maandag 30 maart 2015

~Jong en ziek~ Voorwoord

Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.
2 Korinthe 12:9

Ik denk niet, ik weet wel zeker van niet, dat ik geheel en foutloos op papier kan krijgen wat deze ziekte met me heeft gedaan en wat deze ziekte nog steeds met me doet. Toch wil ik jullie een minuscuul kijkje laten nemen in dit ongewone en bij tijd en wijle soms best moeizaam leventje van me.

Wat mij bijna acht jaar geleden overviel kleeft nu nog steeds aan me. Een zwakheid die onaangekondigd toesloeg en mij overweldigde. Een zwakheid die mij met zijn kracht verbaasde. Een zwakheid waarvan ik niet wist of het kwam om mij te doden, om mij een lesje te leren of gewoon om mij lastig te vallen.

Een zwakheid die altijd aanwezig is, ook op m'n beste dagen. Een zwakheid die ik niet goed onder woorden kan brengen maar die me bij te veel inspanning en krachtgebruik nog zwakker maakt dan dat ik al was. Een zwakheid die door vele artsen is onderzocht en bekeken zonder dat iemand mij ooit het antwoord heeft kunnen geven op die dringende vraag; 'Wat is er met mijn lichaam aan de hand?'

Een zwakheid waardoor ik veel ben kwijtgeraakt. Een zwakheid waardoor ik een hoop gezelligheid en mooie dingen heb moeten missen. Een zwakheid die ik op een bepaalde manier na al die jaren nog steeds niet kan accepteren. Omdat er elke dag weer een moment komt waarop ik weer iets misloop. Waarop ik weer alleen maar toe mag kijken. Waarop ik weer niet kan doen wat ik wil doen.

Een zwakheid die ik op zijn zwakste momenten niet uit kan staan en een zwakheid die ik zelfs op zijn sterkste momenten verafschuw. Een zwakheid die me heel wat frustratie, boosheid en teleurstelling heeft gekost. Een zwakheid die veel tranen heeft veroorzaakt en die ontzettend veel verdriet heeft gebracht.

Maar boven alles; een zwakheid die God toestond. En daarom een zwakheid die gekomen is met een reden. Met een bedoeling. En dat maakt het draaglijk.

Graag praat ik, ondanks die geruststellende zekerheid, niet over mijn ziekte. Er kwam immers nooit een diagnose. En dat maakt het uitleggen van mijn situatie soms onaangenaam. En ingewikkeld te begrijpen voor een ander. Toch wil ik graag iets over deze bizarre periode vertellen. Mijn motivatie is het feit dat ik niet de enige ben die jong, ziek en christen is. Een uitdagende combinatie. 

Maar niet een onmogelijke:)! Lees maar met me mee en wat ik hoop is dat jij daar misschien iets aan zult hebben.

Voorwoord

Zie ook:
~Jong en ziek~ 1. Overweldiging

zondag 29 maart 2015

~Rough & beautiful~

Life is rough but beautiful<3.

Een gedachte

~Ik ben dol op de zonnebloem~

 
Misschien is het omdat hij lijkt op een grote fonkelende ster. Of op een zacht kussentje waar je zo heerlijk je hoofd in zou kunnen laten rusten. Misschien is het de prachtige schoonheid die om hem heen hangt. Of misschien zijn het de zoemende bijtjes die daar weer op af komen. Misschien is het zijn reusachtige uitstraling, de vrolijkheid die hij in mij losmaakt of misschien zijn het toch zijn schitterende kleuren. Ik weet het niet. Maar de zonnebloem is mijn lievelingsbloem:)!

zaterdag 28 maart 2015

~Als een zuivere witte roos~

Als een zuivere witte roos,
zo zal Hij je maken.
Rein & smetteloos,
wanneer je Hem volgt
& jij je door Zijn liefde aan laat raken.

Een gedichtje

vrijdag 27 maart 2015

~Gelukkig & ongelukkig~

Every dark situation requires some heavenly colours:)! Het is niet per se de afwezigheid van ellende en moeilijkheden dat mij gelukkig zou maken. Het is niet per se het ontbreken van tegenslag en beproeving dat mij gelukkig zou maken. Het is vooral en hoofdzakelijk de aanwezigheid van God's liefde in mijn leven dat mij gelukkig maakt.

Een gedachte

~Life & more~

Brilliant how life shows us that there's clearly more than just our eyes can see.

