dinsdag 17 maart 2015

~Uitzien naar de hemel~

Je kent dat vast wel. Je ligt te dromen maar wanneer je wakker schrikt word je zo vliegensvlug snel met de realiteit geconfronteerd dat je spontaan vergeet wat je aan het dromen was.

Soms vraag ik me af of het ons net zo zal vergaan wanneer we lichamelijk overlijden. Het verschil tussen dit leven en het leven hierna is misschien zo groot dat we ook veel van dit alles compleet zullen vergeten wanneer we daar komen...

Ja, in een leven na de dood geloof ik. En dan denk je over dat soort dingetjes nog wel eens na. Tenminste, ik wel. Ik stel me dan soms voor hoe het daar zal zijn...

Zal ons lichaam daar dingen kunnen dat het hier niet kan? Honderd km per uur rennen misschien? Hoe heerlijk zou dat zijn! Of zal er daar in ons hoofd nooit meer een vraag ronddwalen? Omdat we gewoon alles zullen weten? Hoe vredig zou dat zijn! Zullen we een pandabeer als huisdier mogen? Zullen onze mannen en vrouwen onze beste vrienden zijn? Zullen we nooit meer hoeven slapen? Daar.

Ik vraag me dat wel eens af...

Maar nog veel vaker denk ik aan de dingen die God ons in Zijn Woord belooft. Ik denk dan aan de plaats die Hij voor ons bereidt (Johannes 14:2, 2 Korinthe 5:1). En aan de heerlijkheid die ons daar zal vergezellen (Romeinen 8:18). Aan de oneindigheid die ons door het geloof in Jezus Christus gegeven zal worden (Johannes 3:16, Johannes 11:25&26). En aan de tranen die daar niet zullen zijn (Openbaring 21:4). Maar ook vaak denk ik nog wel eens aan datgene wat mij hier sterk houdt en daar eveneens niet van mijn zijde zal wijken; de liefde van God (Romeinen 8:38&39).

Voor nu is het nog slechts uitzien. Verlangen. Geloven. Verwachten. Hopen. Vertrouwen. En uitzien.

Maar straks worden deze dingen werkelijkheid en dan... Dan zullen we heel misschien wel kunnen vliegen:).

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.
2 Korinthe 4:18

Een stukje

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen