woensdag 17 juni 2015

~Jong en ziek~ 20. Geduld

En daarom wacht de Heere, opdat Hij u genadig zal zijn; en daarom zal Hij Zich verheffen om Zich over u te ontfermen. Voorzeker, de Heere is een God van recht. Welzalig zijn allen die Hem verwachten.
Jesaja 30:18

Geduld heeft alles met tijd te maken. Je neemt de tijd niet. Je wilt de tijd niet nemen. Je kunt de tijd niet nemen. Jouw gevoel vertelt jou; jij hebt hier geen tijd voor. En dan komt ongeduld om het hoekje kijken.

Dit klinkt mij in ieder geval heel bekend in de oren. Want ondanks dat ik als kind van God alle tijd heb gekregen is geduld één van mijn grootste uitdagingen geweest. En nog steeds is het voor mij een hindernis die mij zo nu en dan laat struikelen.

Gek toch eigenlijk?

Ik heb mijn periode van ziekte ook wel eens gestolen tijd genoemd. Of verloren jaren. Want: 'Oh, wat duurt het lang'. 'Hier heb ik helemaal geen tijd voor'. Maar hoe waar is dat terwijl ik weet dat mijn klok nooit zal stoppen en altijd door zal blijven tikken?

Tijd. Mijn ongeduld verteld mij keer op keer dat die er niet is of dat ik daar niet genoeg van heb. Maar is dat geen leugen? Ik heb immers eeuwig de tijd en in die tijd ligt zelfs de zekerheid van een toekomstig gezond leven. Dus waarom mijn gebrek aan geduld?

Ik weet; op een dag zal ik leven in goede gezondheid en dan mag ik daar ook nog eens voor alTIJD van genieten. Dus ik wacht nog even. Zo lang als het moet. Wacht ik op Hem.

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ 21. Optimisme

dinsdag 16 juni 2015

~Jong en ziek~ 19. Armoede

Want Ik ben de Heere, uw God, Die uw rechterhand vastgrijpt en tegen u zegt: Wees niet bevreesd, Ik help u.
Jesaja 41:13

Mijn lichamelijke armoede is een aanhoudend gemis. En mijn lichamelijke rijkdom was dat extraatje wat mijn leven in alles aangenamer en makkelijker maakte.

Want lichamelijke rijkdom is als een paraplu boven je hoofd in de stromende regen. Als warme wanten om je handen wanneer het vriest. Het is als zonnecrème op je gezicht tegen felle zonnestralen. En als een huis om in te schuilen wanneer het stormt.

Het is als een flesje koud water op een hete zomerdag. Als een rijkelijk belegd broodje wanneer je trek hebt. Het is als een dikke deken in een koude winternacht. En als een heerlijk matras wanneer je moe bent.

Dat is een goede gezondheid. Hetgeen dat ervoor zorgt dat je ieder moment volop kunt beleven. Dat je elke gebeurtenis intens kunt ervaren. Dat je kunt proeven van het leven op z'n allerbest.

Dat kan ik nu niet. Ziekte staat in de weg om dat te kunnen. En ja, dankzij mijn God weet ik; geestelijke rijkdom is belangrijker dan lichamelijke rijkdom en op een dag zal ik deze last niet langer hoeven dragen. Dat is mijn troost.

Maar toch omdat het zoveel fijner zal zijn om te leven in een gezond lichaam zal ik, zolang ik nog ziek ben, daar altijd hartstochtelijk naar blijven hunkeren...

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ 20. Geduld

~Biddende handen~

Omringt door onrust en angsten,
vouw ik mijn handen ineen.
Want pratend met mijn Maker,
verdwijnen mijn zorgen meteen. (Uit oude doos: 2008)

Een gedichtje

maandag 15 juni 2015

~Jong en ziek~ 18. Rijkdom

Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal. Mijn hulp is van de Heere, Die hemel en aarde gemaakt heeft.
Psalmen 121:1&2

Het is een rijkdom om te mogen leven in een gezond lichaam. Ik kan het weten, ik weet er alles van. Van ziek zijn. En van gezond zijn.

Mijn gezonde lichaam was als een schat. Mijn zieke lichaam is als een chronische tekortkoming.

Het is als het bijwonen van een concert, maar ik moet zitten op de achterste rij. Het is als slenteren langs het strand, maar mijn voeten mogen het water niet raken. Het is als reizen met de trein, maar uitstappen mag ik nergens. Het is als lopen in een warenhuis, maar kopen mag ik niets.

Ziek zijn is voortdurend pech hebben.

En leven in een gezond lichaam is een voorrecht die vaak wordt onderschat. Tenminste, ik was mij er in mijn gezonde jaren niet van bewust dat ik de beschikking had over een bijzonder aanzienlijke rijkdom. Totdat ik ziek werd en erachter kwam dat een goede gezondheid een grote zegen is en een buitengewoon kostbaar bezit. En ja, dankzij mijn God weet ik; het is niet het belangrijkste en aan mijn ziekte komt gelukkig op een dag een eind. Dat is mijn troost. 