Een gedachte

donderdag 26 maart 2015

~Het geheim van mijn moeder~ (14)

(Fictie) Gespannen keek ik de bus na die zonder mij verder reed. Dit was de halte vanwaar ik lopend bij het huis van oma kon komen. Gisteren had ik het gevonden adres snel opgezocht. Meteen daarna had ik m'n rugtas uit de kast getrokken en volgegooid met de kleren en spullen die ik nodig zou hebben. En vandaag liep ik dus hier. Op weg naar oma Door.
Tot op dit moment was ik er eigenlijk vanuit gegaan dat oma Door me met open armen zal ontvangen. Het zou passen bij de vrouw die ik in mijn herinneringen meedroeg. Maar stel dat ze helemaal niet blij zal zijn mij weer te zien? Om wat voor reden dan ook? Het was natuurlijk mogelijk. Herkennen zou ze me waarschijnlijk ook niet. Logisch. Ik was immers geen lief klein kind meer. Zal ze me wel gaan geloven wanneer ik zal zeggen wie ik ben?
De zenuwen stroomden door m'n lichaam en hoe dichterbij ik kwam hoe meer vragen en twijfels door m'n hoofd heen schoten. Stevig bleef ik doorlopen totdat ik ineens iets in de straten begon te herkennen. Een golf van opluchting ging door me heen. Het adres klopte in ieder geval. En als oma Door nooit was verhuisd stond ik over een paar minuten bij haar voor de deur.
Terwijl ik langzamer begon te lopen zag ik verderop de vijver liggen. Het was een klein vijvertje. Maar toen had het groot geleken. Er zwommen nog steeds eenden. Zouden eenden ouder dan tien jaar kunnen worden? Ik vroeg het me af. Achter de vijver lag het bruggetje waarop we altijd gingen staan wanneer we het brood naar de eendjes toegooiden.
Ik besloot dezelfde route te nemen die Oma Door en ik toen elke morgen hadden gelopen. En terwijl ik over het bruggetje heenliep viel me op dat nog veel hetzelfde leek. Het kleine kioskje op de hoek van de volgende straat die ik inliep leek ook helemaal niet te zijn veranderd. Er stond nu een jonge meid verstopt achter de rijen kranten en tijdschriften. Toen had er een oudere man gestaan. Oma had hem bij naam gekend. Ik weet niet meer hoe hij heette. Een paar keer hadden we bij hem een Donald Duckje gekocht die oma Door s 'avonds, voor het slapen gaan, aan me voorlas. Samen hadden we toen om de domme streken van Donald gelachen.
Het gevoel dat ik toen bij oma Door vaak had gevoeld leek even weer heel tastbaar. Het had zo veilig gevoeld. Samen met oma Door in haar grote stoel. Ik was destijds al best groot maar toch had ze me vaak bij haar op schoot getrokken. Het had zo goed gevoeld. Dicht bij oma Door. Van wie ik onverdeelde aandacht kreeg. Die mij het gevoel had gegeven dat ze mijn gezelschap echt fijn vond. Die me zelfs eens heeft verteld dat ze van me hield. Ik ben dat nooit vergeten. Ik ben haar nooit vergeten.
Met een versnelde hartslag liep ik de straat van Oma Door in. Ik hoopte heel erg dat oma Door ook mij niet was vergeten. Ja, hier was het. De flat waarin ze woonde. Op de derde verdieping. Er was een lift aanwezig maar ik besloot de trap te nemen. Niet veel later stond ik voor haar deur. Nog steeds was ik rusteloos en bang voor oma's reactie maar ik besloot snel op de bel te drukken want ik wilde me niet langer zo verschrikkelijk nerveus voelen.
De bel weerklonk luid. Al snel hoorde ik een deur opengaan. Dat moest oma Door zijn. Haar voetstappen kwamen dichterbij en met een handige hand haalde ze de deur van het slot om hem vervolgens wagenwijd open te doen.
'Hallo jongedame, wat kan ik voor je doen?'
Vriendelijke ogen keken me vragend aan.
'Oma Door?', vroeg ik voorzichtig al herkende ik haar duidelijk.
Volslagen verbaasd keek oma Door me onderzoekend aan.
'Hannah?'

Een verhaaltje

woensdag 25 maart 2015

~Thank You deeply~

I was wandering in places all alone;
places where I didn't belong.
Dangerous & dark & places where;
nobody would survive on their own.

I would never ever have found my way
if You weren't there to show me.
For sure I would certainly have lost my way
if You weren't there to be my arrow.

Thank You so much for being there.
And thank You deeply for saving me<3.

Een gedicht

~Vader & kind~

Ik weet niet hoe groot U werkelijk bent. Hoe grandioos. Hoe buitengewoon. Hoe machtig. Hoe prachtig. Hoe ontzagwekkend. Want Uw grootheid is niet te begrijpen & Uw werken en wegen zijn onbevattelijk. Maar dit weet ik wel; U bent mijn Vader & ik ben Uw kind. En dat is voor mij genoeg.

Een gedachte

dinsdag 24 maart 2015

~Deel & geheel~

Slechts een deel zien is niet hetzelfde als het geheel zien.

Een gedachte

~Eerlijkheid~

Laten we eerlijk zijn; niet iedereen is eerlijk. Er zijn mensen die het nooit hebben geleerd om eerlijk te zijn. En er zijn mensen die daardoor niet goed weten hoe ze het roer om moeten gooien. Maar er zijn ook mensen die liever niet eerlijk zijn en er daarom heel bewust voor kiezen om oneerlijk te zijn. In ieder geval zijn er genoeg mensen die nog niet hebben ontdekt hoe krachtig eerlijkheid kan zijn. Want eerlijkheid is sterk. Veel sterker dan zijn antoniem.

Het is bijvoorbeeld in staat om gebroken relaties te lijmen. Het is in staat uiteengedreven harten weer tot mekaar te brengen. Het is in staat geliefden nog dieper met elkaar te verbinden. En vriendschappen nog mooier en duurzamer te maken. Maar ook is eerlijkheid in staat om bijvoorbeeld emotionele pijn te genezen en jou de weg terug naar jezelf te laten vinden.

Ons woordenboek is ook bekend met het woord 'eerlijkheid':
Niets dan de waarheid.

En dat betekent dat het de eerlijke is die is te vertrouwen. Dat het de eerlijke is op wie je kunt bouwen. Want het is de eerlijke die jou de feiten verteld wanneer je daar naar vraagt. Het is de eerlijke die niet liegt, bedriegt en misleidt. Het is de eerlijke die trouw is. Openhartig. En rechtvaardig.

Het is de oneerlijke die gezamenlijk zijn weg gaat met leugens. Maar het is de eerlijke die, dag in dag uit, hand in hand gaat met de waarheid.

Daar waar leugens voor wrijving zorgen. Voor onrust en spanning. Omdat geheimen angstvallig worden verzwegen. Omdat krampachtig wordt vastgehouden aan onwaarheid en voor-de-gek-houderij. Daar zorgt waarheid voor verlichting en rust. En voor een nieuw begin. Eerlijkheid is naar mijn mening dus veel fijner, mooier & leuker!

Ook het Woord van God wil ons iets vertellen over eerlijkheid.

Wie gerechtigheid en goedertierenheid najaagt, vindt het leven, rechtvaardigheid en eer.  
Spreuken 21:21

Als wij zeggen dat wij gemeenschap met Hem hebben en wij toch in de duisternis wandelen, liegen wij en doen de waarheid niet.
1 Johannes 1:6

Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
Mattheus 5:6

En waar het zaad in de goede aarde valt, dat zijn zij die het Woord horen, het in een oprecht en goed hart vasthouden, en in volharding vruchten voortbrengen.
Lukas 8:15

Wanneer je gelooft dat de Bijbel ongetwijfeld eerlijk is dan is deze bijzondere eigenschap, waar je elke dag opnieuw voor kunt kiezen, het ontzettend waard om na te jagen. Je krijgt er namelijk enorm veel voor terug!

Desondanks blijft eerlijkheid soms een hele opgave. Er kan immers geschokt, verontwaardigd of verdrietig worden gereageerd wanneer je besluit om eerlijk te zijn. Door een ander of misschien zelfs door jezelf. De waarheid is namelijk soms best pittig. Hard. Of heel treurig. En daarom kun je uit gemakzucht weer heel snel willen kiezen voor oneerlijkheid.

Maar toch, ondanks de lef en de durf die je nodig zult hebben, en ondanks de pijn die het kan veroorzaken, zal de waarheid opluchting met zich mee brengen. En ook troost. En uiteindelijk vreugde. Vrijheid. En een hoop tevredenheid. Omdat eerlijkheid nu eenmaal de beste keuze is.

Wie zegt in Hem te blijven, moet ook zelf zo wandelen als Hij gewandeld heeft.
1 Johannes 2:6

Een stukje

maandag 23 maart 2015

~Stapje & terug~

Soms is het nuttig en goed om een stapje terug te doen. Terug uit jaren oude vermoedens & terug uit eerder getrokken conclusies. Want al kunnen we zitten op het rechte spoor, al kunnen we zeker zijn van onze zaak, al kunnen we zelfs gelijk hebben; nooit kunnen we alles, maar dan ook echt alles, weten.

Een gedachte

~Hemels paradijs~

En aan het einde,
van deze soms ruwe koude reis.
Mogen we zonder al onze aardse lasten,
binnen wandelen,
in Zijn hemels paradijs.

Een gedichtje

zondag 22 maart 2015

~Hiep hiep hoera:)!~

Beste blogbezoekertjes:),

Hieperdepiep hoera! Vandaag bestaat mijn blog één jaar<3!

Het is alweer een jaar geleden dat ik enthousiast met Semaja Rafu ben begonnen en nog steeds schrijf ik bijna elke dag met veel plezier hele korte en soms iets langere, hopelijk boeiende, stukjes voor jullie.

Heel eerlijk gezegd wist ik destijds niet hoe vaak ik hier een berichtje wilde gaan plaatsen... Maar wel wist ik dat ik graag wilde schrijven over de dingen die het dichtst bij mijn hart liggen! Over dingen die mij (diep) ontroeren en over dingen die mij eigenlijk constant weer (meeslepend) fascineren. Dus over geloof. Over strijd en pijn. Maar ook over dingetjes zoals vergeving, groei, hoop, schoonheid en bloei. En over dankbaarheid en liefde<3. En zo heel af en toe ook over de soms chaotische, intense of heerlijke gevoelens die ik daarbij kan voelen.

En dat vooral in de hoop dat jullie daarin een stukje herkenning mogen vinden. Dat jullie daardoor geraakt mogen worden. Of dat jullie daaruit heel misschien zelfs inspiratie of bemoediging mogen putten!

Of dit gelukt is weet ik niet. Wel weet ik dat ik het komende jaar wederom ga schrijven! Gewoon omdat ik dol ben op schrijven. Verhalend vertellen, knutselen met woorden:). Het is voor mij een manier om mijn emoties een plekje te geven. Een manier om mezelf te uiten. Maar ook een manier om mijn kijk op het leven met jullie te delen.

En daarom zie ik er opnieuw naar uit dat jullie ook dit jaar op mijn blog terecht zullen komen en mijn stukjes zullen gaan lezen! Yes:)!

Happy to see you here dus take your time en kijk rustig op mijn blogje rond!

Met ietwat serieuze groetjes,

Miriam

zaterdag 21 maart 2015

~Life & dazzles~

Dazzling how life makes us long for love, joy & freedom.

Een gedachte

vrijdag 20 maart 2015

~Wind & wings~

Im alright... As long as I can feel God's wind beneath my wings.

Een gedachte

woensdag 18 maart 2015

~Lief ongeboren kindje,~

Mijn hart huilt terwijl ik aan jou denk.

Zo verschrikkelijk graag zou ik je even vast willen houden. Als dat mogelijk was. Zo vreselijk graag zou ik je even willen zien. Als dat kon. Om je gerust te stellen. Om lieve woorden in je oortjes te fluisteren. Je een kus te geven op je kleine wang. Om je een beetje te leren kennen. Voordat je moordenaars hun gang gaan.

Mijn hart wordt verscheurd wanneer ik aan jou denk.

Want het doet zo'n pijn. Tot in het diepst van mijn ziel. Omdat jij, één van de allermooiste geschenken die een mens kan krijgen, te bijzonder bent. Te speciaal. En te kostbaar om onverschillig te worden gedood. Onbegrip. Omdat niet iedereen dat begrijpt. Woede. Omdat niet iedereen dat wil begrijpen. En verdriet. Omdat ik dat wel begrijp.

Ja, mijn hart rouwt terwijl ik aan jou denk.

Omdat je dit niet verdient. Omdat je eigenlijk geboren moet worden in een warm thuis. Gevuld met liefde en geborgenheid. Omringt door een papa en een mama die voor jou door het vuur willen gaan. Ik rouw en denk aan jou omdat jij hoort te leven!

En ik kan je traantjes bijna voelen stromen... Omdat er ook niets anders is dat jij liever wil! En omdat je ook best wel een beetje bang bent. Bang voor wat er komen gaat.

Bang omdat het lijkt alsof er niemand is die jou wil. Omdat het lijkt alsof er nooit iemand zal zijn die jou liefdevol in zijn armen vast zal houden. Omdat het lijkt alsof er niemand is die echt beseft dat jij bestaat. En dat je lief bent. Verrukkelijk zelfs. Uniek en ontzettend waardevol. En een buitengewone zegen. 

Je bent bang omdat je denkt dat er niemand is die om je geeft... En daarom schrijf ik jou deze brief.

Om jou te laten weten dat je heel snel zult ontdekken dat er wel degelijk Iemand is Die van je houdt. Iemand Die op jou wacht. Die jou met open armen zal ontvangen. Iemand Die jou zal overweldigen met Zijn liefde en Die jou nooit meer zal laten gaan.

Zie, kinderen zijn het eigendom van de Heere, de vrucht van de schoot is Zijn beloning.
Psalmen 127:3

Een stukje

Zie ook:
~Abortus zou ieders hart moeten breken~

~Creation & joy~

We enjoy because You've created!

