woensdag 13 mei 2015

~Jong en ziek~ 15. Dood

Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere.
Romeinen 8:38&39

Toen ik ziek werd gingen er ineens allerlei gevoelens door me heen die ik eerder nooit had gevoeld. Gevoelens over de dood hoorden daar ook bij. Eerder had de dood zo ver weg geleken. Ik was jong en gezond. Ik dacht niet aan doodgaan. Maar dat veranderde toen ziekte mij kwam vergezellen.

Ziekte associëren we met de dood. Althans, ik deed dat. En van de dood gaan onze nekharen recht overeind staan. Tenminste, de mijne toen wel. Ik wilde niet dood. Nog lang niet. Toch werd het voor mijn gevoel ineens een reële mogelijkheid.

Want ik heb nachten gekend waarin ik dacht dat ik de morgen misschien niet zou halen. Ik heb dagen beleefd waarop mijn lichaam mij verraadde en lichaamskracht mij compleet in de steek liet. Momenten waarop ik veel in bed moest liggen. Momenten waarop zelfs het bewegen van mijn hoofd en het draaien op mijn zij mij moeite kostte. Ik heb voor heel even gedacht dat ik misschien dan toch, ooit op een dag, niet oud en grijs zou worden...

En dat vond ik helemaal geen gezellig vooruitzicht. Want ik wilde leven. Lang leven. En nog heel veel beleven. En de dood... Dat was een reis die ik nog lang niet wilde maken.

Toch begon ik mezelf verontrust af te vragen; wat als? Wat als deze ziekte mij wel een stukje dichterbij mijn dood had gebracht? Wat als het mij wel zou overkomen? Doodgaan terwijl ik nog jong ben. Wat als engelen mij wel eerder zouden komen halen dan dat ik zelf wilde? Wat als?

De enige echt bemoedigende antwoorden op die vraag vond ik in Gods Woord. 'Jezus zei tegen haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven'. Johannes 11:25. 'Want als wij leven, leven wij voor de Heere en als wij sterven, sterven wij voor de Heere. Of wij dan leven of sterven, wij zijn van de Heere'. Romeinen 14:8. 'Maar wij hebben goede moed en wij hebben er meer behagen in om uit het lichaam uit te wonen en bij de Heere in te wonen'. 2 Korinthe 5:8. Ik vond mijn rust over de dood in die woorden.

Nee, de dood heeft veel van z'n mysteries niet verloren. Spannend blijft het want ondanks dat het hoort bij het leven blijft het voor ons, levenden, toch best een groot geheim. Maar de dood is wel zachter geworden. Minder kil en niet meer eng. Want of ik nu jong doodga of oud. Ik ben van Hem en nadat ik ben doodgegaan mag ik heel dicht bij Hem zijn.  

Een dertig dagen dagboekje

Zie ook:
~Jong en ziek~ 16. Tegenslag

2 opmerkingen:

  1. Wat een herkenbaar stukje. Door mijn omgeving wordt ik geconfronteerd met de dood. En zelf word ik ouder. Ook ik kan die nare ziekte krijgen, waarom ik niet. Er zijn mysteries rondom de dood, maar ik geloof dat wij een soort verhuizing meemaken. Ons oude lichaam sterft, maar wij gaan direct naar Christus met een nieuw lichaam. Dit is wat ik geloof dat o.a. Filipenzen 1: 23 mij leert.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helaas brengt idd niet alleen ziekte ons in aanraking met de dood:(... Wij, mensen, zijn bedoeld om eeuwig te leven. Misschien hebben we daarom zoveel moeite met de dood? Bedankt voor de bemoedigende tekst die je stuurde! Ik heb hem net gelezen en er is niets geruststellender dan het weten dat ik bij Jezus mag zijn wanneer ik heen ben gegaan.

      Verwijderen