Maar juist omdat ik eens van een goede gezondheid heb mogen proeven is het iets waar ik, zolang ik nog ziek ben, altijd vurig naar terug zal blijven verlangen...

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ 19. Armoede

zaterdag 13 juni 2015

~Truth & freedom~

When the truth is spoken chains break open. And yes sometimes this hurts. Especially when those chains are heavy and thick and have slowly grown deep inside your skin. But in the end it is the truth, and only the truth, that will set you free.

Een gedachte

donderdag 11 juni 2015

~Verlossing & leven~

Wij leven om gered te worden en Hij leefde om ons te redden<3!

Een gedachte

dinsdag 9 juni 2015

~Overwhelmed & amazed~

Really don't know what to say... Overwhelmed. Amazed. Speechless. I'm just thankful. Forever I am thankful<3!

Een gedachte

maandag 8 juni 2015

~De weg, de waarheid en het leven~

Er is een weg. En niet zomaar één, maar een hele bijzondere. Want het is een weg die alleen geestelijk zichtbaar is, zo buitengewoon. Een weg waarvan er maar één is, zo uniek. Een weg waarop onmogelijke dingen plaatsvinden, zo wonderbaarlijk. Een weg zoals geen andere.

Want het is een weg vol troost, kracht en liefde. Een weg vol geborgenheid, vrede en vreugde. Een weg vol hoop en beloften. Een weg vol genade en onverdiende geschenken. En een weg vol innerlijke vrijheid.

Een weg waarop je zo nu en dan met verbazing zult staan kijken naar de mooie dingen die om je heen gebeuren. Een weg waarop je af en toe vol verwondering diepe dingen gadeslaat. Een weg waarop je hart regelmatig ontroerd wordt door Diegene die jou de weg wijst.

Maar heel eerlijk moet ik ook zeggen dat het niet de gemakkelijkste weg is. Want soms vergt deze weg ook enorm veel geduld en doorzettingsvermogen. Soms vraagt deze weg ook grootse opofferingen en gehoorzaamheid. En er zijn zeker eenvoudigere wegen om te gaan.

Ja, een weg vol avontuur en leven. Maar soms ook een moeilijke weg want op deze weg is de kans heel groot dat je wordt onderwezen en dat je wordt beproefd. En dat niet alleen wanneer jij dat wilt. Soms ook als jij dat niet wilt. Want het is een weg waarop je soms moet geven wanneer je niet wilt geven. Waarop je soms moet wachten wanneer je geduld ver is te zoeken. Een weg waarop je soms met je verstand moet kiezen terwijl jij je gevoelens niet wilt negeren. Waarop je soms los moet laten terwijl je veel liever vasthoudt. Een weg waarop je jezelf soms moet verloochenen.

En waarschijnlijk klinkt dat niet heel aantrekkelijk. Want waarom zou je het jezelf moeilijker maken dan nodig is? Waarom deze uitzonderlijke maar soms moeilijke weg inslaan als je ook een makkelijke kunt bewandelen?

Het antwoord daarop heeft alles met de waarheid te maken. Want de waarheid is dat deze weg bestaat. En de waarheid is dat deze weg niet zomaar bestaat; het heeft een doel. De waarheid is dat deze weg tijdelijk misschien soms heel uitdagend kan zijn maar uiteindelijk is het wel de enige weg die jou kan brengen naar de plek waarvoor je werkelijk bent bedoeld en gemaakt.

Nee, het is geen weg die gemaakt is van asfalt, stenen of zand maar een weg die tot stand is gebracht door bloed. Kostbaar bloed. Heilig bloed dat heeft gevloeid zodat deze weg een begin kreeg en een einde. Zodat deze weg zichtbaar werd voor wie in het bloed van deze Man gelooft. Zodat deze weg toegankelijk werd voor iedere gelovige die op deze weg wil wandelen.

Het is de enige weg naar het hart van God de Vader, jouw Maker. Het is de weg die Yeshua mogelijk heeft gemaakt, Gods Zoon. En het is de enige weg die jou brengt naar de plaats waar je voor altijd en eeuwig volmaakt gelukkig zult zijn.

Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor naar binnen gaan; maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden.
Mattheüs 7:13&14

Een stukje

Zie ook:
~Was mij, dan zal ik witter zijn dan sneeuw~

woensdag 3 juni 2015

~Gemis & hartzeer~

Wanneer je niet uitbundig kunt lachen terwijl je dat wel wilt. Wanneer je niet gezellig kunt kletsen terwijl je daar wel zin in hebt. Wanneer je niet echt aanwezig kunt zijn terwijl je er wel bent. Wanneer je niet werkelijk vrij kunt zijn terwijl je je wel vaak zo voelt. Wanneer je niet de lichaamskracht bezit om volledig jezelf te kunnen zijn dan wordt je hart gevuld met een gemis die alleen God kan verzachten.