Een gedachte

dinsdag 17 maart 2015

~Uitzien naar de hemel~

Je kent dat vast wel. Je ligt te dromen maar wanneer je wakker schrikt word je zo vliegensvlug snel met de realiteit geconfronteerd dat je spontaan vergeet wat je aan het dromen was.

Soms vraag ik me af of het ons net zo zal vergaan wanneer we lichamelijk overlijden. Het verschil tussen dit leven en het leven hierna is misschien zo groot dat we ook veel van dit alles compleet zullen vergeten wanneer we daar komen...

Ja, in een leven na de dood geloof ik. En dan denk je over dat soort dingetjes nog wel eens na. Tenminste, ik wel. Ik stel me dan soms voor hoe het daar zal zijn...

Zal ons lichaam daar dingen kunnen dat het hier niet kan? Honderd km per uur rennen misschien? Hoe heerlijk zou dat zijn! Of zal er daar in ons hoofd nooit meer een vraag ronddwalen? Omdat we gewoon alles zullen weten? Hoe vredig zou dat zijn! Zullen we een pandabeer als huisdier mogen? Zullen onze mannen en vrouwen onze beste vrienden zijn? Zullen we nooit meer hoeven slapen? Daar.

Ik vraag me dat wel eens af...

Maar nog veel vaker denk ik aan de dingen die God ons in Zijn Woord belooft. Ik denk dan aan de plaats die Hij voor ons bereidt (Johannes 14:2, 2 Korinthe 5:1). En aan de heerlijkheid die ons daar zal vergezellen (Romeinen 8:18). Aan de oneindigheid die ons door het geloof in Jezus Christus gegeven zal worden (Johannes 3:16, Johannes 11:25&26). En aan de tranen die daar niet zullen zijn (Openbaring 21:4). Maar ook vaak denk ik nog wel eens aan datgene wat mij hier sterk houdt en daar eveneens niet van mijn zijde zal wijken; de liefde van God (Romeinen 8:38&39).

Voor nu is het nog slechts uitzien. Verlangen. Geloven. Verwachten. Hopen. Vertrouwen. En uitzien.

Maar straks worden deze dingen werkelijkheid en dan... Dan zullen we heel misschien wel kunnen vliegen:).

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.
2 Korinthe 4:18

Een stukje

maandag 16 maart 2015

~Hij & jij~

Ik denk aan jou & leef met je mee. Maar er is niets dat ik voor je kan doen. Dan je slechts een paar troostende woorden toefluisteren & in jou geloven net als toen. Zet hem op. Je kunt het wel. En Hij zal je helpen. In deze tijd. Je zult het zien. Het zal gaan als vanzelf. Want Hij is met jou. Hij wijkt niet van je zij. Hij is het Die jou leidt.

Een gedachte

zondag 15 maart 2015

~Loslaten & trouw blijven~

Loslaten is helemaal niet fijn. Vaak doet het zelfs pijn. Maar soms is het iets dat moet. Iets of iemand loslaten zodat je trouw kunt blijven aan jezelf en aan je eigen overtuigingen.

Een gedachte

zaterdag 14 maart 2015

~Zwak & verdrietig~

En elke keer wanneer dit ziekelijk zwaktemonstertje mij wederom komt vergezellen. Alsof ik het zo gezellig met hem vind. Is het weer die verschrikkelijk heerlijke vrijheid, die ik destijds zo vanzelfsprekend vond, en toen elke dag nonchalant omarmde, waar ik zo gewoontjes van genoot totdat ik daar niet meer van mocht genieten, waar ik zo intens en ontiegelijk naar terug verlang:(...

Een gedachte

vrijdag 13 maart 2015

~Hier & daar~

Omdat ik geloof in een daar, dat veel mooier is dan hier, is mijn ellende draaglijk.

Een gedachte

donderdag 12 maart 2015

~Vriendelijkheid~

Een vriendelijke blik of lach. Een vriendelijke daad. Een vriendelijk woord of een vriendelijk gebaar. Ik denk dat bijna iedereen welgemeende vriendelijkheid erg kan waarderen. En daarom verdient het woord vriendelijkheid samen met zijn betekenis ook een plekje op mijn blog. 

Het woordenboek verteld ons met een paar losse woorden wat 'vriendelijkheid' betekent:
Aardigheid, hartelijkheid, beleefdheid, innemendheid en welwillendheid.

Hele mooie woorden met een nog mooiere inhoud. 

