maandag 6 juli 2015

~Met Hem jouw angsten overwinnen~

Daar zit je dan. Binnen. Verplicht maar toch ook vrijwillig opgesloten in je kamer. Het is een kleine kamer. En het is er klam en warm. Eentonig ook want alles heeft één kleur. En onbeweeglijk want er veranderd nooit wat. Veilig, dat wel. Maar voor de rest slechts benauwend en saai.

En constant verlang je naar buiten. Omdat je daar kunt groeien en bloeien en genieten. Omdat je daar volop kunt leven. Omdat je weet dat je daar hoort.

Maar toch blijf je binnen zitten.

Je durft de gordijnen nauwelijks open te trekken want voorbijgangers zouden jou zomaar kunnen zien. Ook durf je het raam niet open te doen want dat zou betekenen dat passanten jou zomaar zouden kunnen horen. En een stap buiten de deur zetten durf je al helemaal niet. Want buiten daar gebeurd het. Daar wordt er op jou gelet. En daar klemt dan die verschrikkelijke onzekerheid zich aan je vast.

De gedachte alleen al geeft je een rotgevoel. En juist dat gevoel zorgt er elke keer weer voor dat jij voor binnen kiest. Waar jij moeizaam smacht en hunkert naar buiten.

Eigenlijk ben je er gigantisch zat van. Van dat binnen zitten. Want het maakt je verdrietig. Het maakt je somber. Het maakt iemand van jou die jij niet bent. En het duurt nu al zo lang...

Te lang besluit je op een dag.

Het is genoeg geweest. Binnen zitten wil je niet meer en zal je niet langer. Vandaag ga je naar buiten. Vandaag zal jouw lef het van je angsten winnen. Vandaag ga je proeven van al het moois dat daar op jou wacht...

Met een bevende hand grijp je resoluut de deurkruk beet. Je vindt het spannend maar je bent vastbesloten. Negatieve gedachten schreeuwen in je hoofd, proberen onophoudelijk jouw aandacht te trekken. Maar vandaag negeer je ze. Vandaag luister je niet naar ze. En met nieuwsgierige ogen gooi jij de deur open. Onmiddellijk daarop stroomt er een moedige kracht door je lichaam. Een kracht die jou zachtjes naar buiten duwt.

Heel even moet je schrikken. Want er staat plotseling een Man naast je. Maar nog voordat je bang kunt worden heeft Hij je al gerustgesteld. Het is een oude Bekende van je. Iemand Die jou vroeger ook graag een handje hielp. Hij vraagt of Hij met je mee mag gaan. Zodat je het niet alleen hoeft te doen.

Gretig neem je Zijn aanbod aan. Want betrouwbaar is deze Man altijd geweest en tezamen klinkt toch veel fijner dan alleen.

En terwijl je samen met Hem je eerste stappen zet merk je dat Zijn bemoedigende woorden jou sterker maken. Dat ze je rust geven. En dat ze ervoor zorgen dat je dapper verder gaat. Ook merk je dat je in Zijn troostvolle en liefdevolle aanwezigheid nauwelijks nog bang bent. Alsof je angsten verdwijnen zodra je naast Hem loopt.

Voor heel even voel je je onoverwinnelijk.

En ondanks dat jij je beseft dat je nog een lange weg hebt te gaan weet je ineens heel zeker dat je het met Hem aan jouw zijde uiteindelijk wel zal gaan redden.

Wanneer u zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, door rivieren, zij zullen u niet overspoelen. Wanneer u door het vuur zult gaan, zult u niet verbranden, geen vlam zal u aansteken. Want Ik ben de Heere, uw God, de Heilige van Israël, uw Heiland.
Jesaja 43:2&3

Een stukje

Zie ook:
~Het gevaarlijke beest dat angst heet~

1 opmerking: