag). Want naast ons huis, ergens op een verdwaald stukje grondgebied, groeien sinds een paar jaartjes braamstruiken. Wilde, met stekels en al. Tussen onkruid en brandnetels, autsj. Maar met lekkere bramen, dat wel! De eerste jaren zat er nauwelijks een braam aan. Vorig jaar begon het echter ineens al aardig voller te raken. En dit jaar zijn het er veel! Heel veel:)!
 
Als deze wereld een braamstruik is
dan zijn wij, mensen, de bramen.
De meeste donkerblauw, verscheidene rood en een enkele groen.
Sommige zuur, sommige zoet. Sommige groot, sommige klein.
De één verstopt onder een blaadje, de ander hangend in het volle licht.
Maar ieder uniek op zijn eigen manier.

Misschien nog maar ongeveer een week geleden werd de eerste braam donkerblauw. Maar inmiddels zijn het er tientallen, waarschijnlijk zelfs wel meer dan honderden, die rijp zijn en geplukt kunnen worden:). Yummy!

Met warme en liefdevolle toewijding kijkt God rond
en houdt Hij iedere braam zorgvuldig in de gaten.
Want altijd weer is Hij op zoek
naar een blauw, rood of groen bramenhart
die volkomen naar Hem uitgaat.
 
Vandaag ook weer een flink bakje vol gezocht en opgesmuld. En ik moet toegeven; een paar zijn niet te eten. Maar de meesten zijn erg lekker en soms zit er zelfs een allerheerlijkste tussen die mijn buikje extra blij maakt:). Dus morgen ga ik weer heen. Zoeken. Plukken. En snoepen. Gewoon omdat het kan;).

1 opmerking:

  1. O je maakt me jaloers! Superlekker!
    Prachtig je doortrekken in een geestelijke les. Dank!

    BeantwoordenVerwijderen