Want het is de vriendelijke die oprecht geïnteresseerd is in een ander. Het is de vriendelijke die de positieve dingen in een ander ziet en daar graag een compliment over geeft. Het is de vriendelijke die graag een ander helpt zonder dat hij daarvoor iets terug verwacht. En het is de vriendelijke die geen conclusies trekt voordat hij iemand echt heeft leren kennen.

Vriendelijke mensen zijn fijn om bij te zijn. Ze laten je in je waarde, ze accepteren je zoals je bent en ze weten meestal een ontspannen sfeer te creëren.

Ook de Bijbel zwijgt niet over het woord vriendelijkheid. Het wordt hier en daar genoemd en dan vooral in de vorm van een opdracht die Hij meegeeft aan Zijn kinderen.

Een dienstknecht van de Heere moet geen ruzie maken, maar vriendelijk zijn voor allen, bekwaam om te onderwijzen, en iemand die de kwaden kan verdragen.
2 Timotheus 2:24


Laat alle bitterheid, woede, toorn, geschreeuw en laster van u weggenomen worden, met alle slechtheid, maar wees ten opzichte van elkaar vriendelijk en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft.
Efeze 4:31&32


Ten slotte, wees allen eensgezind, vol medeleven, heb de broeders lief, wees barmhartig en
vriendelijk.
1 Petrus 3:8


Ondanks dat het Woord van God wel duidelijk is over het thema vriendelijkheid is het niet altijd gemakkelijk om ook daadwerkelijk in elke situatie vriendelijk te zijn. Want vriendelijk kun je niet zijn wanneer je in je eentje een kop koffie of thee zit te drinken. Vriendelijk kun je zijn wanneer er iemand anders bij jou is. En vaak ben je bij mensen die je graag om je heen hebt. Ongedwongen gaat de vriendelijkheid dan eigenlijk vanzelf z'n gangetje. Maar soms ben je rondom mensen die helemaal niet zo aardig zijn. En pas dan wordt vriendelijkheid een bewuste keuze.

Nee, vriendelijkheid kunnen we niet altijd simpelweg zonder moeite of enige inspanning tonen. Het zal ons soms best wat doorzettingsvermogen kosten. Soms moeten we misschien eerst vergeven. Soms moeten we mogelijkerwijs eerst bepaalde dingen loslaten. Maar wanneer je er ondanks alles toch voor kiest oprecht vriendelijk te zijn is het wel de juiste keuze.

Want eerlijke en ongeveinsde vriendelijkheid verwarmt af en toe een koud hart. Is soms in staat een gesloten deur te openen. En laat zo nu en dan voor heel even dagelijkse zorgen vergeten.

Ja, de kracht van vriendelijkheid is groot en daarom is het van belang dat we met z'n allen voor vriendelijkheid kiezen!

Wie zegt in Hem te blijven, moet ook zelf zo wandelen als Hij gewandeld heeft.
1 Johannes 2:6

Een stukje

~Green & creation~

Green reminds me of life and life reminds me of the One who created all things.

Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen.
Romeinen 11:36

Een gedachte

~Life & gifts~

Generous how life mostly gives you more than you have asked for.

Een gedachte

woensdag 11 maart 2015

~'Waarom leef ik?'~

Je hebt misschien altijd gedacht dat jouw verhaal begon vanaf het moment dat jij begon te groeien in jouw moeders warme buik. Van twee unieke cellen werd jij gevormd tot een baby en vanaf jouw geboorte groeide je op in de nabijheid van mensen die voor je zorgden en die jou hopelijk liefhadden. Maar nu ben je ouder, volwassen zoals ze dat ook wel zeggen, en ineens ontdek je dat jij je wel eens afvraagt wat heel veel mensen zich vroeg of laat wel eens afvragen:

'Waarom leef ik?'

Een diepzinnige vraag. En een hele belangrijke vraag. Misschien wel de meest belangrijke vraag die een mens zichzelf kan stellen.

Toch lijkt het soms alsof het in onze samenleving niet nodig is dat jij jezelf die vraag stelt. Je krijgt immers de kans om een goede opleiding te volgen en een passende baan te vinden. Je krijgt de mogelijkheid om leuke of avontuurlijke en leerzame ervaringen op te doen. En in alle vrijheid mag jij je ambities en dromen nastreven. Helemaal niets mis mee. Juist fijn. Maar waarom komt dan toch elke keer weer die vraag omhoog borrelen... 'Waarom leef ik?' Want na al jouw belevenissen is jou nog steeds het antwoord op die vurige vraag niet gegeven...

Stel; je hebt altijd gelooft in iets dat niet waar is. Stel; jouw verhaal begon helemaal niet op die dag dat jouw natuurlijke vader en moeder samenkwamen. Stel; jouw verhaal begon al ver voor die tijd. Zou dat dan misschien jouw verlangen naar het antwoord op die steeds terugkerende vraag verklaren?