Een gedachte

dinsdag 2 juni 2015

~Onvoorwaardelijk & volkomen~

Ongeacht jouw prestaties of missers. Ongeacht hoe jij eruit ziet of hoe niet. Ongeacht je behaalde successen of mislukte pogingen tot. Ongeacht je gepleegde fouten of goede daden. Ongeacht jouw vergaarde bezittingen of schamele armoede. Ongeacht je onzekerheden of zelfvertrouwen. Ongeacht wat je kunt of wat je niet kunt. Jij bent waardevol en God houdt van jou!

Een gedachte

maandag 1 juni 2015

~Wanneer ziekte je leven binnen walst...~

Ik had liever niet daar gestaan maar die vernietigende tornado kwam heel onverwachts, als een bulderende donderslag bij heldere hemel, en overrompelde mij met zijn brute kracht. Ik kreeg geen kans om weg te rennen. Geen tijd om na te denken. Geen tijd om een plan te maken. Zelfs geen tijd om mij te verzetten. Woest greep hij om zich heen. En alsof ik zo licht was als een veertje sleurde hij mij mee omhoog de lucht in. Duizelig keek ik angstig toe hoe deze storm met mij zijn gang ging. M'n gevoelens schommelden wild en hevig heen en weer. En m'n gedachtes wiegelden en wankelden. Nog lang niet van de schrik bekomen vroeg ik me af: 'Waarom ik?'

Kom bij Mij, Mijn kind. Ik zal je troosten.

Verward keek ik om me heen toen de wind een klein beetje begon te liggen. Ondanks de zogenaamde kalmte bleef ik meedraaien in zijn machtige kolk. Vanuit mijn ooghoeken zag ik de moed en de kracht die ik eens had gekend aan mij voorbijvliegen. Ook de kostbare stukjes zelfvertrouwen, die ik in al die jaren daarvoor had verzameld, sloegen op de vlucht en deinsden nu mee op het ritme van deze gewelddadige dief. Mijn lichaamskracht was mij ontnomen maar tegelijkertijd ook nog zo heel veel meer. Ik voelde me leeg. Ik voelde me bijna niets of niemand meer. Alsof ik op klaarlichte dag was bestolen van mijn eigen identiteit.

Kom bij Mij, Mijn kind. Ik zal je herstellen.

En het voelde zo zinloos al die tranen die vielen. Want meteen werden ze opgeslokt door de reusachtige razende muren om mij heen. Mijn geschreeuw en mijn gejammer. Het werd onmiddellijk verzwolgen door het bulderend geluid van de tierende wind. Mijn smeekbedes. Het was alsof ze in het niets verdwenen.

Kom bij Mij, Mijn kind. Want ik heb ze wel gezien, al jouw tranen die vloeiden. Ik heb ze wel gehoord, al je gebeden, stuk voor stuk.

Omringd door het constante oorverdovende lawaai van de storm hoorde ik alleen nog maar dat en mijn eigen geklaag en gezeur. Totdat ik ineens een hand op mijn schouder voelde en besefte dat ik niet alleen was. Dat ik al die tijd nooit alleen was geweest. Hij was ook daar. Dicht bij me. Heel dicht bij me. Hij stond achter mij. Al die tijd had Hij daar gestaan. Om mij te troosten wanneer het mij te veel werd. Om mij kracht te geven wanneer ik niet meer kon. Om mij lief te hebben wanneer ik mij waardeloos voelde en om mij op te vangen wanneer ik viel.

Midden in de chaos begon ik Zijn stem te verstaan en heel even vroeg ik me af waarom ik Hem niet eerder had gehoord. Maar al snel wist ik waarom en boog ik vol schaamte mijn hoofd... Nooit had ik de rust en de tijd genomen om naar Hem te luisteren.

Angst ging ervandoor toen ik die tijd wel nam. De verwarring en de zorgen verdwenen toen ik die rust wel pakte. En aan mijn zwakte en beperking raakte ik zelfs een heel klein beetje gewend. Maar ondanks dat blijft mijn verdriet. Blijft mijn verlangen. Blijft mijn intens gemis. En blijft mijn vraag. 'Zal ik ooit verlost worden uit de klauwen van dit monster?'

Ja, ook daar zal Ik in voorzien. Blijf bij Mij en op Mijn tijd zal Ik jou bevrijden.   

Wat buigt u zich neer, mijn ziel, en wat bent u onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem weer loven; Hij is de volkomen verlossing van mijn aangezicht en mijn God.
Psalmen 42:12

Een stukje