Stel; jouw verhaal begon al voordat jij werd verwekt. Omdat er Iemand was die jou al had bedacht voordat je werd gemaakt. Iemand die liefdevol uitknobbelde wie jij zou worden. Met uiterste concentratie ontwierp Hij jouw uiterlijk. Met zorgzame aandacht zocht Hij jouw talenten uit. En met nauwkeurige toewijding nam Hij een besluit over jouw karakter. En op het moment dat Hij Zijn plan werkelijkheid liet worden plantte Hij de vraag 'Waarom leef ik?' diep in je binnenste.

En dat niet zomaar. Maar met een reden. Zodat jij op een dag aan die vraag zou gaan denken. Zodat jij op die manier de weg naar Hem terug zou kunnen vinden. En zodat Hij jou het antwoord op jouw vraag kan geven wanneer je bij Hem komt.

En Hij maakte uit één bloed heel het menselijke geslacht om op heel de aardbodem te wonen, en Hij heeft de hun van tevoren toegemeten tijden bepaald, en de grenzen van hun woongebied, opdat zij de Heere zouden zoeken, of zij Hem misschien al tastend zouden mogen vinden, hoewel Hij niet ver is van ieder van ons. Want in Hem leven wij, bewegen wij ons en bestaan wij; zoals ook enkele van uw dichters gezegd hebben: Want wij zijn ook van Zijn geslacht.
Handelingen 17:26-28

Een stukje

Zie ook:
~Leven & bedoeling~

dinsdag 10 maart 2015

~Life & coincidences~

Lovely how life seems to be full of coincidences but in fact isn't.

Een gedachte

maandag 9 maart 2015

~Nederigheid~

Hoe nederig is het van me om jullie eventjes iets te vertellen over nederigheid? Dat klinkt namelijk niet erg bescheiden maar desondanks wil ik heel graag een stukje schrijven over dit boeiende onderwerp. Ik vind het één van de mooiste eigenschappen die een mens heeft of kan krijgen en daarom wil ik er toch een paar woorden over kwijt.

In ons woordenboek wordt het woord 'nederigheid' als volgt uitgelegd:
Het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer.

Er zijn mensen die denken dat nederigheid een zwakte is. Een tekortkoming. Zoiets als een onzekerheid of als een angst. Ze zien nederigheid als slapheid. Als een gebrek aan kracht of zelfvertrouwen. En ze geloven dat nederig zijn slechts nadelen kent maar het is juist de nederige die sterk staat.

Want het is de nederige die graag een ander voor laat gaan zonder dat hij daar een 'hebberig' gevoel bij krijgt. Het is de nederige die in zijn eigen overtuigingen gelooft zonder dat hij ernaar smacht zijn gelijk te halen. Het is de nederige die niet de behoefte heeft om op beledigingen te reageren. Ook staat hij boven populariteit dat door de hooghartige wel wordt nagejaagd.

Het is de nederige die niet per se gezien hoeft te worden en daardoor leeft in een rust. Zonder stress. Zonder druk van buitenaf. Zonder een altijd onderliggende onrust. 

Ook in de Bijbel kun je lezen over de voordelen van nederigheid. Ik vind het zeer noemenswaardig dat God ons in Zijn Woord vele malen de waarde van nederigheid laat zien. En wanneer je onderstaande teksten hebt gelezen kun je misschien zelfs wel stellen dat nederigheid één van de sleutels is tot een beter en fijner leven...

Het loon van nederigheid - de vreze des Heeren - is rijkdom, eer en leven.
Spreuken 22:4

En Hij ging zitten, riep de twaalf en zei tegen hen: Als iemand de eerste wil zijn, moet hij de laatste van allen zijn en een dienaar van allen.
Markus 9:35

Want ieder die zichzelf verhoogt, zal vernederd worden en wie zichzelf vernedert, zal verhoogd worden.
Lukas 14:11

Doe niets uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf.
Filippenzen 2:3

Vóór de ondergang verheft zich het mensenhart, maar nederigheid gaat vóór de eer.
Spreuken 18:12

Nederigheid wordt in de Bijbel beschreven als iets moois. Als iets dat goed is. Als iets waar gunstige gevolgen aan zijn verbonden. Als iets dat zich beloont. Als iets dat sterker is dan zijn rivaal; hoogmoed.

En nederigheid wordt ook voorgesteld als een keuze. Als iets waarvoor je kunt kiezen. Een keuze waarvan je geen spijt kunt krijgen, als je het mij vraagt. Nederig zijn in een wereld die ons vaak stimuleert om te kiezen voor verwaandheid en trots is niet altijd gemakkelijk maar het Woord van God daagt ons uit het te proberen. Ben jij bereid om nederig te zijn? Je zult zien; het zal jouw leven verrijken. En daarmee ook de levens van de mensen om jou heen.

Wie zegt in Hem te blijven, moet ook zelf zo wandelen als Hij gewandeld heeft.
1 Johannes 2:6

Een stukje

zaterdag 7 maart 2015

~Wil & overgave~

Ik wil wel heel graag dat wat ik wil maar boven alles wil ik nog veel liever dat wat Hij wil.

Uw wil geschiede, zoals in de hemel zo ook op de aarde.
Mattheus 6:10

Een gedachte

vrijdag 6 maart 2015

~Uw smalle weg~

Laat mij zien;
de juiste paden.
Laat mij kennen;
Uw smalle weg.
In liefde en in vergeving
wil ik wandelen.
Heer, wees met mij
want alleen kan ik dat niet.

Een gedichtje

donderdag 5 maart 2015

~Life & lessons~

Magnificent how life teaches us how to be thankful and how to forgive.

Een gedachte

~Small & wanted~

Sometimes I just feel so small... And when I look around, I realize, I really am.
 
Als ik Uw hemel zie, het werk van Uw vingers, de maan en de sterren, die U hun plaats gegeven hebt, wat is dan de sterveling, dat U aan hem denkt, en het mensenkind, dat U naar hem omziet?
Psalmen 8:4&5

Een gedachte

woensdag 4 maart 2015

~Life & hope~

Hopeful how life yearns to create hope in difficult and sometimes impossible situations.

Een gedachte

~U bent altijd daar~

Soms gaat het anders dan ik had verwacht...
Maar gelukkig bent U altijd daar.
Die mijn zorgen sust.
Die mijn verdriet stilt.
Die mijn pijn verzacht.

Een gedichtje

dinsdag 3 maart 2015

~Een eeuwig oneindig altijddurend leven~

Voor altijd zijn twee woorden die sommige van ons graag gebruiken. En logisch want het klinkt fijn. En ergens ook wel vertrouwd. Voor altijd. Het klinkt heerlijk maar toch geloven velen van ons niet echt in voor altijd.

Stel je eens voor. Er komt nooit een dag waarop je niet meer zal bestaan. De mens die jij nu bent zal nooit een laatste dag beleven. Stel je eens voor. Je bent geboren om nooit dood te gaan. Je leeft en op een dag niet meer leven zal jou nooit overkomen. Want de tijd die jij hebt gekregen is eindeloos.

Stel je eens voor. Een wereld waarin tijd niet aanwezig is. Geen tijdgebrek. Geen tijdverspilling of tijdverlies. Woorden als tijdsdruk en tijdrovend ken je niet meer. Het woord tijdloos misschien wel. Maar waarschijnlijk zullen alle woorden met tijd erin uit jouw woordenboek verdwijnen. Gewoon omdat tijd niet meer iets is dat is. 

Stel je eens voor. Tijd zoals je dat eens hebt gekend krijgt een compleet andere betekenis. Tijd betekent ineens weinig of niets meer want je hebt alle tijd. Tijd dat onophoudelijk doorgaat. Tijd zonder grenzen. Tijd voor altijd. Er zal je nooit gevraagd of verteld worden hoeveel tijd je nog hebt want je hebt voor altijd tijd.

Tijd dat nooit stopt. Tijd dat geen minuten, uren, dagen of jaren bevat. Of tijd dat gewoon niet bestaat.

Kun jij je daar iets bij voorstellen? Een eeuwig oneindig altijddurend leven?

Want wie in zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderf oogsten; maar wie in de Geest zaait, zal uit de Geest het eeuwige leven oogsten.
Galaten 6:8

Een stukje

Zie ook:
~God verlangt ernaar dat jij voor Hem kiest~

~Life & hearts~

Overwhelming how life always finds a way to touch our hearts deeply.

Een gedachte

maandag 2 maart 2015

~Woorden & beloftes~

Er is niets om op terug te vallen wanneer je alles lijkt te verliezen wat je lief is... Behalve de ware woorden die God eens tot jouw hart heeft gesproken<3. Hold on to them!

Een gedachte

~Love & care~

Lord, please take me to that place where You will hold me. Inside Your loving arms, close to Your caring heart. Lord, please take my hand and lead me, I will follow. 'Cause I know without You I am lost.

Een gedachte

~Life & legends~

Amazing how life tells us great stories without using any words.

Een gedachte

zondag 1 maart 2015

~Life & participating~

Refreshing how life wakes us up every morning just because he wants us to participate.

Een gedachte